บทที่ 1655 ปวดใจอย่างที่สุด

บทที่ 1655 ปวดใจอย่างที่สุด

ผู้เฒ่าเต๋าเฉียนอู่ฟางยิ่งพูดยิ่งฮึกเหิม เขาลืมไปแล้วว่าตัวเองมาที่นี่ด้วยจุดประสงค์อะไร

ดูเหมือนว่าปกติแล้วเขาไม่ค่อยมีโอกาสได้พูดคุยกับคนที่มีอุดมการณ์เดียวกันมากขนาดนี้ จึงรู้สึกอยากทะนุถนอมช่วงเวลาที่มีคนยอมตั้งใจฟังเขาพูดวกวนเช่นนี้ไว้ให้มากที่สุด เมื่อเห็นสีหน้าของอีกฝ่ายดูแปลกไป ก็เริ่มคิดว่าตนเองอาจพูดผิดไปตรงไหน จึงรีบเสริมด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“หนุ่มน้อย เจ้าอย่าได้คิดว่าข้ากำลังพูดเกินจริง หรือหัวโบราณเกินไปจนดูถูกลัทธิอื่น ๆ

ข้าไม่ได้กำลังดูถูกใคร แต่ข้ากำลังพูดถึงความจริง เพราะเป็นห่วงสำนักตะวันออกของพวกเรา”

ท่าทางพูดจาอย่างอ้อนวอนของผู้เฒ่าเต๋า ทำให้จ้าวอู่เจียงพยักหน้ารับอย่างจริงจัง เขาเข้าใจและเห็นด้วย

“เจ้ารู้หรือไม่ว่าทำไมอาณาเขตพันดาราถึงต้องจำกัดพลังของผู้บำเพ็ญโบราณ?” เฉียนอู่ฟางดึงตัวจ้าวอู่เจียงให้นั่งลงบนพื้นด้วยกัน เขายังใส่ใจหยิบกระดาษยันต์เหลืองหนึ่งแผ่นมาให้จ้าวอู่เจียงรองนั่ง

จ้าวอู่เจียงแอบตรวจสอบฝูลู่อย่างไม่ให้อีกฝ่ายสังเกตเห็น เมื่อแน่ใจว่าไม่มีอะไรผิดปกติ จึงนั่งลงตามกระแสพลังนั่งประจันหน้ากับผู้เฒ่าเต๋า

คำพูดของผู้เฒ่าเต๋าเฉียนอู่ฟางดึงดูดความสนใจของเขาอย่างเห็นได้ชัด ก่อนหน้านี้เขาก็สงสัยเกี่ยวกับกฎที่อาณาเขตพันดาราใช้กดดันผู้บำเพ็ญโบราณอยู่เหมือนกัน

“ผู้บำเพ็ญโบราณ โดยเฉพาะผู้ที่ก้าวเข้าสู่ขั้นมหามรรคา มีพลังอานุภาพล้นฟ้าทะลุดิน สามารถใช้วรยุทธ์ท้าทายกฎเกณฑ์ได้ แต่นี่เป็นเพียงเหตุผลหนึ่งเท่านั้น”

เฉียนอู่ฟางลืมไปแล้วว่าตัวเองกำลังจะเปิดเผยความลับ แต่ถึงเขาจะรู้ตัว เขาก็คงจะเล่าโดยไม่ปิดบังอยู่ดี เขาลดเสียงลงเล็กน้อย พูดเสียงทุ้ม

“สาเหตุที่แท้จริงก็คือ ระดับสูงของอาณาเขตพันดาราถูกคนจากลัทธิอื่นที่มีเจตนาไม่ดีแทรกซึมเข้าไปแล้ว!

ไม่เช่นนั้น ทำไมในดินแดนดาวที่มีสำนักตะวันออกเป็นหลัก แม้ยุคสมัยจะก้าวหน้าและเทคโนโลยีจะพัฒนาก็ยังต้องมาลงมือกับพลังของตะวันออกของตัวเองด้วย?

“เหตุผลที่พวกเขาอ้างมาคือเพื่อความมั่นคงของสังคมและสันติภาพของโลก

ดังนั้นพวกเขาจึงร่วมลงนามในเอกสารปราบปรามพลังของผู้บำเพ็ญโบราณและสร้างหุ่นเชิดขึ้นมาเพื่อใช้ในการตรวจสอบ”

เมื่อผู้เฒ่าเต๋าพูดถึงตรงนี้ อารมณ์ของเขาพลุ่งพล่านขึ้นสูง ท่าทางเจ็บปวดรวดร้าวทำให้ดวงตาของจ้าวอู่เจียงสั่นไหวเล็กน้อย

“ที่เจ้าถามว่าทำไมข้าถึงไม่ชอบ…” เฉียนอู่ฟางดูเหมือนจะรู้ตัวว่าเสียกิริยา จึงสูดหายใจลึก ค่อย ๆ ปรับอารมณ์

“เพราะลัทธิอื่นต้องการกลืนกินวัฒนธรรมของสำนักตะวันออกของพวกเรา พวกมันต้องการโค่นล้มพวกเรา แบ่งแยกพวกเรา และแทนที่พวกเรา เรื่องแบบนี้เคยเกิดขึ้นมาแล้วครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์ของอาณาเขตพันดารา

แต่จะให้คนอื่นมานอนหลับสบายบนเตียงของเราได้อย่างไรกัน? โดยเฉพาะในเรื่องการสืบทอดวัฒนธรรม

วัฒนธรรมของลัทธิอื่นที่แทรกซึมเข้ามา ขั้นแรกคือการกดดันพลังของผู้บำเพ็ญโบราณฝ่ายตะวันออก เพื่อป้องกันไม่ให้ผู้มีวิทยายุทธ์ก่อความวุ่นวาย และป้องกันไม่ให้สามัญชนลุกขึ้นมาต่อต้านและฉีกทำลายความทะเยอทะยานอันชั่วร้ายของพวกมัน