บทที่ 205 ทะเลไฟ

บทที่ 205 ทะเลไฟ

เซวียนหยวนอวี้เหิงแตกปลายเท้าลงไปบนพื้นดินอย่างแผ่วเบาและรวดเร็ว วิชาฝ่าเท้าวิญญาณของเขาทำให้ร่างกายกลายเป็นภาพพร่าเลือน เพียงพริบตาเดียว ร่างก็หายลับไปจากสายตาแล้ว

“หยุดยั้งบุรุษไร้หน้าให้ได้!” ซือคงปู๋เจี๋ยผู้เป็นเจ้าสำนักหุ่นเชิดอเวจีตะโกนด้วยความโกรธแค้น เมื่อไม่มีการขัดขวางจากคนเฝ้าสุสาน ซือคงปู๋เจี๋ยก็มั่นใจว่าตนเองเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในกลุ่มคนที่มารวมตัวกันวันนี้ เขามีความมุ่งมั่นจะครอบครองคัมภีร์ปราณไร้วิญญาณให้จงได้ และจะไม่ยอมให้คัมภีร์เล่มนั้นตกไปอยู่ในมือของผู้ใดเป็นอันขาด!

เจียงเฉิงเฟิงประมุขตระกูลเจียงชักกระบี่ออกมา แล้วทุกคนก็ได้ยินเสียงมังกรคำราม คมกระบี่สาดประกายวูบวาบ พร้อมกับตัวคนที่พุ่งตามติดบุรุษไร้หน้าไป

ระหว่างต่อสู้กับคนเฝ้าสุสานเมื่อสักครู่นี้ เจียงเฉิงเฟิงไม่ได้โจมตีออกไปเต็มกำลัง แต่ในเวลานี้เมื่อโจมตีใส่บุรุษไร้หน้า เขาก็ไม่จำเป็นต้องออมมืออีกแล้ว

เซวียนหยวนอวี้เหิงได้ยินเสียงมังกรคำราม ก่อนจะเห็นปราณกระบี่สีดำทมิฬไล่ตามหลังมาในพริบตาเดียว มันเป็นปราณกระบี่ที่มีความแข็งแกร่งมาก จนทำให้ร่างกายของเขาสั่นสะเทือนโดยไม่รู้ตัว

“กระบี่มังกรบาดาล!” เซวียนหยวนอวี้เหิงสามารถจดจำกระบี่ในมือฝ่ายตรงข้ามได้ทันที นี่คือกระบี่มังกรบาดาล หนึ่งในสามกระบี่มังกรที่เขากำลังตามหา ใบหน้าของเซวียนหยวนอวี้เหิงที่ซ่อนอยู่ภายใต้หน้ากากปีศาจยิ่งบิดเบี้ยวมากกว่าเดิม

เจียงเฉิงเฟิงพุ่งตัวเข้าไปด้วยความว่องไว ในมือกระชับด้ามจับกระบี่มังกรบาดาลแน่น รังสีกระบี่ทำให้เซวียนหยวนอวี้เหิงถูกซัดกระเด็นลงไปข้างทาง เจียงเฉิงเฟิงสะกิดเท้าลงบนแผ่นศิลาอีกครั้ง แล้วตัวเขาก็พุ่งทะยานตรงไปที่ประตูสุสานทันที

เซวียนหยวนอวี้เหิงม้วนตัวตีลังกาลุกขึ้นยืน ดวงตาเรืองประกายด้วยความเย็นชาและกราดเกรี้ยว ส่งเสียงตะโกนออกมาด้วยความโกรธแค้น

“เฒ่าขี้เมา จางอวิ๋นจง หากพวกท่านช่วยหยุดเจียงเฉิงเฟิง ก็จะถือเป็นพระคุณยิ่ง!”

เฒ่าขี้เมาที่ใบหน้าแดงก่ำด้วยฤทธิ์สุรา ร่างกายโงนเงนด้วยความเมามาย แต่ในทันใดนั้น ร่างกายพลันระเบิดพลังดุจเปลวไฟโชติช่วง นอกจากนี้ ยังปรากฏทะเลเพลิงเกิดขึ้นเบื้องหน้าประตูสุสาน กลายเป็นกำแพงไฟปิดกั้นทางเข้าโดยสมบูรณ์

เปลวไฟแผดเผาฉายชัดในแววตาของเจียงเฉิงเฟิงเช่นเดียวกับความโกรธแค้น กระบี่มังกรบาดาลในมือสั่นไหว เขาต้องการจะใช้พลังจากกระบี่ดับไฟ แต่ยังไม่ทันได้ขยับกาย ก็ได้ยินเสียงดัง ‘เคร้ง!’ พร้อมกับปราณกระบี่ปริศนาพุ่งเข้ามาโจมตีใส่กระบี่ในมือแล้ว!

นั่นย่อมเป็นการลงมือของกระบี่ไร้ใจจางอวิ๋นจง เขานำกระบี่คู่ใจของตนเองออกมาปัดป้องการโจมตีจากเจียงเฉิงเฟิง แม้ว่าบัดนี้ขอบเขตพลังของเขาจะไม่สูงเท่า แต่ด้วยวิชาที่เรียนรู้มาจากสุสานกระบี่ ก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้ยื้อเวลาเจียงเฉิงเฟิงได้สักระยะหนึ่ง

ยิ่งไปกว่านั้น จางอวิ๋นจงไม่เคยคิดจะครอบครองคัมภีร์ปราณไร้วิญญาณ เหตุผลที่เขามาที่นี่ ก็เพราะมาตามคำเชิญของบุรุษไร้หน้าเท่านั้น