บทที่ 1673 นักสืบสาวอวี้มู่หว่านกับอวี้เซี่ยวหู่

บทที่ 1673 นักสืบสาวอวี้มู่หว่านกับอวี้เซี่ยวหู่

เงาของต้นไม้แกว่งไหว ส่งเสียงซู่ซ่าในสายลมยามราตรี

ที่แนวป่าด้านนอกสถานสงเคราะห์เทียนคงชิงหลาง รองเท้าบูตสองคู่เหยียบย่ำลงบนใบไม้ที่ร่วงทับถมกัน ก่อนจะปีนข้ามกำแพงสถานสงเคราะห์เข้าไปด้านใน

“พวกเราบุกเข้าไปในที่เกิดเหตุแบบนี้ได้เหรอ?”

“ไม่เป็นไร สำนักงานรักษาความสงบตรวจสอบที่เกิดเหตุและเก็บหลักฐานไปหมดแล้ว”

ร่างสองร่างเดินสำรวจภายในสถานสงเคราะห์

ร่างหนึ่งดูสูงโปร่ง อีกร่างหนึ่งร่างกำยำ สูงกว่าร่างสูงโปร่งอยู่หนึ่งช่วงศีรษะ

“เซี่ยวหู่ นายคิดยังไง?” เสียงหญิงเย็นชาดังขึ้นจากร่างสูงโปร่ง เสื้อโคตพลิ้วไหวตามสายลมยามค่ำคืน

“เรียกพี่สิ!” เสียงทุ้มของร่างกำยำตอบอย่างหงุดหงิด

“พี่จ๋า ฮิฮิ พี่มีความเห็นอะไรบ้างคะ?” น้ำเสียงเย็นชาเมื่อครู่หายวับไป กลายเป็นเสียงหวานซุกซนน่ารักแทน

ทั้งสองคนคือพี่น้องอวี้เซี่ยวหู่และอวี้มู่หว่านที่มาสืบคดีที่ดาวเสี่ยวชาง

อวี้เซี่ยวหู่สวมเสื้อโคตสีดำสนิท สวมหมวกปีกกว้างคอกลม และตามคำขอของน้องสาวอวี้มู่หว่าน เขายังคาบกล้องยาสูบไว้ในปากด้วย

แน่นอนว่าในกล้องยาสูบไม่มียา เขาไม่ชอบสูบบุหรี่

เขาถอนหายใจยาวเหยียด ราวกับกำลังพ่นควันวงกลม

“ในขณะที่ฆาตกรก่อเหตุ ยังมีคนอีกกลุ่มหนึ่งอยู่ที่นี่ด้วย

หลังจากฆาตกรจากไป พวกเขาได้ขัดขวางการเผาทำลายศพของผู้อำนวยการและผู้ดูแล เหมือนว่าพวกเขากำลังตามหาบางอย่างอยู่ จึงพาเด็กคนหนึ่งไปด้วย

สองวันมานี้ พวกเราได้ไปที่สำนักงานรักษาความสงบและไปหาซีเหมินฉางชิ่งเพื่อสอบถามข้อมูลของจ้าวเจียง พูดให้ชัดก็คือ จ้าวเจียงที่พวกเราได้พบ ไม่ใช่ผู้ต้องสงสัย

แต่เขาก็หนีไม่พ้นการเกี่ยวข้องกับคดีนี้

นอกจากนี้ คดีควักหัวใจ คดีคนหายในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ในความเห็นของฉัน น่าจะเป็นฝีมือของคนที่มีกระแสพลังเดียวกัน”

อวี้มู่หว่านถือไม้เท้าพยุงตัว พยักหน้าอย่างจริงจังแล้ววิเคราะห์ว่า

“ถ้าไม่มีคนกลุ่มที่สองปรากฏตัว ถ้าคดีของอันเสี่ยวตี้ไม่บังเอิญกลับมาที่บ้าน อาจจะไม่มีศพหลงเหลืออยู่