บทที่ 418 ความคิดเห็นไม่ตรงกัน

แต่ทันทีที่มือของหลี่ซือเหมาสัมผัสแขนของจ้าวอู่เจียง เขาก็ต้องยืนตกตะลึงอยู่กับที่

ด้วยเขารู้สึกได้ถึงพลังที่แผ่ออกมาจากร่างกายของคนผู้นี้ พลังที่เต็มไปด้วยปริศนาและกลิ่นไอจิตสังหาร ทำให้จิตใจของผู้คนสั่นไหว

“นี่เจ้า…”

เสียงของหลี่ซือเหมาสั่นเครือขึ้นมาเล็กน้อย ความแข็งกร้าวในตอนแรกเริ่มอ่อนลง แปรเปลี่ยนเป็นความหวาดกลัว ก่อนจะกลายเป็นความอับอายและโกรธเคืองในที่สุด หลี่ซือเหมาไม่เชื่อหรอกว่าชายหนุ่มตรงหน้านี้จะกล้าอาละวาดในจวนของท่านแม่ทัพใหญ่

หลี่ซือเหมาพูดเสียงเข้ม

“เจ้ามีประสบการณ์อ่อนด้อย ข้าเพียงชี้แนะให้เห็นถึงความเป็นจริงเท่านั้น ทว่าเจ้ากลับโกรธแค้นและคิดจะทำร้ายข้าหรือ? ข้าจะมอบโอกาสให้เจ้าได้ดูพวกเรารักษาท่านแม่ทัพ เจ้าเด็กน้อย อย่าโอหังมากเกินไปนัก!”

บรรยากาศภายในห้องเย็นเฉียบขึ้นมาทันที

จ้าวอู่เจียงมองหมอทหารตรงหน้าด้วยสายตาเย็นชา และกล่าวด้วยเสียงทุ้มต่ำว่า

“แค่หาวิธียืดชีวิตท่านพี่เทียนชิงได้เท่านั้น พวกท่านจะให้ข้าดูสิ่งใด? ถ้าความสามารถของข้ามีเพียงการยืดชีวิตเขาได้ ข้าก็คงไม่ต้องดั้นด้นเดินทางมาจากนครหลวงกระมัง”

“พิษในตัวเขามาจากแคว้นหนานเจียง ข้ารู้วิธีขับพิษออก ส่วนเหตุผลที่ข้าบอกว่าไม่สามารถขับพิษออกไปได้ในครั้งเดียวนั้น ก็เพราะว่าพิษพวกนี้แทรกซึมลงไปในเนื้อหนังและเลือดของท่านพี่เทียนชิงแล้ว หากขับพิษออกมาเร็วเกินไป ท่านพี่เทียนชิงอาจจะเป็นอันตรายได้”

“พวกเราจึงควรค่อย ๆ ขับพิษออกไปวันละครั้ง ใช้เวลาสามวัน ท่านพี่เทียนชิงก็จะหายดี”

เมื่อได้ยินเช่นนี้สีหน้าของตู๋กูเทียนชิงก็เต็มไปด้วยความดีใจที่ไม่อาจซ่อนเร้น ถือว่าสวรรค์เมตตาเขาแล้ว จ้าวอู่เจียงรู้วิธีกำจัดพิษออกไปจากร่างกายของตนได้จริง ๆ

หลี่ซือเหมาและพรรคพวกตะลึง ไม่ทันไรหลี่ซือเหมาก็หัวเราะเยาะออกมา “เฮอะเฮ่อ”

“เจ้ายังเด็กจึงพูดจาเหลวไหล เจ้าจะไปเรียนรู้วิธีมาจากที่ใดได้? พวกเรารู้ดีว่านี่เป็นพิษที่มาจากแคว้นหนานเจียง และก็รู้ดีว่ามันเป็นพิษที่ยากต่อการกำจัดมากเพียงใด!”

“นี่เป็นพิษที่หมอธรรมดาไม่มีปัญญากำจัด ต่อให้เป็นหมอเทวดาจางอวี้หรือราชันโอสถซุนซื่อหาว พวกเขาจะสามารถขับพิษออกไปได้ก็ต่อเมื่อมีสมุนไพรที่ต้องการครบถ้วนเท่านั้น”