บทที่ 1637 ดินแดนแห่งการปั่นป่วนของกาลเวลา

บทที่ 1637 ดินแดนแห่งการปั่นป่วนของกาลเวลา

เครื่องสื่อสารกับหมาเป็นหมวกกันน็อกแบบเรียบง่าย ภายในมีเสียงเห่าของหมาดังออกมาอย่างต่อเนื่อง แปลคำพูดของทั้งสามคนกลับไป

“โฮ่ง…” หมาป่าขาวส่งเสียงร้องออกมา

“ข้าเข้าใจที่เจ้าพูด” เครื่องสื่อสารกับหมาส่งเสียงแปลแบบจักรกลออกมา ถอดรหัสคำพูดของหมาป่าขาว

หมาป่าขาวเงียบลง ดูเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง

ในขณะเดียวกัน กล้องบนชุดพิเศษของทั้งสามคนได้ส่งภาพเหตุการณ์ตรงหน้ากลับไปแล้ว

ภาพค่อย ๆ หดลง จนปรากฏบนจอภาพอิเล็กทรอนิกส์

บนจอภาพแสดงภาพที่ส่งกลับมาจากคนที่ถูกส่งเข้าไปในพื้นที่ที่บิดเบี้ยวสับสน และหน้าจอภาพอิเล็กทรอนิกส์ เต็มไปด้วยเครื่องจักรที่ส่องแสงประหลาดวิบวับ มีคนในชุดเครื่องแบบเร่งรีบเดินไปมา พวกเขาบันทึกและส่งข้อมูล รายงานการค้นพบใหม่ ๆ อย่างต่อเนื่อง

ส่วนชายชราสองคนที่มีตำแหน่งสูงกว่าคนอื่น ๆ อย่างเห็นได้ชัดไม่สนใจการคำนับทักทายอย่างนอบน้อมของเหล่าพนักงาน สายตาของทั้งคู่จับจ้องอยู่ที่ภาพเล็ก ๆ มากมายบนจอภาพอิเล็กทรอนิกส์

“ถ้าไม่ปิดดินแดนแห่งกาลเวลา อาณาเขตพันดาราจะเกิดความวุ่นวายครั้งใหญ่”

“ยาก เมื่อก้าวเข้าสู่ดินแดนแห่งกาลเวลา สิ่งมีชีวิตจะเกิดการเปลี่ยนแปลงที่คาดเดาไม่ได้ มนุษย์อย่างเราที่สามารถเข้าไปได้มีไม่มาก การจะเข้าไปต้องผ่านการตรวจร่างกายคัดกรอง และเมื่อเข้าไปแล้วออกมา ส่วนใหญ่จะเกิดภาวะอวัยวะเสื่อมสภาพอย่างรวดเร็ว ร่างกายคนไม่สามารถทนไหว

ที่สำคัญที่สุดคือ กระแสพลังต่าง ๆ ทั้งดำ ขาว เทา ต่างก็อยากจะเข้าไปลึกในใจกลางของดินแดนแห่งกาลเวลา ภายใต้การขัดขวางซึ่งกันและกัน การจะเข้าไปถึงจุดลึกเพื่อปิดสวิตช์ของดินแดนแห่งกาลเวลายิ่งยากเข้าไปใหญ่”

“คนแก่บ้าที่คิดค้นเครื่องย้อนเวลากาก ๆ นี่มันเสียสติไปแล้วจริง ๆ ตอนนี้ทิ้งปัญหาใหญ่ไว้ให้เรา

คนผมแดงที่มีพลังแก่กล้าที่บุกเข้ามาในอาณาเขตพันดาราวันนี้ ตอนที่อยู่ที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ ฉันส่งคนไปตรวจสอบดูใกล้ ๆ และก็เป็นอย่างที่คิด มีกลิ่นอายของความวุ่นวายบิดเบือนจากดินแดนแห่งกาลเวลา

ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด คนที่แข็งแกร่งคนนั้นคงมาจากช่วงเวลาที่ห่างไกลจากพวกเรามาก แค่คนแบบเขาคนเดียวก็ทำให้พวกเราลำบากมากพอแล้ว ถ้าหากมีคนที่สองโผล่มาอีก และเกิดไม่ใช่คนดีขึ้นมา ฉันว่าอาณาเขตพันดารานคงถึงจุดจบแล้ว”

“คนผมแดงที่ทรงพลังคนนั้นต้องการตามหาจางมู่โจว แล้วจางมู่โจวคือใครกันแน่?”