บทที่ 502 ข่าว

บทที่ 502 ข่าว

ทหารกลุ่มนั้นต้องการจะโจมตีใส่จ้าวอู่เจียง หากต้องการ ด้วยความแข็งแกร่งของจ้าวอู่เจียง เขาสามารถฆ่าคนพวกนั้นได้ด้วยการโบกมือเพียงครั้งเดียวเท่านั้น แต่เขาก็ไม่ทำ

นี่เพราะชายหนุ่มรู้ดีว่าทหารเหล่านั้นทำไปเพราะมีความเกลียดชังอันมืดบอดเป็นแรงจูงใจ อย่างไรก็ตาม พวกเขาก็เป็นเพียงกลุ่มคนที่รักและต้องการแก้แค้นให้แก่พี่น้องทหารของตนเองเท่านั้น

คนเราถ้าทำผิด หากไม่ร้ายแรงย่อมต้องถูกลงโทษ หากร้ายแรงต้องนำตัวไปประหารชีวิต

แต่จ้าวอู่เจียงรู้ดีว่าสงครามระหว่างแคว้นต้าเซี่ยกับชาวเผ่าโหลวหลานในยามนี้ตึงเครียดขึ้นทุกที และไม่สามารถหยุดยั้งได้แล้ว อย่างไรก็มีแต่จะต้องทำสงครามกันเท่านั้น

ดังนั้นสำหรับกลุ่มคนที่ทำผิดพลาดเหล่านี้ จ้าวอู่เจียงจึงยินดีจะมอบโอกาสให้พวกเขาได้แก้ตัว เพราะเมื่อกลุ่มคนเหล่านี้สำนึกผิด พวกเขาก็จะปกป้องชาวเมืองจูเป่ยและแคว้นต้าเซี่ยที่อยู่ทางด้านหลังอย่างสุดความสามารถแน่นอน

จริงอยู่ว่าคนที่ล่วงเกินจ้าวอู่เจียงสมควรตาย แต่การฆ่าไม่ใช่วิธีแก้ปัญหาเสมอไป

จ้าวอู่เจียงยังคงรู้ดีว่าในสถานการณ์ไหน ผู้ใดสมควรฆ่าทิ้งและผู้ใดสมควรไว้ชีวิต อีกทั้งเขาก็ไม่อยากฆ่าคนเพื่อระบายอารมณ์ความโกรธแค้นด้วย

จ้าวอู่เจียงยังคงสามารถรักษาความอ่อนโยนและความเมตตาในหัวใจไว้ได้ไม่เปลี่ยนแปลง…

แม้จ้าวอู่เจียงจะทำลายศัตรูมานับไม่ถ้วน มือเปื้อนเลือดมามากมาย แต่เจ้าหมาป่าหิมะเสี่ยวไป๋ก็ยังชื่นชอบเขา เพราะมันสัมผัสได้ถึงจิตวิญญาณบริสุทธิ์และหัวใจที่อบอุ่นและอ่อนโยนของจ้าวอู่เจียง

จ้าวอู่เจียงไม่ต้องการฆ่าคนอย่างไร้เหตุผลมากเกินไป…

ตอนจัดการปัญหานี้ ตู๋กูเทียนชิงต้องการจะมอบคำอธิบายให้แก่จ้าวอู่เจียงด้วยการใช้กฎทางทหารลงโทษกลุ่มคนที่คิดโจมตีเขาหน้ากำแพงเมือง หากผู้ใดมีโทษร้ายแรงก็จะต้องถูกนำตัวไปประหาร แต่จ้าวอู่เจียงก็สั่นศีรษะปฏิเสธไป

ครั้นจ้าวเหยียนซือเสนอตัวรับโทษด้วยความเต็มใจ ต่อให้จ้าวอู่เจียงสั่งตัดหัวเขาก็ไม่คิดคัดค้าน แต่จ้าวอู่เจียงก็ยังสั่นศีรษะปฏิเสธอยู่ดี

เรื่องนี้มีรายละเอียดซ่อนเร้นอยู่เช่นกัน นี่คือความน่าเกรงขามอย่างเป็นธรรมชาติจากตัวของจ้าวอู่เจียง

แม้อีกฝ่ายจะเสนอตัวรับความตาย แต่ในเมื่อจ้าวอู่เจียงปฏิเสธ คนผู้นั้นก็ต้องมีชีวิตอยู่ต่อไป นี่คือสิ่งที่เรียกว่าอำนาจเช่นกัน!

ไม่สำคัญว่าอีกฝ่ายจะเป็นแม่ทัพใหญ่ประจำเมืองหรือเป็นขุนพลราชองครักษ์ผู้สูงส่ง

เพราะถ้าจ้าวอู่เจียงบอกว่าไม่ก็คือไม่!

…