บทที่ 1611 ฉันคงผิดหวังมาก

บทที่ 1611 ฉันคงผิดหวังมาก

“ยังไง แกจะลงมือกับฉันด้วยเหรอ?”

อวี้กวงจงแค่นหัวเราะเย็นชาจ้องมอง ‘หลานชาย’ อวี้เถิงหลงของตัวเอง คำว่า “ด้วย” ที่เอ่ยออกมาทำให้อวี้เถิงหลงสะดุ้งโหยง สีหน้าดุร้ายบนใบหน้าแปรเปลี่ยนเป็นความหวาดกลัวในพริบตา

อวี้เถิงหลงอ้าปากสลับกับหุบปาก ไม่ได้ร้องไห้โวยวาย เพียงสั่นเทาพลางเอ่ยคำเดียว

“ผม…”

“แกคิดว่าทำไมฉันถึงตบแก?” อวี้กวงจงสวมชุดทางการสีเทาเข้ม หากจ้าวอู่เจียงอยู่ที่นี่ก็คงจะจำได้ในทันทีว่าชุดทางการนี้คล้ายกับชุดจงซานของชาวหัวเซี่ย มีกระเป๋าสี่ใบที่ด้านหน้า กระดุมห้าเม็ดที่คอเสื้อ กระดุมสามเม็ดที่ข้อมือ และไม่มีรอยตะเข็บที่ด้านหลัง

ชุดทางการรูปแบบพิเศษนี้ในอาณาเขตพันดาราก็มีความหมายคล้ายกัน เรียกว่าชุดพันดารา

มารยาท คุณธรรม ความละอาย

การแบ่งแยกอำนาจห้าประการ

หลักการสามประการเพื่อประชาชน

การรวมเป็นหนึ่งเดียวของบ้านเกิดเมืองนอน

ขณะที่อวี้กวงจงกำลังตำหนิบุตรหลาน ร่างกายของเขายังคงตั้งตรงดั่งไม้บรรทัด ชุดพันดาราที่สวมใส่เนี้ยบกริบไม่มีรอยย่น บนใบหน้ามีริ้วรอยไม่มากนัก มีเพียงรอยตีนกาที่หางตาและรอยย่นที่หน้าผากที่ชัดเจน ผมสีเทาขาวหวีไปด้านหลังเรียบกริบจนไม่มีเส้นผมแม้สักเส้นหลุดลุ่ย

น้ำเสียงเมื่อพูดออกมาทั้งนุ่มนวลและเด็ดขาด แฝงไว้ด้วยบารมีของผู้นำอย่างแท้จริง

ความจริงก็เป็นเช่นนั้น อวี้กวงจงเป็นหนึ่งในผู้นำของดาวเทียนหลาง ดาวเทียนหลางเป็นดวงดาวที่มีอารยธรรมทางวิทยาศาสตร์ถึงระดับเจ็ด นับเป็นดาวชั้นแนวหน้าในอาณาเขตพันดารา ในฐานะหนึ่งในผู้นำ นอกจากการบริหารสำนักวิทยาศาสตร์และการพัฒนาทางการแพทย์ของตระกูลอวี้แล้ว เขายังมีส่วนร่วมในการพัฒนาดินแดนระหว่างดวงดาวทั้งหมดในอาณาเขตพันดาราอีกด้วย

อวี้เถิงหลงมีรอยคล้ำใต้ตาหนักมาก สีหน้าซีดขาว ผมเผ้ายุ่งเหยิง เขาพยักหน้าเบาๆ

“หลงเอ๋อร์ ที่ฉันตบแก ไม่ใช่เพราะแกไปแทรกแซงกระแสพลังในระหว่างที่นักล่าเงินรางวัลจ้าวเจียงกำลังปฏิบัติภารกิจ จนทำให้เขาไม่สามารถกำจัดศพได้ และเรื่องถูกเปิดเผยออกมา”

อวี้กวงจงยื่นมือไปลูบแก้มที่บวมแดงของอวี้เถิงหลง สีหน้าของอวี้เถิงหลงวูบไหว แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังไม่กล้าขยับตัว

ใบหน้าอันเคร่งขรึมของอวี้กวงจงฉายแววผิดหวังชั่วครู่ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นอ่อนโยนอย่างรวดเร็ว เขาลูบแก้มบุตรชายเบา ๆ

“ที่ฉันตบแก เพราะเป้าหมายที่แกจะจับ ไม่ใช่คนอื่น แต่เป็นน้องสาวของแก เป็นเด็กที่แม่ของแกพาไปตอนออกจากตระกูลอวี้!

การทำร้ายพี่น้องร่วมสายเลือดเป็นสิ่งต้องห้ามในทุกตระกูล รวมถึงตระกูลอวี้ด้วย”