บทที่ 1604 จุดเปลี่ยน

บทที่ 1604 จุดเปลี่ยน

“แย่แล้ว มีการชกต่อยกัน!”

“ทะเลาะกันแล้ว!”

ผู้ถูกคุมขังในห้องกักกันต่างส่งเสียงโวยวายขึ้นมา สร้างความวุ่นวายไม่น้อย จนทำให้ผู้ต้องขังในห้องกักกันอื่น ๆ ต่างพากันเกาะลูกกรงมองมาทางนี้

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่เข้าเวรได้ยินเสียงอึกทึกจึงรีบถือกระบองเดินมา แล้วเคาะลูกกรง

“โวยวายอะไรกัน?”

“คุณลุงเจ้าหน้าที่ ผมขอแจ้งความครับ!” ผู้ชายที่ทำร้ายคนอื่นพูดพลางยิ้มแย้ม

ส่วนผู้ชายที่ถูกกระแทกศีรษะก็กำลังลูบหัวตัวเอง สีหน้างุนงง ไม่รู้ว่าเพราะยังไม่ทันได้ตั้งตัว หรือว่าถูกกระแทกจนมึนงงไปชั่วขณะ

“พูดมา” เจ้าหน้าที่พูดด้วยสีหน้าเย็นชา

“ผมมีเบาะแสสำคัญ ที่จะช่วยในการสืบสวนคดีหนึ่งได้มาก”

“เบาะแสอะไร?”

“นั่นไง นั่นไง มันอยู่ในกำไลสื่อสารของอันเสี่ยวตี้ คุณลุงเจ้าหน้าที่ คุณเอากำไลสื่อสารกลับมาสิ พวกเราจะช่วยจัดการให้เอง รับรองว่าคุณจะได้เบาะแสที่น่าพอใจ”

แม้ว่าเจ้าหน้าที่จะมีอายุใกล้เคียงกับผู้ต้องขังส่วนใหญ่ หรือบางคนอาจอ่อนกว่าหลายปี แต่ผู้ต้องขังส่วนใหญ่ก็ยังเรียกว่า ‘คุณลุงเจ้าหน้าที่’ ซึ่งเป็นความเคยชินที่ถูกปลูกฝังมาตั้งแต่เด็ก

เจ้าหน้าที่คิดครู่หนึ่ง ก่อนจะชี้ไปที่กลุ่มคนและกล่าวว่าอย่าก่อความวุ่นวายอีก จากนั้นก็จากไปเพื่อรายงานเรื่องนี้

หลังจากเจ้าหน้าที่จากไป ชายที่โขกศีรษะกับกำแพงพูดด้วยความน้อยใจและโกรธเคือง

“นายสามารถเรียกเขามาได้โดยตรง แต่ทำไมต้องจับหัวฉันโขกกับกำแพงเพื่อสร้างความวุ่นวายด้วยล่ะ?”

“บอกแล้วว่านายประสบการณ์น้อยเกินไป…” ผู้ชายที่ชกต่อยผู้อื่นหัวเราะเยาะ

“ถ้านายบอกตรง ๆ ว่ามีเบาะแส พวกเขาก็จะไม่สนใจนายหรอก ใครจะรู้ว่านายกำลังจะทำอะไรบ้า ๆ? คนที่สวมชุดนี้ ทั้งไม่มีความอดทนกับพวกเราและก็มีความอดทนยิ่งกว่าใคร ถ้าไม่มีเรื่องวุ่นวายใหญ่โต พวกเขาก็จะไม่สนใจหรอก”

“ถ้างั้นคราวหน้านายใช้หัวของนายเองได้ไหม!”

“ฉันไม่โง่เหมือนนายหรอกนะ ทำไมต้องใช้หัวของตัวเองด้วย?”