บทที่ 639 แกล้งทำเป็นเล่น

บทที่ 639 แกล้งทำเป็นเล่น

“โอ๊ย…”

จินเหลียนกำลังวิ่งเข้ามาหาจ้าวอู่เจียง ดูเหมือนว่าขาของนางสะดุดกับก้อนหินที่ไม่มีอยู่จริง นางล้มลงตรงไปยังจ้าวอู่เจียง

จ้าวอู่เจียงหัวเราะเบาๆ ในใจ เขารีบยื่นมือรับหญิงสาวที่น่ารักทันที

หญิงสาวล้มลงในอ้อมแขนของเขา เขาประคองเอวที่นุ่มนวลของนางไว้แน่น ไม่ปล่อยมือ และพูดด้วยท่าทีสุภาพ

“น้องสาวรีบร้อนไปทำไม?”

จินเหลียนเอนตัวแนบอยู่ในอ้อมแขนของจ้าวอู่เจียง ใบหน้าของนางแดงก่ำ ริมฝีปากแดงเม้มเบาๆ นางพูดด้วยเสียงแผ่วเบา

“ท่าน…กอดแน่นเกินไป…”

“อ้อ” จ้าวอู่เจียงพยักหน้า เขาเปลี่ยนมือมากอดจินเหลียนเบาๆ อีกข้างหนึ่ง

“ตอนนี้ดีขึ้นหรือยัง?”

จินเหลียนพยักหน้าเบาๆ นางเกี่ยวเส้นผมที่หลุดร่วงไปทัดไว้หลังใบหู

จินเหลียนครุ่นคิดในใจว่า อู๋เจียงมีบางอย่างที่แตกต่างจากก่อนหน้านี้ ก่อนหน้านี้เขาแม้จะชอบสาวงาม แต่ก็ยังรักษาภาพลักษณ์ของชายหนุ่มผู้ดี แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นเช่นนี้ไปได้อย่างไร?

นางพูดด้วยเสียงอ่อนโยน

“ท่านอู๋เจียง จินเหลียนอยากไปกับท่านสู่ชั้นที่หกหรือเจ็ดของหอคอยปีศาจ ท่านคิดว่าพอจะเป็นไปได้ไหม?”

“แน่นอน ข้าจะไม่ปฏิเสธน้องจินเหลียนอยู่แล้ว แต่เจ้าต้องตอบแทนข้าด้วย”

จ้าวอู่เจียงยิ้มกว้าง สายตาไม่หลบเลี่ยงเมื่อมองดูร่างที่น่ารักของจินเหลียน เขาเอามือลูบขาของจินเหลียนเบาๆ

ช่างเนียนนุ่มจริงๆ

จินเหลียนในใจเย้ยหยัน “อู๋เจียงคงคิดจะเอาร่างกายข้าแน่ ช่างเป็นคนที่อ่อนแอและลุ่มหลงในกามารมณ์อย่างแท้จริง…”

นางพยายามระงับความรังเกียจในใจ ทำทีเป็นเล่นตามน้ำและพูดด้วยเสียงอ่อนหวาน

“ท่านอู๋เจียงพูดมาเถิด”

“อย่าเรียกข้าว่าท่านอู๋เจียง มันทำให้ข้านึกถึงสาวใช้ทั้งสี่คนของข้า”

จ้าวอู่เจียงกอดจินเหลียนและสัมผัสกับมวลพลังวังวนที่อยู่ตรงหน้า