บทที่ 1533 ช่วยเหลือจิ้งเอ๋อร์เป็นอันดับแรก

บทที่ 1533 ช่วยเหลือจิ้งเอ๋อร์เป็นอันดับแรก

“ท่านพี่?”

“ท่านเทพปีศาจ?”

จอมจักรพรรดิผู้หนึ่งร้องอุทานด้วยความตกใจ

ส่วนปีศาจในใจของจ้าวอู่เจียงได้แต่จ้องมองจ้าวอู่เจียงที่จับกุมเทพมรรคาอันไม่สมบูรณ์ไว้ได้ กระนั้นเขาก็ไม่ได้ตื่นตระหนกแต่อย่างใด ยังคงปล่อยพลังปีศาจออกมาจนท่วมท้นฟ้า และหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง

“น่าเสียดายนักที่เจ้าไม่สมบูรณ์ หากเจ้าเป็นเทพมรรคาอันสมบูรณ์ วันนี้คนที่ตายก็คงเป็นจ้าวอู่เจียงเสียแล้ว”

ปีศาจในใจรู้สึกประหลาดใจจริง ๆ ที่จ้าวอู่เจียงสามารถฟื้นคืนสติได้ แม้จะคิดไม่ออกว่าเพราะเหตุใด แต่สิ่งเหล่านี้ก็มิได้สลักสำคัญสำหรับเขา

หากจ้าวอู่เจียงไม่ฟื้นคืนสติ เขาก็จะร่วมมือกับเทพมรรคาสังหารทุกคน เพื่อแลกกับการฟื้นคืนชีพของจิ้งเอ๋อร์

แต่หากจ้าวอู่เจียงฟื้นคืนสติและสังหารเทพมรรคาได้ เขาก็สามารถเปลี่ยนพลังของเทพมรรคาเป็นพลังที่จะช่วยเหลือจิ้งเอ๋อร์ได้

เหมือนที่เขาเคยกล่าวไว้ก่อนหน้านี้ มิมีผู้ใดสามารถสังหารปีศาจในใจของตนเองได้ เว้นแต่จะเป็นเช่นหลี่ฉวนจวินที่ยอมตายพร้อมกับปีศาจในใจ

ดังนั้นเขาจึงไม่กังวลเลยแม้แต่น้อย หากจ้าวอู่เจียงจะลงมือกับเขา

จ้าวอู่เจียงสังหารเขามิได้ แต่เมื่อเขาเติบโตขึ้น เขากลับสามารถฆ่าจ้าวอู่เจียงได้

“อืม…” เทพมรรคาอันไม่สมบูรณ์ดูราวกับจะพูดอะไรบางอย่าง จ้าวอู่เจียงไร้ซึ่งสีหน้า เพียงแค่มองเขาเล็กน้อยอย่างไม่ใส่ใจ จากนั้นเทพมรรคาอันไม่สมบูรณ์ก็แตกสลายกลายเป็นละอองสีเทาที่ปลิวว่อนไปทั่วท้องนภา

ปีศาจหัวเราะดูแคลนพลางเก็บรวบรวมเศษฝุ่นที่ล่องลอยอยู่ด้านข้าง แล้วเอ่ยชม

“ทำได้ดีมาก สมแล้วที่เป็นข้า แล้วดวงวิญญาณอีกดวงของจิ้งเอ๋อร์เล่า?

ส่งมาเสีย จากนั้นพวกเราจะฟื้นคืนชีพนาง”

จ้าวอู่เจียงปลดปล่อยพลังวิชาเต๋าออกมา และชี้นิ้วไปยังปีศาจ

ปีศาจยิ้มอย่างบ้าคลั่ง ร่างแตกสลายกลายเป็นหมอกดำที่แผ่กระจายไปทั่วเวหา พลันใดนั้นรอบตัวจ้าวอู่เจียงก็มีหมอกทมิฬพวยพุ่งขึ้นมา กลุ่มหมอกรวมตัวกันกลับมาเป็นร่างปีศาจอีกครั้ง

ปีศาจชี้นิ้วไปที่จ้าวอู่เจียง

“ฮะ ๆ เจ้าสังหารข้าไปหนหนึ่งแล้วจ้าวอู่เจียง แต่ข้ามิถือสา

ส่งดวงวิญญาณที่อยู่ในตัวเจ้าและที่ซ่อนไว้มาให้ข้า พวกเราจะฟื้นคืนชีพจิ้งเอ๋อร์ก่อนค่อยว่ากัน”

จอมจักรพรรดิฝ่ายภัยพิบัติรู้สึกว่าสถานการณ์เริ่มไม่ดี จึงถามความเห็นปีศาจเป็นครั้งสุดท้าย

“ท่านผู้เป็นใหญ่ พวกข้าควรจะ…”

“เสียงดังน่ารำคาญ!”

ปีศาจตวัดมือ จนทำให้จอมจักรพรรดิที่กำลังพูดอยู่แตกสลายกลายเป็นละอองโลหิตในทันที จากนั้นมันจึงจ้องมองจ้าวอู่เจียงด้วยสายตาแข็งกร้าว

“ข้าจะมอบเศษวิญญาณของนางที่อยู่ในร่างให้ พวกเราจะได้ช่วยกันชุบชีวิตจิ้งเอ๋อร์ เจ้าว่าอย่างไร?”

จ้าวอู่เจียงหรี่ตาลง ครุ่นคิดว่าจะรับมือกับปีศาจในใจของตนอย่างไร แต่ไม่นานก็รู้สึกหดหู่ เพราะเขาพบว่าปีศาจในใจนั้นไม่สามารถสังหารให้สิ้นชีพได้