บทที่ 1543 ตัดเท่าไหร่ก็ไม่หมด

บทที่ 1543 ตัดเท่าไหร่ก็ไม่หมด

จ้าวเจียงใช้ขวดเปล่าค่อย ๆ รองรับของเหลวสีเข้มอย่างระมัดระวัง จากนั้นจึงดมที่ปากขวด บนหน้ากากปรากฏสีหน้าตื่นเต้นยินดี

แม้ของเหลวนี้จะมีกลิ่นแตกต่างจากน้ำวิวัฒนาการระดับสี่ที่เขาเคยเห็นมาบ้าง แต่เขามั่นใจว่าหากพูดถึงประสิทธิภาพแล้ว มันไม่ด้อยไปกว่าระดับสี่เลย สิ่งนี้จึงทำให้เขายิ่งตื่นเต้นมากขึ้น

แต่ไม่นาน พานอวี้เหลียนที่กำลังจะเลียของเหลวที่เหลือก็สังเกตเห็นรายละเอียดบางอย่าง เธอร้องอุทานว่า

“บาดแผลนี้เมื่อเทียบกับเมื่อกี้ ดูเหมือนจะสมานตัวเข้าหากันนิดหนึ่งนะ นายว่าถ้าเดี๋ยวบาดแผลสมานสนิทแล้ว ร่างของเขาก็อาจจะไม่สามารถขับน้ำวิวัฒนาการที่แข็งแกร่งกว่าออกมาได้อีกไหม?”

จ้าวเจียงชะงักไปชั่วขณะ หากก่อนหน้านี้เขาต้องการซ่อมแซมบาดแผลของศพนี้ให้สมบูรณ์ไร้ตำหนิ สถานการณ์เช่นนี้เขาคงคิดว่าเป็นเรื่องดี

แต่ตอนนี้เมื่อเขาพบว่าศพระดับมหามรรคานี้ช่างประหลาดนัก สามารถทำให้น้ำวิวัฒนาการที่ป้อนเข้าไปได้รับการพัฒนาให้แข็งแกร่งขึ้น เช่นนั้นแล้วเขาจึงคิดว่าการที่บาดแผลสมานตัวอาจเป็นข่าวร้าย

เขารีบหยิบน้ำวิวัฒนาการระดับสามขวดใหม่ออกมา คราวนี้ไม่ลังเลมากนัก รีบเทใส่ปากของจ้าวอู่เจียงทั้งหมด

หลังรออยู่ครู่หนึ่ง เป็นไปตามที่เขาคาดไว้ ศพนี้มีคุณสมบัติพิเศษในการยกระดับน้ำวิวัฒนาการจริง ๆ แต่ในขณะเดียวกัน ก็เป็นไปตามที่พานอวี้เหลียนสังเกตเห็นก่อนหน้านี้ บาดแผลสมานตัวเข้าหากันมากขึ้น

บางทีเมื่อบาดแผลสมานสนิท ศพอาจจะไม่สามารถขับน้ำวิวัฒนาการที่แข็งแกร่งกว่าออกมาได้อีก

“ไม่ได้นะ!” คิ้วบนหน้ากากของจ้าวเจียงขมวดเข้าหากัน

“พวกเราต้องรีบทำก่อนที่บาดแผลจะหายสนิท เพื่อให้น้ำวิวัฒนาการได้รับการยกระดับมากขึ้น ถึงแม้ว่าตอนนั้นจะสูญเสียประสิทธิภาพไปบ้าง ก็ยังไม่ถือว่าขาดทุนเท่าไหร่ ถ้าไม่อย่างนั้นคืนนี้ฉันคงนอนไม่หลับแน่!”

เมื่อเห็นท่าทางร้อนรนของจ้าวเจียง พานอวี้เหลียนก็พยักหน้าเห็นด้วย

และนี่คือสิ่งที่จ้าวอู่เจียงต้องการจะเห็น บาดแผลจากกระบี่ที่กระดูกสะบักของเขานั้น แท้จริงแล้วเป็นสิ่งที่เขาตั้งใจเก็บมันไว้