บทที่ 1550 การเปลี่ยนแปลงเพื่อเธอ

บทที่ 1550 การเปลี่ยนแปลงเพื่อเธอ

ร่างเล็ก ๆ ที่จริงแล้วก็ไม่ได้เล็กนัก เพียงแต่เล็กเมื่อเทียบกับรูปร่างสูงโปร่งอ้อนแอ้นของโม่หรานหร่านเท่านั้น

ร่างที่พุ่งเข้าหาจ้าวอู่เจียงดูเหมือนสาวน้อย เธอสวมกางเกงขาสั้นเซ็กซี่ เผยให้เห็นขาเรียวงามกลมกลึง ส่วนบนสวมเสื้อฮู้ดตัวหลวม และใบหน้าด้านบนนั้นงดงามน่ารัก

“ดูไว้นะ ฉันจะฉีกปากนายให้ได้!” สาวน้อยพุ่งเข้าใส่ตัวจ้าวอู่เจียง ขาทั้งสองรัดเอวเขาแน่น มือทั้งสองข่วนหน้ากากอิเล็กทรอนิกส์อย่างบ้าคลั่ง

แต่น่าเสียดายที่หน้ากากไม่เป็นอะไรเลย แม้แต่รอยขีดข่วนเล็กน้อยก็ไม่มี

และดูเหมือนเธอจะไปโดนสวิตช์บางอย่างโดยไม่ตั้งใจ จ้าวอู่เจียงได้ยินเสียงดังติ๊ดจากในหน้ากาก จากนั้นภาพที่เขาเห็นก็เปลี่ยนไป

‘ปุ่มลบภาพเบลอ???’

เขาเบิกตากว้าง โม่หรานหร่านที่เดิมพันผ้าขนหนู ตอนนี้ในสายตาเขากลายเป็นเพียงจุดสองจุดกับเส้นหนึ่งเส้น

ส่วนสาวน้อยที่กำลังอาละวาดอยู่ในอ้อมกอดเขา แม้รูปร่างจะดูเล็ก แต่ใต้เสื้อฮู้ดนั้นกลับมีคลื่นลูกใหญ่กว่าโม่หรานหร่านหลายเท่า เมื่อได้สัมผัสจ้าวอู่เจียงถึงกับตะลึง

‘ดี ๆ ๆ เล่นแบบนี้สินะ จ้าวเจียง เก่งนี่!’ จ้าวอู่เจียงรำพึงในใจ เขาไม่คิดว่าหน้ากากนี้จะมีฟังก์ชันคล้ายการมองทะลุแบบนี้ นี่ทำให้เขาประหลาดใจจริง ๆ

ดูเหมือนจ้าวเจียงผู้นี้จะฝึกวิชาเทียนกังถงจื่อที่ห้ามร่วมรักกับสตรี แต่ความปรารถนาในใจกลับสะสมไม่หยุด จึงคิดวิธีเติมเต็มด้วยการชมด้วยตาแทน

ดูท่าจ้าวเจียงคนนี้จะเป็นพวกเก็บกดสินะ ถึงได้คอยระงับตัวเองอยู่ตลอด

ไม่เหมือนเขาจ้าวอู่เจียงที่ไม่เคยเป็นคนเก็บกดมาก่อนเลย

หญิงสาวในอ้อมกอดของเขา คงจะเป็นซูเยี่ยนที่โม่หรานหร่านเคยบอกว่าเป็นเพื่อนสนิท

โม่หรานหร่านมองหม่าซูเยี่ยนที่กำลังอาละวาด และจ้าวอู่เจียงที่ยืนนิ่งไม่มีปฏิกิริยาอะไร ดวงตาของเธอยิ่งดูลึกล้ำ

“นายทำกับฉันได้ลงคอเหรอจ้าวเจียง ถ้าไม่ใช่เพราะฉัน นายก็คงไม่ได้รับภารกิจอะไรในกลุ่มนักล่ารางวัลของพวกเรา อย่าว่าแต่จะได้เจอพี่หรานหร่านเลย ไอ้คนเห็นแก่ได้! ชอบตามลมเปลี่ยนทิศ!”

หม่าซูเยี่ยนพยายามดิ้นรนไม่หยุด จ้าวอู่เจียงจึงกอดรัดเธอแน่นขึ้น ทำให้เธอขยับตัวไม่ได้ ยิ่งขยับไม่ได้ เธอก็ยิ่งโกรธ

สิ่งที่ทำให้เธอโกรธคือประโยคที่ชายที่เธอชอบพูดกับโม่หรานหร่านว่า “ถ้าเป็นเธอ ฉันคงไม่มีอะไรที่เสียดายเลย”

มีผู้หญิงคนไหนบ้างที่จะทนได้เมื่อผู้ชายที่ตัวเองชอบพูดเช่นนี้กับผู้หญิงอื่น แถมยังเป็นเพื่อนสนิทของตัวเองอีก!

จ้าวอู่เจียงขบคิดอย่างรวดเร็ว เขาต้องรีบจัดการสถานการณ์นี้ให้ได้ ไม่เช่นนั้นหากความสัมพันธ์ย่ำแย่ลง ใครจะรู้ว่าจะเกิดเรื่องไม่ดีอะไรขึ้น

ดังนั้นเขาจึงทำหน้าเคร่ง แล้วตะโกนเสียงเข้ม

“พอได้แล้ว!”

หม่าซูเยี่ยนชะงักไป ก่อนจะพูดอย่างน้อยใจ

“นายกล้าตะคอกใส่ฉันเหรอ?”

จ้าวอู่เจียงปล่อยหม่าซูเยี่ยนที่กำลังอาละวาด สีหน้าบนหน้ากากแสดงความเศร้า