บทที่ 185 เหมือนกับนายท่าน

บทที่ 185 เหมือนกับนายท่าน

ณ ห้องลับใต้ดิน

จ้าวอู่เจียงยืนอยู่หน้าประตูศิลา เจี๋ยเอ้อร์ซานยืนอยู่ด้านหลังเขา

ประตูศิลาค่อย ๆ เลื่อนเปิดออกอย่างเชื่องช้า ได้ยินเสียงคำรามดังสนั่น

ชายหนุุ่มกลับมาที่นี่เพื่อตรวจสอบผลลัพธ์ของพวกอันผิงทั้งสามคน

เมื่อประตูศิลาเปิดออก แสงสีเงินก็พุ่งเข้ามา

“ตายซะเถอะ!”

เสียงคำรามที่ดังออกมาจากด้านหลังประตูศิลาเป็นเสียงของอันผิง

ผลั่ก!

เจี๋ยเอ้อร์ซานสะบัดแขนเสื้อ ปลดปล่อยพลังออกไปสลายการโจมตี ด้วยกระบี่จากอันผิงและระเบิดมวลพลังตอบโต้กลับไป ของเจี๋ยเอ้อร์ซาน ก็ส่งผลให้อันผิงลอยกระเด็นไปกระแทกกับกำแพงหิน โลหิตสีแดงไหลทะลักออกมาจากปาก

จ้าวอู่เจียงมีสีหน้าไร้อารมณ์ ภายในห้องลับ มีศพสองศพนอนแน่นิ่ง ศพแรกเป็นศพของอู๋ฉินหยางผู้อาวุโสจากสำนักมังกรเงิน แน่นอนว่าอีกศพก็คือฉีเล่อผู้สวมใส่ชุดสีแดงเพลิง

อู๋ฉินหยางผมเผ้ายุ่งเหยิง ดวงตาเบิกค้าง ชุดเสื้อคลุมสีขาวเต็มไปด้วยคราบเลือดและรอยขาดวิ่น สองมือมีแต่คราบเลือดแห้งกรัง

ส่วนศพของฉีเล่อ ชุดสีแดงของนางเต็มไปด้วยโลหิต บนหน้าอกปรากฏรูขนาดใหญ่จากการถูกใครบางคนโจมตีทางด้านหน้า และผู้ที่สังหารนางก็คืออู๋ฉินหยางนั่นเอง

…

เมื่อคืนนี้ คนทั้งสามถูกขังอยู่ในห้องใต้ดินให้ฆ่ากันเองเหมือนสัตว์ป่า

อู๋ฉินหยางเปิดฉากโจมตีก่อนเป็นคนแรก เขามีฝีมือแข็งแกร่งที่สุด อีกเพียงนิดเดียวก็จะอยู่ในขอบเขตปรมาจารย์แล้ว เขาต้องการจะฆ่าอันผิงกับฉีเล่อ เพื่อที่ตนเองจะได้กลายเป็นผู้รอดชีวิต

อันผิงย่อมไม่มีทางทำร้ายฉีเล่อ อีกทั้งเขายังได้รับการถ่ายทอดวิชามาจากเซียวเหยาอ๋องโดยตรง ทำให้มีฝีมือสูงส่งมากกว่าขั้นพลัง เมื่อเขาร่วมมือกับฉีเล่อจึงสามารถต่อสู้กับอู๋ฉินหยางได้อย่างไม่เป็นรอง

แต่ถึงอย่างนั้น อันผิงกับฉีเล่อก็มีขั้นพลังต่ำต้อยกว่าอู๋ฉินหยางอยู่ดี เพียงไม่นานอู๋ฉินหยางก็สามารถทำให้ทั้งสองคนได้รับบาดเจ็บได้สำเร็จ

หลังจากฟื้นตัวขึ้นมา อู๋ฉินหยางก็ใช้ท่าไม้ตายโจมตีใส่อันผิง อันผิงไม่มีที่ใดให้หลบซ่อน แต่ในจังหวะวิกฤตนั้นเอง ฉีเล่อก็กระโดดเข้ามารับการโจมตีแทน

ความตายของฉีเล่อทำให้อันผิงเสียสติ ในที่สุด เขาก็สามารถสังหารอู๋ฉินหยางได้ด้วยความบ้าคลั่ง

เขานั่งอยู่ในห้องใต้ดินทั้งคืน สติเตลิดเปิดเปิงไม่อยู่กับเนื้อกับตัว

เช้านี้ เมื่อประตูค่อย ๆ เลื่อนเปิดออก อันผิงก็เข้าใจทันทีว่า จ้าวอู่เจียงจะต้องกลับมาดูผลลัพธ์แน่

เขาจึงได้ซัดกระบี่โจมตีใส่ แต่ก็ถูกข้ารับใช้ของจ้าวอู่เจียงสกัดขัดขวางเอาไว้

ในขณะนี้ อันผิงทำได้เพียงจ้องมองจ้าวอู่เจียงด้วยแววตาเกลียดชัง

ชายหนุ่มเดินช้า ๆ เข้าไปหาอันผิง เจี๋ยเอ้อร์ซานมีใบหน้าใจดี แต่แววตาทอประกายด้วยความดุดัน เขาต้องการจะคุ้มครองความปลอดภัยให้แก่จ้าวอู่เจียง ป้องกันไม่ให้ข้ารับใช้ชุดน้ำเงินทำอันตรายได้

“เจ้าอยากฆ่าข้าหรือ?” จ้าวอู่เจียงยิ้มเย็น เขาต้องการจะเข้าใจถึงความแข็งแกร่งที่แท้จริงของตนเอง ก่อนจะเดินทางไปยังเมืองหวังโจว

“ข้าจะเปิดโอกาสให้เขาได้โจมตี เอ้อร์ซาน”

เจี๋ยเอ้อร์ซานเข้าใจความหมายทันที

จ้าวอู่เจียงกำลังสั่งให้เขาล่าถอยออกไป หัวใจของชายชราบีบตัวแน่น ก่อนพูดออกไปด้วยความเป็นกังวล

“ท่านเจ้าสำนัก หากท่านต้องการสังหารคนผู้นี้ ก็ไม่จำเป็นที่ท่านจะต้องมือเปื้อนเลือดเลย ให้ข้าน้อยทำแทนเถอะ…”