บทที่ 314 สำนักศรัทธาราษฎร (1)

สำนักลัทธิเต๋า

พวกเขาเป็นสำนักที่ไม่ค่อยมีชื่อเสียงในแคว้นต้าเซี่ยสักเท่าไหร่ หลายคนถือเป็นเพียงสำนักชั้นปลายแถว และกลายเป็นตัวตลกของผู้คนจำนวนมาก

สำนักศรัทธาราษฎรมีแนวคิดเกี่ยวกับการทำความเข้าใจเจ็ดอารมณ์หกความรู้สึกของมวลมนุษย์อย่างถ่องแท้

เมื่อเทียบกับสำนักศรัทธาปฐพีและสำนักศรัทธาสวรรค์ ซึ่งมีหลักแนวคิดสุดโต่งมากเกินไป จึงกล่าวได้ว่าสำนักศรัทธาราษฎรมีความเป็นมนุษย์ปกติมากที่สุดแล้วในสายตาของผู้คนในยุทธจักร

ที่ทำการของสำนักศรัทธาราษฎรตั้งอยู่ในเมืองอวิ๋นโจว ตั้งอยู่ทางเขตชายแดนตะวันออกของแคว้นต้าเซี่ย ส่วนสถานที่ตั้งอยู่ในอำเภออวิ๋นฉุ่ยเซ่อ

อำเภออวิ๋นฉุ่ยเซ่อรายล้อมด้วยภูเขาและแม่น้ำยาวไกลหลายร้อยลี้ บริเวณตีนภูเขาเป็นทางเข้าของสำนักศรัทธาราษฎร มีหนองน้ำขนาดใหญ่ขวางกั้นไว้ทั้งสองฝั่ง

แต่หนองน้ำเหล่านั้นกลับไม่มีเรือโดยสารปรากฏเลยแม้แต่ลำเดียว จึงเป็นเรื่องยากที่จะมีผู้คนเดินทางข้ามน้ำเข้าไปถึงที่ตั้งของสำนักศรัทธาราษฎรได้สำเร็จ และด้วยส่วนใหญ่ลูกศิษย์ของสำนักศรัทธาราษฎรสามารถเดินบนผิวน้ำได้ นี่จึงเป็นกำแพงทางธรรมชาติที่ป้องกันไม่ให้มีคนแปลกหน้าหลุดเข้าไปสู่สำนักของพวกเขาได้โดยบังเอิญ

สำนักศรัทธาราษฎรครอบครองแปดยอดเขาใหญ่ เจ็ดยอดเขาตั้งชื่อตามเจ็ดสี ประกอบไปด้วย ม่วง คราม น้ำเงิน เขียว เหลือง แสด แดง ส่วนยอดเขาหลักที่ใหญ่สุดนั้นมีตัวอักษรสีขาวที่แกะสลักอย่างโดดเด่นเป็นคำว่า ‘มนุษย์’ ให้เห็นเด่นชัด

บนยอดเขาเป็นที่ตั้งของหมู่บ้านไป๋เฟิง หมู่บ้านแห่งนี้มีบรรยากาศเงียบสงบ แม้จะเป็นช่วงฤดูหนาว แต่ลำธารก็ยังสามารถไหลผ่านได้โดยไม่จับตัวเป็นน้ำแข็ง

กระท่อมไม้จำนวนมากตั้งอยู่บริเวณริมลำธาร

หยางเมียวเจิ้นสวมชุดเสื้อคลุมสีขาว นั่งเหม่อลอยอยู่บนโขดหินใหญ่ข้างลำธาร นางหมุนฝ่ามือในลักษณะแปลกประหลาด และมีสีหน้าเย็นชาเป็นอย่างยิ่ง

นางกำลังนั่งทำสมาธิ

หรือหากจะกล่าวให้ถูกต้องก็คือ นางกำลังพยายามสงบจิตใจ

เมื่อไม่กี่วันก่อน หนึ่งในกลุ่มผู้อาวุโสประจำสำนักได้ทำการพยากรณ์โชคชะตา ก่อนจะบอกว่า นักพรตหนุ่มผู้มีตำแหน่งเป็นโอรสศักดิ์สิทธิ์ประจำสำนักนามว่า หลิ่วจี้ฉาง เป็นเนื้อคู่ของนาง และนางต้องแต่งงานกับเขา

เมื่อท่านเจ้าสำนักยังไม่กลับมาจากการท่องโลกกว้าง เหล่าผู้อาวุโสทั้งเก้าจึงเป็นคนตัดสินใจในเรื่องราวต่าง ๆ แทนอย่างเบ็ดเสร็จเด็ดขาด และมีผู้อาวุโสเกินครึ่งที่สนับสนุนการแต่งงานครั้งนี้

แต่หยางเมียวเจิ้นปฏิเสธต่อหน้าทุกคนภายในสำนัก นางเชื่อว่าเรื่องนี้ควรพูดคุยกันอย่างจริงจังก็ต่อเมื่อท่านเจ้าสำนักกลับมาแล้วเท่านั้น บรรดาผู้อาวุโสและหลิ่วจี้ฉางทั้งเกลี้ยกล่อมและข่มขู่นางอย่างหนักหน่วง จนสุดท้ายหยางเมียวเจิ้นจึงต้องสารภาพออกไปว่า นางได้มอบหัวใจให้แก่บุรุษอื่นนอกสำนักไปเรียบร้อยแล้ว

ความคิดเห็น