บทที่ 246 บทกวี

บทที่ 246 บทกวี

หลินหรู่ไห่มีแววตาเคร่งขรึม เมื่อไม่กี่ลมหายใจก่อน เขาสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันตรายจากร่างกายของจ้าวอู่เจียงและรู้สึกได้ว่าคนผู้นี้ต้องปิดบังอะไรบางอย่างอยู่แน่นอน

บุรุษผู้นี้ดูจะไม่ใช่นกน้อยธรรมดาเสียแล้ว แต่เขาเป็นพญาอินทรีที่หมายจะยึดครองผืนฟ้า

กำจัดศัตรูย่อมดีกว่าการสร้างศัตรู… หลินหรู่ไห่หัวใจเต้นรัวเร็ว แม้ว่าภายนอกเขากับจ้าวอู่เจียงจะพูดคุยกันอย่างเป็นกันเอง แต่ความบาดหมางในอดีตระหว่างเรา เขาไม่มีทางลืมเป็นอันขาด

แต่เมื่อพิจารณาสถานการณ์ในขณะนี้ หลินหรู่ไห่ก็ต้องเปลี่ยนใจโดยทันที ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะกำจัดจ้าวอู่เจียง หนทางรอดเดียวคือต้องผูกมิตรเท่านั้น

“ผู้ต่ำต้อยทำความเคารพใต้เท้าทั้งสองขอรับ”

น้ำเสียงที่แสดงความเคารพดังขึ้น ยุติห้วงความคิดที่สับสนของหลินหรู่ไห่

เมื่อหันกลับไปมอง ก็พบเข้ากับกลุ่มบัณฑิตสิบหกคนที่มาดูข้อสอบบนกำแพง

เขาพยักหน้าทักทายเล็กน้อย ไม่เข้าใจเลยว่ากลุ่มบัณฑิตทั้งสิบหกคนนี้จะแต่งกายชุดดำทำไม

หวังเจวี่ยมีสีหน้าสุขุมสำรวม เขามาจากตระกูลหวัง เคยพบกับขุนนางระดับสูงมาตั้งแต่เด็ก และคำนวณจากสายตาหวังเจวี่ย เขาพบว่าบรรดาขุนนางชั้นผู้น้อยที่กำลังวิ่งวุ่นอยู่รอบบริเวณล้วนให้ความเคารพต่อชายวัยกลางคนในชุดขุนนางชั้นผู้ใหญ่กับบุรุษหนุ่มชุดดำผู้นี้เป็นอย่างยิ่ง

หวังเจวี่ยจึงไม่สงสัยเลย เขาคิดว่าทั้งสองคนจะต้องเป็นขุนนางระดับสูงของหนึ่งในหกกรมอย่างแน่นอน

จ้าวอู่เจียงหันกลับไปมองแล้วก็ต้องตกใจเล็กน้อยเมื่อเห็นกลุ่มคนชุดดำถึงสิบหกคนยืนรวมตัวกันอยู่ทางด้านหลัง

บัณฑิตทั้งสิบหกคนนี้มาจากตระกูลเดียวกันหรือ? ชายหนุ่มอดรู้สึกสับสนมึนงงไม่ได้ แต่เขาก็ยังพยักหน้าทักทายตอบกลับไป

ในเวลาเดียวกันนี้ บัณฑิตหนุ่มชุดดำทั้งสิบหกคนก็ตกตะลึงไปในทันใด เมื่อเห็นว่าขุนนางหนุ่มผู้นี้ก็แต่งกายชุดดำ บริเวณชายเสื้อประดับดิ้นเงินสวยงาม ใบหน้าหล่อเหลาเหนือธรรมดา สามารถสะกดทุกสายตาได้อย่างง่ายดาย

แล้วเงาร่างของคนผู้หนึ่งก็ปรากฏขึ้นในหัวใจ กลุ่มบัณฑิตรู้สึกคาดหวัง ท่านเจ้าสำนักไร้ขอบเขตก็คงมีหน้าตาคล้ายคลึงกับท่านขุนนางผู้นี้เป็นแน่แท้

แต่อย่างไรก็ตาม พวกเขาก็ต้องถอนหายใจอย่างรวดเร็ว เพราะรู้ดีว่าบุคคลที่อยู่ตรงหน้าย่อมไม่ใช่ท่านเจ้าสำนักจ้าว

เนื่องจากท่านเจ้าสำนักจ้าวเป็นผู้ฝึกตนในยุทธภพและมีสำนักใต้ดินอยู่ในนครหลวง ส่วนขุนนางท่านนี้มีความสุขุมนุ่มลึกปราศจากรังสีการฆ่าฟัน หมายความว่าทั้งสองท่านนี้ ย่อมไม่มีโชคชะตาเกี่ยวพันกันอย่างแน่นอน

บริเวณกำแพงฝั่งทิศใต้ในอาณาเขตของกรมพิธีการ มีกลุ่มบัณฑิตมารวมตัวกันมากขึ้นเรื่อย ๆ

แม้ว่าพวกเขาจะรู้เนื้อหาของข้อสอบที่จะต้องใช้ในฤดูใบไม้ผลิปีหน้าแล้ว แต่กลุ่มบัณฑิตก็ยังยืนรวมตัวกันอยู่ที่กำแพงฝั่งทิศใต้ของกรมพิธีการต่อไป เพื่อหาโอกาสในการผูกมิตรกับสหายใหม่ ๆ

จ้าวอู่เจียงมีดวงตาเป็นประกายด้วยรอยยิ้ม จ้องมองไปยังกลุ่มบัณฑิตด้วยความอ่อนโยน ก่อนจะถอนหายใจเงียบๆ