บทที่ 585 ท่านประมุขเซียวเฉิน

บทที่ 585 ท่านประมุขเซียวเฉิน

สายตาของจ้าวอู่เจียงลึกล้ำยิ่งขึ้น

ไม่ไกลนัก ซากศพที่กองทับถึงขั้นเน่าเปื่อย สภาพที่ซูบผอมบนซากศพเหล่านี้ ทำให้ชายหนุ่มรู้สึกคุ้นเคยอย่างยิ่ง

นั่นก็คือ สภาพศพที่เกิดจากการใช้วิชาจากมหาเทพดูดดาว

ไม่ว่าจะเป็นผู้ฝึกตนที่หลงผิด หรือฝึกตนอย่างไม่สมบูรณ์ จนทำให้ชาวบ้านเหล่านี้ถูกดูดเอาเลือดเนื้อภายในร่างจนหมดสิ้นก่อนตาย หรือจะเกิดขึ้นเพราะเหตุใดนั้น ยังไม่มีผู้ใดทราบคำตอบ

ส่วนจ้าวอู่เจียงนั้น ในอดีตเขาใช้คัมภีร์มหาเทพดูดดาวเพื่อกลืนกินพลังวิญญาณและพลังวรยุทธ์ของศัตรูเป็นส่วนใหญ่

นี่เป็นสองแนวคิดที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง

จ้าวอู่เจียงไม่คิดว่า ณ ที่แห่งนี้ จะได้พบกับผลลัพธ์จากการใช้คัมภีร์มหาเทพดูดดาวได้อย่างไม่ชำนาญ

หลังจากคำนวณดูคร่าวๆ ในใจแทบจะเห็นภาพรวมทั้งหมดของเรื่องราวแล้ว

เขาจำได้ว่า ข้อมูลเกี่ยวกับสำนักเทพโลหิตที่เขาได้รับ คือเมื่อเกือบปีก่อน สำนักเทพโลหิตเริ่มจับตัวชาวบ้านไปเป็นเครื่องบรรณาการ

ก่อนหน้านี้เขาเห็นชาวบ้านจากหมู่บ้านต่างๆ คนเหล่านี้น่าจะถูกประมุขสำนักเทพโลหิตหรือผู้อาวุโสใช้เป็นทาส เพื่อฝึกฝนวิชามหาเทพดูดดาว

ส่วนเขา จ้าวอู่เจียงเอง ก็ถูกหัวหน้าหมู่บ้านจ้าวฝูกุ่ยจากหมู่บ้านตระกูลจ้าวเก็บมาในป่าลึกเมื่อปีก่อน

จะเป็นไปได้ไหมว่า ตอนนั้น เนื่องจากพลังกลืนกินภายในร่างของตัวเขาเองหลุดรอดออกมาเมื่อมาถึงโลกนี้ ทิ้งร่องรอยไว้ ณ ที่ที่หมดสติ หรือไม่ไกลจากที่หมดสติ ถูกผู้อาวุโสของสำนักเทพโลหิตเห็นเข้าเล็กน้อย จึงถือเป็นของล้ำค่า แล้วเริ่มใช้ชีวิตผู้คนมาฝึกฝนคัมภีร์มหาเทพดูดดาว?

หากไม่ใช่ หากนี่เป็นความบังเอิญ นั่นก็หมายความว่าคัมภีร์มหาเทพดูดดาวไม่เพียงแต่ใช้ได้ผลในโลกของแผ่นดินต้าเซี่ยก่อนหน้านี้ ในโลกนี้ก็ยังคงใช้ได้ และแข็งแกร่งยิ่งกว่าเดิมด้วย

จ้าวอู่เจียงหัวเราะเบาๆ หวังโหย่วฝู่ หนึ่งในผู้พิทักษ์ของสำนักเทพโลหิต ก็มากับผู้พิทักษ์ระดับเดียวกันอีกสามคนและชายในชุดเสื้อคลุมยาวสีขาวอีกคน มาถึงส่วนลึกของตำหนักควบคุมสัตว์วิเศษนี้

ชายในชุดเสื้อคลุมยาวสีขาว ผมถูกรวบง่ายๆ ด้วยปิ่นไม้อันหนึ่ง หน้าตาหล่อเหลา สีหน้าเย็นชา ดูเหมือนเป็นอาจารย์ที่เข้มงวด

ทว่า เขากลับเป็นประมุขของสำนักเทพโลหิต มีนามว่าเซียวเฉิน ผู้ซึ่งมีกำลังภายในกำลังจะบรรลุขอบเขตร่างทองคำแล้ว

ทว่าความห่างอีกเพียงก้าวเดียวนี้ ทำให้เขาติดขัดอยู่ถึงแปดปีเต็ม