บทที่ 377 ข่าวดีจากแดนใต้

บทที่ 377 ข่าวดีจากแดนใต้

รุ่งสาง แสงจันทร์สาดส่องบางเบา

ไม่นานเสียงตีกลองเรียกประชุมก็ดังขึ้น ขุนนางหลายร้อยคนพร้อมใจกันเดินทางเข้าวังหลวง

ณ หน้าทางเข้าท้องพระโรง

ขุนนางน้อยใหญ่ยืนจับกลุ่มพูดคุยกันเกี่ยวกับกิจการบ้านเมือง บางคนก็ทักทายกันตามธรรมเนียม

จ้าวอู่เจียงยืนสนทนาอยู่กับหลิวเจ๋อ ตู๋กูอี้เหอ หลินหรู่ไห่ และคนอื่น ๆ อย่างมีความสุข ขุนนางจำนวนมากที่ยืนอยู่รอบข้างต่างแอบชำเลืองมองเขาบ่อยครั้ง ด้วยสีหน้าของความเคารพนับถือและอิจฉาริษยา

ในอดีต บางคนตำหนิจ้าวอู่เจียงว่า เขามีคุณสมบัติอันใดถึงได้กล้ายืนร่วมกลุ่มกับพวกหลิวเจ๋อ ท่านประมุขตระกูลตู๋กูตู๋กูอี้เหอและคนอื่น ๆ แต่บัดนี้ไม่มีผู้ใดคิดเช่นนั้นอีกแล้ว

เหตุผลแรก เนื่องจากจ้าวอู่เจียงเป็นที่โปรดของฮ่องเต้มากขึ้นเรื่อย ๆ และเหตุผลที่สอง ก็ด้วยว่าจ้าวอู่เจียงกำลังจะได้รับการเลื่อนตำแหน่ง

ส่วนเหตุที่ทำให้จ้าวอู่เจียงจะได้รับการเลื่อนตำแหน่งนั้น กลุ่มขุนนางทั้งหลายไม่มีผู้ใดคัดค้าน ด้วยพวกเขาเพิ่งทราบข่าวเกี่ยวกับการทำสงครามทางชายแดนใต้จากเสนาบดีกรมกลาโหม

ด้วยอานุภาพการทำลายล้างของระเบิดเพลิงอัสนี และประโยชน์ที่ซ้อนเร้นของน้ำมันศิลาที่ถูกค้นพบโดยจ้าวอู่เจียง ทำให้กองทัพของต้าเซี่ยทางชายแดนใต้สามารถคว้าชัยชนะได้อย่างงดงาม กองทัพของแคว้นหนานเจียงต้องถอยทัพกลับเข้าป่าไปด้วยความระส่ำระสาย และทำได้เพียงรอการโจมตีครั้งต่อไปในช่วงฤดูใบไม้ผลิปีหน้าเท่านั้น

อีกทั้ง ด้วยชัยชนะในศึกครั้งนี้ เหล่านายทหารของกองทัพต้าเซี่ยก็มีขวัญกำลังใจมากขึ้น

ไม่ว่าจะมีขุนนางที่เกลียดชังหรืออิจฉาริษยาจ้าวอู่เจียงมากเพียงใด แต่พวกเขาก็ต้องยอมรับว่าชายหนุ่มมีส่วนสำคัญในชัยชนะครั้งนี้

ระหว่างที่จ้าวอู่เจียงกำลังพูดคุยกับหลิวเจ๋อ ชายชราก็บอกใบ้ให้จ้าวอู่เจียงทราบถึงความกังวลของตนเองในเรื่องตำหนักนางสนม เขาเปรยว่าหากมีสมุนไพรชนิดใดที่สามารถช่วยทำให้หลิวเหม่ยเอ๋อร์หรือหลิวชิงชิงสามารถตั้งครรภ์ขึ้นมาได้ เขาก็อยากให้จ้าวอู่เจียงช่วยมอบให้พวกนาง แล้วชายหนุ่มจะได้รับค่าตอบแทนที่คุ้มค่าแน่นอน

ในส่วนของตู๋กูอี้เหอที่ยืนอยู่ข้างกันนั้น แม้จะไม่ค่อยได้พูดคุย แต่รอยยิ้มแห่งความสุขก็ประดับอยู่บนใบหน้าตลอดเวลา

กระนั้นตู๋กูอี้เหอก็มีเรื่องให้ต้องวิตกกังวลเช่นกัน แม้เขาจะไม่ต้องกังวลเหมือนหลิวเจ๋อที่ห่วงว่าหลานสาวจะไม่อาจตั้งครรภ์ทายาทมังกร แต่ตู๋กูอี้เหอก็ต้องกังวลเกี่ยวกับความปลอดภัยของตู๋กูหมิงเยว่ในวังหลวง

แต่แน่นอนว่าตู๋กูอี้เหอย่อมมีความสุขมากกว่า เมื่อได้ทราบว่าบุตรสาวกำลังจะคลอดทารกในอีกไม่นานแล้ว

จ้าวอู่เจียงแย้มยิ้ม ทว่าไม่ได้กล่าวคำใด เนื่องจากเขาไม่รู้ว่าจะกล่าวอย่างไรดี

ขณะเดียวกันนี้เสนาบดีกรมโยธาธิการกับเสนาบดีกรมกลาโหมพูดคุยกับกลุ่มขุนนางคนอื่น ๆ เสร็จสิ้นแล้ว พวกเขาจึงกำลังจะเดินเข้ามาพูดคุยกับจ้าวอู่เจียง แต่ก็ได้ยินเสียงเรียกให้เหล่าขุนนางเข้าสู่ท้องพระโรงเสียก่อน เสนาบดีทั้งสองท่านจึงได้แต่ถอนหายใจด้วยความเสียดาย และรีบก้าวเข้าไปในท้องพระโรง