บทที่ 1670 เดินสู่ความตกต่ำ

บทที่ 1670 เดินสู่ความตกต่ำ

ในพื้นที่มืดสนิท หมอกดำข้นที่หนาขึ้นเรื่อย ๆ ล่องลอยไปมาไม่หยุด

จ้าวอู่เจียงกวาดสายตาไปรอบ ๆ พยายามมองหาจุดอ่อนของวงเวทอักขระขับไล่ปีศาจ

เขาไม่ได้สนใจมองภาพยั่วยวนที่เผยออกมาจากร่างของเอลิซา

ถุงเท้าขาวและผิวขาวนวลแบบนั้น เขาเห็นมามากแล้ว จึงไม่รู้สึกสนใจอะไร เขาต้องการจะมุ่งความสนใจไปที่การทำลายวงเวทอักขระเท่านั้น

ตอนนี้เอลิซานั่งหุบขาอยู่บนพื้น ทั้งร่างดูเหมือนกำลังทนทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัส

เธออยู่ในสภาพที่เจ็ดอารมณ์ หกความปรารถนาใกล้จะแตกสลาย ในหัวมีภาพลามกอนาจารผุดขึ้นมาไม่หยุด

ภาพเหล่านี้คือการทดสอบต้องห้ามที่เธอเคยผ่านมาก่อนจะได้เป็นนักบวชศักดิ์สิทธิ์

เนื้อหาของการทดสอบคือการดูภาพต้องห้ามต่าง ๆ เพื่อควบคุมปฏิกิริยาทางร่างกายและจิตใจ

การทดสอบสอนให้เธอรู้ว่า การปล่อยตัวตามกิเลสตัณหาจะทำลายความตั้งใจของคน การร่วมรักระหว่างชายหญิงเป็นสัญชาตญาณการสืบพันธุ์ก็จริง แต่นักบวชศักดิ์สิทธิ์ผู้สูงส่งอย่างเธอ ห้ามมีความสัมพันธ์กับคนนอกศาสนาหรือศาสนิกชนชั้นต่ำเด็ดขาด ร่างอันบริสุทธิ์ของเธอต้องถวายให้แด่พระเจ้าเท่านั้น

มิเช่นนั้นเธอก็จะเป็นเหมือนในภาพทดสอบ ที่หญิงสาวถูกผู้ชายใช้สิ่งชั่วร้ายทำลายร่างกาย จนต้องส่งเสียงครวญครางร้องเรียกหามันอย่างน่าอับอาย

ตอนนี้ภาพที่เอลิซาเคยรังเกียจในอดีตกำลังกระตุ้นจิตใจของเธอไม่หยุด เธอบอกตัวเองว่านี่เป็นเพียงการทดสอบต้องห้ามอีกครั้ง แค่ผ่านหนึ่งภัยพิบัตินี้ไปได้ เธอก็จะศักดิ์สิทธิ์ยิ่งขึ้น ไม่ใช่แค่นักบวชศักดิ์สิทธิ์ธรรมดาอีกต่อไป แต่จะกลายเป็นธิดาเทพองค์ใหม่ ซึ่งไม่เคยปรากฏในศาสนจักรมาตั้งแต่ความวุ่นวายเมื่อพันปีก่อน

เธอจะได้ร่วมงานกับบิชอป ภายใต้การนำของพระเจ้า เผยแผ่ศาสนจักรไปทั่วโลก และได้รับพลังอันยิ่งใหญ่

แต่ครั้งนี้การทดสอบต้องห้ามที่เอลิซาคิดไว้ แตกต่างจากครั้งก่อนโดยสิ้นเชิง เธอไม่สามารถควบคุมเจ็ดอารมณ์ หกความปรารถนาในพื้นที่พิเศษดินแดนและการขับไล่ปีศาจที่บั่นทอนจิตใจได้ ทำให้ในใจของเธอตอนนี้ได้ก่อกำเนิดปีศาจในใจขึ้นมา

ในความคิดของเธอปรากฏภาพเอลิซาอีกคนที่มีหน้าตาเหมือนกันทุกประการ รอยยิ้มของหญิงสาวผู้นี้ไม่ได้สูงส่งอีกต่อไป แต่กลับเย้ายวน พูดชักจูงเธอว่า

“เอลิซาที่รัก ความบริสุทธิ์เป็นเพียงคำโกหก การทำตามใจตนเองต่างหากคือเส้นทางแห่งการก้าวหน้าที่แท้จริง

ลองคิดถึงอดีตของเธอสิ เธอวางตัวเย็นชาต่อผู้คน ต่อศาสนิกชนที่มาเคารพบูชาเธอ พวกเขาเคารพเธอ เกรงกลัวเธอ ลับหลังก็โลภอยากได้เธอ นินทาเธอ

เคยมีใครห่วงใยเธอจากใจจริงบ้างไหม?

บิชอปสนใจแต่การเผยแผ่ศาสนาและความบริสุทธิ์ของเธอ ไม่ใช่ตัวเธอ แม้แต่พระเจ้าที่ดูเหมือนจะคุ้มครองเธออยู่ แต่สิ่งที่พระองค์คุ้มครองจริง ๆ นั้น คือหน้าตาของศาสนจักรและศักดิ์ศรีของท่าน ไม่ใช่ตัวเธอ

เธอก้าวเดินอย่างยากลำบาก ผ่านความเจ็บปวดนับไม่ถ้วน จนได้เป็นนักบวชผู้ศักดิ์สิทธิ์ แต่เธอกลับยิ่งไม่มีความสุข