บทที่ 1538 คำพูดอันไม่ชัดเจน

บทที่ 1538 คำพูดอันไม่ชัดเจน

“ห้ามทำร้ายท่านพ่อของข้า!”

บนชุดอวกาศสีขาวนวลของหญิงสาว มีลวดลายสีแดงเพลิงปรากฏอยู่

ลวดลายนั้น ยังมีดาวสีเหลืองสดสี่ดวงอยู่ทางด้านขวา คอยปกป้องดาวที่เปล่งประกายอยู่ทางด้านซ้าย หรืออาจเป็นไปได้ว่าดาวเล็กสีเหลืองทั้งสี่ดวงนี้ คือแสงที่แผ่ออกมาจากดวงดาวใหญ่ที่เปล่งประกายนั้น

มันกำลังแผ่รัศมีของมันออกสู่โลก

ในตอนนี้ หญิงสาวที่อยู่ในดวงตาของจ้าวอู่เจียงก็กลายเป็นแสงสว่างที่สุดในโลกใบนี้ ทั้งที่เพิ่งจากกันไปไม่นาน เขาก็ได้พบกับลูกสาวที่ยังไม่ทันได้บอกลาให้ดีอีกครั้ง

จ้าวเนี่ยนเซี่ยถือปืนใหญ่ไว้ในมือทั้งสองข้าง ลำกระบอกปืนมั่นคงนิ่งสนิท ไม่มีการสั่นไหวแม้แต่น้อย ที่ปากกระบอกปืนมีกระแสน้ำวนรวมตัวกัน จู่ ๆ ก็พุ่งลำแสงอันงดงามออกมา

‘ตู้ม!’

ลำแสงทะลุผ่านมือขวาที่ถือกระบี่ของชายร่างกำยำที่หลบไม่ทัน เนื้อและโลหิตทั้งหมดในฝ่ามือขวาของเขาถูกทำลายในพริบตา และแสงอันงดงามนั้นก็กลืนกินแขนของเขาขึ้นไปเรื่อย ๆ ตามรอยมือที่ขาด

ชายร่างกำยำถอยหลังด้วยความหวาดกลัว แล้วเอ่ยเสียงสั่น

“อาวุธประเภทกฎเกณฑ์งั้นรึ?”

สตรีงามในชุดแดงก็ถอยหลังด้วยความหวาดกลัวเช่นกัน ถอยห่างจากหญิงสาวและจ้าวอู่เจียง

ดวงตาที่มองศัตรูอย่างเรียบเฉยของหญิงสาวนั้น ช่างคล้ายคลึงกับจ้าวอู่เจียงอย่างน่าประหลาด นางค่อย ๆ ถอยเข้าใกล้บิดาของตน พลางอธิบายเสียงเรียบ

“ยังไม่ถึงขั้นนั้นหรอก”

“ท่านพ่อ” หญิงสาวหันปากกระบอกปืนไปทางชายร่างกำยำที่กำลังพยายามหลบหลีก และหันมองไปทางจ้าวอู่เจียงด้วยดวงตาอ่อนโยนที่เอ่อคลอไปด้วยน้ำตา

จ้าวอู่เจียงยิ้มอย่างอ่อนโยน เมื่อเขาสามารถใช้ตั๋วเรือพาทุกคนไปยังอนาคตได้ ลูกสาวของเขาก็ต้องหาวิธีกลับมาช่วยเขาได้เช่นกัน

และความจริงก็เป็นเช่นนั้น

จ้าวเนี่ยนเซี่ยในวัยเยาว์มิมีโอกาสได้บอกลาท่านพ่อของนาง ในการจากลาครั้งสุดท้าย นางเห็นคนร้ายรังแกท่านพ่อ

นางจึงจดจำเรื่องนี้ไว้ในใจ และสาบานว่าเมื่อนางโตขึ้น มีความสามารถที่เก่งกาจแล้ว นางจะต้องกลับมา!

และแล้วนางก็กลับมา

ทว่านางอยู่ได้ไม่นาน ปืนในมือที่จำลองรังสีแกมมาเบิร์สต์จากอวกาศนี้ เพียงแค่ทำให้ศัตรูตั้งตัวไม่ทันเท่านั้น ไม่มีทางที่จะเอาชนะศัตรูได้อย่างสมบูรณ์

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อวิทยาศาสตร์ปะทะกับการบำเพ็ญเซียน ผู้ใดแข็งแกร่งกว่ากันนั้น ในยุคสมัยที่นางอยู่ก็เริ่มเห็นร่องรอยแล้ว อย่างน้อยในใจนางก็มีคำตอบบางอย่าง

“ท่านพ่อ” หญิงสาวไม่ลังเล ต้องการพูดถ้อยคำปลอบประโลมที่นางมักจะพูดทุกปีในช่วงตรุษจีนและเทศกาลเช็งเม้งเมื่อไหว้เทพประจำตระกูล