บทที่ 209 พูดอย่างไรก็ไม่มีใครเชื่อ

บทที่ 209 พูดอย่างไรก็ไม่มีใครเชื่อ

จีอู๋หมิงสิ้นใจตายแล้ว ข้างกายเขาคือป้ายสมาชิกของสำนักมังกรเงิน บรรยากาศภายในห้องเก็บศพกลายเป็นเยือกเย็นขึ้นมาทันที

ทุกคนต่างก็จ้องมองไปที่บุรุษไร้หน้าเป็นตาเดียว

“ข้าไม่ได้เอาอะไรไปทั้งนั้น!” เซวียนหยวนอวี้เหิงพูดเสียงทุ้มต่ำ รีบอธิบายอย่างรวดเร็ว

ซือคงปู๋เจี๋ยค่อย ๆ หยิบป้ายประจำตัวของสำนักมังกรเงินขึ้นมาจากพื้น

“แม้ว่าพวกเราจะมองไม่เห็นอย่างชัดเจน แต่เราก็เห็นว่าเจ้าเป็นคนเปิดโลงศพและเอื้อมมือลงไป เจ้าต้องได้คัมภีร์ไปแล้วแน่! จะมาบอกว่าไม่ได้เอาอะไรไปได้อย่างไร?”

“ตอนนั้นข้าถูกจีอู๋หมิงลอบโจมตี ยังไม่ได้แตะต้องอะไรเลยแม้แต่อย่างเดียว!” เซวียนหยวนอวี้เหิงยกมือกุมหัวใจ กัดฟันกรอด

“แต่ตอนที่พวกเราเข้ามา เป็นเจ้าต่างหากที่กำลังเล่นงานท่านพี่อู๋หมิง และท่านพี่อู๋หมิงก็ถือป้ายของสำนักมังกรเงินอยู่ในมือ และก่อนเขาจะสิ้นใจ เขายังได้ชี้หน้าเจ้าบอกพวกเราว่าเจ้าเป็นคนเอาคัมภีร์ไปแล้วอีกด้วย!”

ซือคงปู๋เจี๋ยทำหน้าที่ใส่ไฟชักจูงความคิดของผู้คน ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยจิตอาฆาต รับรู้ชัดเจนแล้วว่าวิชาที่ตนเองถูกเล่นงานก่อนหน้านี้เป็นวิชามหาเทพดูดดาว

ในเวลานี้ กลุ่มยอดฝีมือพร้อมใจกันร้องตะโกนออกมา

“ส่งคัมภีร์มาเดี๋ยวนี้ บุรุษไร้หน้า อย่าได้คิดแก้ตัวอีกเลย!”

“ข้าเดินทางท่องโลกกว้างมาหลายปี ข้าอ่านแผนการของเจ้าทะลุปรุโปร่งหมดแล้ว เจ้านำคัมภีร์ออกมาจากโลงศพ แต่เมื่อเห็นจีอู๋หมิงกำลังเข้าไปหา เจ้าถึงได้คิดแผนการใหม่ขึ้น…”

“เจ้าต้องการจะโทษว่าทั้งหมดเป็นความผิดของจีอู๋หมิง! เจ้าอยากจะหลอกให้พวกเราทุกคนเชื่อว่าเจ้าไม่ได้เอาคัมภีร์ไป! แต่คนที่เอาไปคือจีอู๋หมิงต่างหาก! อนิจจา เจ้าคงคิดไม่ถึงว่าป้ายของสำนักมังกรเงินจะหลุดจากตัวเจ้า และตกไปอยู่ในมือของจีอู๋หมิงโดยไม่รู้ตัว ตอนที่จีอู๋หมิงหยิบอะไรบางอย่างขึ้นมาจากโลงศพนั่น สิ่งที่เขาหยิบขึ้นมาก็คือป้ายของสำนักมังกรเงิน!”

“ตอนแรก เจ้าแค่ต้องการจะทำให้เขาบาดเจ็บสาหัส เพื่อให้พวกเราหันไปเล่นงานจีอู๋หมิง และเจ้าก็จะอาศัยช่วงเวลาที่ทุกคนกำลังปั่นป่วนโกลาหลหลบหนีไป! เพียงแต่เจ้าคิดไม่ถึงเลยว่าจีอู๋หมิงจะถึงแก่ความตาย! และคนตายก็โกหกไม่ได้!”

“ก่อนที่เขาจะตาย จีอู๋หมิงได้เปิดเผยออกมาแล้วว่าคัมภีร์อยู่ที่เจ้า! ป้ายของสำนักมังกรเงินคือหลักฐานมัดตัว! หากคัมภีร์ไม่ได้อยู่ที่เจ้า แล้วป้ายของสำนักมังกรเงินจะไปอยู่ในโลงศพได้อย่างไร?”

“ถูกต้อง บุรุษไร้หน้า ส่งคัมภีร์มาให้พวกเราเถอะ ไม่อย่างนั้นอย่าหวังเลยว่าเจ้าจะได้รอดชีวิตออกไปจากที่นี่!”

“…”

เซวียนหยวนอวี้เหิงหัวใจเต้นรัว รู้สึกตกตะลึง ไม่คิดไม่ฝันเลยว่าป้ายประจำตัวสมาชิกสำนักมังกรเงินจะถูกพบอยู่ในโลงศพ เขากำลังจะนำป้ายประจำตัวของตนเองออกมาอธิบาย แต่ชายชราคนหนึ่งในกลุ่มยอดฝีมือก็โพล่งขึ้นมาเสียก่อน

“เจ้าคงคิดจะนำป้ายประจำตัวอีกชิ้นออกมายืนยันเป็นข้อแก้ตัวสินะ? คิดว่าจะหลอกพวกเราได้ด้วยป้ายประจำตัวเพียงสองชิ้นอย่างนั้นหรือ? และเจ้าก็คงท้าทายให้พวกเราค้นตัวเจ้าใช่หรือไม่? เฮอะ จะผู้ใดรู้บ้างว่าสำนักมังกรเงินมีวิธีซุกซ่อนสิ่งของอยู่กี่วิธี? หรือบางที เจ้าอาจจะซ่อนมันไว้ในตัวของผู้อื่นก็เป็นได้ ข้าจะบอกให้นะ หากวันนี้เจ้าไม่ส่งมอบคัมภีร์มา เจ้าก็อย่าหวังจะหนีความตายพ้นเลย!”