บทที่ 632 พวกเขาทั้งหมดเป็นคนที่มีความจริงใจ

บทที่ 632 พวกเขาทั้งหมดเป็นคนที่มีความจริงใจ

ยามรุ่งเช้า

จ้าวอู่เจียงเดินไปยังวังหลังใหญ่ที่เขาได้พบกับอู๋ต้าห่ายเป็นครั้งแรก

เมื่อคืนหลังจากผ่านการสนทนาอย่างลึกซึ้งกับชุนฮวา ชิวเยวี่ย เซี่ยฉานและตงเสวี่ย สาวใช้สี่คนทำให้เขารู้สึกเหมือนว่าห่วงโซ่ที่ล่ามตัวเขาอยู่ได้หายไปบางส่วน

เขามาถึงภายในวังแต่เช้า ในฐานะอู๋เจียง เขานั่งบนเบาะปูพื้นด้วยใจที่สงบเงียบ

ไฟที่ไหววูบอยู่รอบๆ เหมือนกับแสงไฟในบ้านหลายพันหลังบริเวณนี้

เขากวาดตามองโต๊ะที่มีป้ายวิญญาณเรียงราย เป็นวิญญาณของสหายเก่าและบิดามารดาของอู๋ต้าห่าย รวมถึงภรรยาของเขาด้วย

【รักนิรันดร์ จ้าวลู่เอ๋อร์】

อู๋ต้าห่ายได้จารึกความสัมพันธ์ของผู้ล่วงลับกับตนเองบนป้ายวิญญาณเหล่านี้

นี่คือคนที่มีความจริงใจอย่างมาก

มิฉะนั้น เขาจะนำป้ายวิญญาณเหล่านี้มาตั้งอยู่ในที่อยู่อาศัยใกล้กับห้องนอนของตนเองได้อย่างไร?

มิฉะนั้น เขาจะหาสตรีมาปลอบใจบุตรชายสี่คน แต่ตนเองกลับอยู่คนเดียวมาตลอดหลายปีได้อย่างไร?

เมื่อนึกถึงการพบกันครั้งแรกกับยอดฝีมือระดับเจ็ดผู้นี้ อู๋ต้าห่ายพูดถึงการเอาใจใส่บุตรชายและความคิดถึงภรรยาที่ล่วงลับ

สิ่งนี้ทำให้จ้าวอู่เจียงรู้สึกอ่อนไหวในใจอย่างไม่มีเหตุผล

แต่เขาไม่โง่พอที่จะเปิดเผยว่าตนเองไม่ใช่อู๋เจียง และบอกอู๋ต้าห่ายว่า บุตรชายของท่านอู๋เจียงได้ตายไปแล้ว

เขาต้องการตัวตนของอู๋เจียง ต้องการทรัพยากรที่อยู่เบื้องหลังอู๋เจียง และอู๋ต้าห่ายก็ต้องการให้บุตรชายของเขามีชีวิตอยู่ต่อไปเพื่อสร้างความยิ่งใหญ่

คนที่ยึดถืออดีตเหมือนนักสะสมขยะ ที่ถือว่าความจริงใจของผู้อื่นเป็นสมบัติล้ำค่า

โดยเฉพาะในสายตาของผู้บำเพ็ญ เนื้อหนังไม่ใช่เครื่องพันธนาการ ความสัมพันธ์ทางสายเลือดไม่ใช่พันธนาการ ทุกอย่างอยู่ที่พลัง ทุกอย่างอยู่ที่ผลประโยชน์

ผู้ที่เย็นชาไร้น้ำใจ มักจะเยาะเย้ยผู้ที่ยึดมั่นในความจริงใจ และถือว่าตนเองถูกต้อง ถือว่าตนเองมีเหตุผล

ถ้าเป็นเช่นนั้น จะฝึกตนไปทำไม?

การละทิ้งความรู้สึกที่ร้อนแรงที่สุดและคุณลักษณะที่บริสุทธิ์ที่สุดของมนุษย์ หากคนกลายเป็นสิ่งที่ไม่มีชีวิต จิตวิญญาณก็กลายเป็นภูเขา ภูเขาที่ตายอย่างโดดเดี่ยว

ผู้แข็งแกร่งที่แท้จริงสมควรยึดมั่นในคุณลักษณะและความรู้สึกของมนุษย์ ในขณะที่ผู้ที่อ่อนแอมองว่าสิ่งเหล่านี้เป็นพันธนาการ เห็นว่าสิ่งเหล่านี้เป็นอุปสรรคในการก้าวเดินไปสู่ความแข็งแกร่ง

จ้าวอู่เจียงลุกขึ้น จุดธูปหนึ่งกำ ซึ่งมีหลายสิบดอก

ควันธูปลอยขึ้นทันทีและแผ่กระจายไปทั่ว

จ้าวอู่เจียงไอเล็กน้อย แล้วปักธูปลงในกระถาง เขามองอย่างลึกซึ้งและพึมพำเบาๆ

“ขอให้ท่านช่วยดูแลผู้ที่ล่วงลับที่อยู่ข้างกายข้าด้วย…”

ภาพในหัวของเขาปรากฏเงาร่างของผู้คนขึ้นมามากมาย

ไม่ว่าจะเป็นอาสามจ้าวโส่ว , บิดาจ้าวชางหยวน, มารดาเหยาเหยา…

สหายสนิท หลี่หยวนเจิ้ง, สหายสนิท ฉีหลิน…

บรรดาองครักษ์มังกร เจี๋ยลิ่ว เจี๋ยฉี เจี๋ยซาน เจี๋ยจิ่ว เจี๋ยอี…

หัวหน้าตระกูลตู๋กู, ตู๋กูอี้เหอ, หลิวเจ๋อ, หลินหรู่ไห่, หูปู้เฉิง…

มากมายเกินไป รวมถึงผู้บริสุทธิ์ที่ไม่รู้จักชื่ออีกนับไม่ถ้วน