บทที่ 1649 สายลับ

บทที่ 1649 สายลับ

เจ้าหน้าที่สำนักงานรักษาความสงบที่สอบสวนอาเหว่ยขยับเปิดทางให้ไป๋เสวี่ยนั่งลงสอบสวนต่อ แต่ไป๋เสวี่ยส่ายหน้า ร่างสูงโปร่งของเธอยืนอยู่ข้างโคมไฟสอบสวนที่แสงสลัว ความนกดดันแผ่ออกมาจากตัวเธอ เธอก้มมองลงมาที่อาเหว่ยที่นั่งอยู่บนเก้าอี้สอบสวนฝั่งตรงข้าม

“คดีของอันเสี่ยวตี้นายรู้อะไรบ้าง?”

“ไม่รู้อะไรเลย” อาเหว่ยเอามือลูบจมูก

“ก็แค่เรื่องที่พวกเขาคุยกันก่อนหน้านี้ไง อันเสี่ยวตี้เมาแอ๋ กลับถึงบ้านเจอเมียกับเทรนเนอร์ฟิตเนสกำลังกอดจูบกันอยู่ อันเสี่ยวตี้ก็ปัง! ปัง! ยิงทั้งสองตายไง?”

ไป๋เสวี่ยกดปรับโคมไฟสอบสวน แสงไฟส่องไปที่ใบหน้าของอาเหว่ย อาเหว่ยเอามือป้องแสง ดวงตาของไป๋เสวี่ยซ่อนอยู่ในความมืด เธอไม่พูดอะไร แต่ความหมายชัดเจนว่าต้องการให้อาเหว่ยพูดความจริง

อาเหว่ยหัวเราะเบา ๆ ด้วยท่าทางเกเร

“โอ๊ย ก็หลังจากนั้น อันเสี่ยวตี้บอกเองว่าตอนเขากลับไป เมียกับเทรนเนอร์ฟิตเนสตายไปแล้ว

ถ้าตามที่เขาพูด เขาก็โดนใส่ร้ายน่ะสิ ที่ผมได้ยินมาก็แค่นี้ ไม่มีอะไรแล้ว”

“คดีนี้มีพยานที่เห็นเหตุการณ์โผล่มาแล้ว…” ไป๋เสวี่ยเปิดเผยข้อมูลล่าสุดออกมาบางส่วน ที่เธอมาหาอาเหว่ยเพราะว่ามีสายของลูกน้องคนหนึ่งในทีมที่รับผิดชอบคดีนี้ให้ข้อมูลมาว่า ตอนนั้นพวกน้อง ๆ ของอาเหว่ยที่เป็นนักเลง บังเอิญไปเดินผ่านแถวนั้นพอดี

อาเหว่ยคนนี้ถึงจะเป็นนักเลง แต่ก็มีข่าวสารไม่น้อย ทั้งยังมีเครือข่ายกว้างขวาง ไม่แน่อาจจะรู้ข้อมูลสำคัญของคดีก็ได้

ไป๋เสวี่ยพูดเสียงเข้ม “พยานที่เห็นเหตุการณ์ชี้ตัวว่า นายคือฆาตกรตัวจริงในคดีของอันเสี่ยวตี้”

“อ้าว?” อาเหว่ยไม่ได้ตกใจแต่อย่างใด กลับยิ้มพลางพูดว่า

“พี่สาวครับ พี่ก็แค่อยากให้ผมช่วยตรวจสอบว่าคดีนี้มีเบาะแสอะไรเพิ่มเติมไหมเท่านั้นเองใช่ไหม? ขู่ผมไปก็ไม่มีประโยชน์หรอก

ผมไม่แกล้งทำเป็นไม่รู้แล้วกันนะพี่สาว ผมจะพูดตรง ๆ พี่อยากถามเรื่องเบาะแสด้านไหน ก็ถามมาเลย

ผมรู้อะไรก็จะตอบ ถ้าไม่รู้ผมก็จะช่วยถามพวกพี่น้องของผมให้