บทที่ 645 ความกังวลของเหล่าผู้เก่งกาจ

บทที่ 645 ความกังวลของเหล่าผู้เก่งกาจ

ฉุยซูจีถูกกระแทกเข้ากับผนังในชั้นที่ห้าของหอคอยปีศาจ ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยเลือดและบาดแผล หลังจากกระแทกผนังแล้ว เขาก็ล้มลงไปกับพื้น กระแทกกับวัตถุทองสัมฤทธิ์หลายชิ้น เสียงดังกึกก้องไปทั่วห้องโถง

ศิษย์ที่ดูเหตุการณ์ต่างพากันสูดลมหายใจเข้าลึก พวกเขาไม่คาดคิดว่าการโจมตีเบาๆ ของอู๋เจียงจะทำให้ฉุยซูจี ศิษย์ระดับสูงประจำสำนัก ไม่สามารถต้านทานได้เลย

นอกจากนี้ พวกเขายังสังเกตได้ว่าอู๋เจียงได้ยั้งมือไว้แล้วพอสมควร

พวกเขาไม่คิดว่าอู๋เจียงที่เพิ่งจะเข้าสู่ขอบเขตกายหยกและจำเป็นต้องพึ่งพาเม็ดยาในการก้าวขึ้นมาสู่ความแข็งแกร่ง จะสามารถระเบิดพลังออกมาได้อย่างน่ากลัวเช่นนี้

เดิมทีพวกเขาคิดว่าอู๋เจียงจะต้องพ่ายแพ้ให้กับฉุยซูจีอย่างแน่นอน แต่ผู้ใดจะคาดคิดว่าเพียงแค่การปะทะกันครั้งแรก พลังปีศาจก็ปกคลุมและจากนั้นฉุยซูจีก็พ่ายแพ้อย่างน่าสังเวช

ภายในห้องโถงมีผู้คนทั้งหมดสิบกว่าคน ยกเว้นบุตรสาวของผู้อาวุโสจูยังไม่มา นอกนั้นเหล่าศิษย์ผู้เก่งกาจทั้งสิบอันดับแรกของสำนักเทพอสูรมาถึงแล้วเก้าคน

การที่อู๋เจียงสามารถเอาชนะฉุยซูจี หนึ่งในห้าศิษย์ที่เก่งกาจที่สุดในสำนักเทพอสูรได้อย่างง่ายดาย ทำให้ทุกคนต่างตกตะลึงและรู้สึกถึงความกดดันที่ยิ่งใหญ่

ดูเหมือนว่าพลังของอู๋เจียงที่แสดงออกมายังไม่ใช่ทั้งหมด หากอู๋เจียงแสดงพลังทั้งหมดออกมา มีเพียงไม่กี่คนในห้องโถงนี้ที่จะสามารถรับมือได้

ในกลุ่มผู้คนมีชายคนหนึ่งที่มองดูอู๋เจียงด้วยความเคร่งขรึม ชายคนนี้คือ ตงจินสุ่ย หนึ่งในศิษย์ผู้เก่งกาจอันดับหนึ่งของสำนักเทพอสูร

เขามองจ้าวอู่เจียงด้วยสายตาที่เคร่งเครียด ไม่มีความดูถูกหรือความไม่พอใจเหมือนแต่ก่อนอีกต่อไป

ขอบเขตกายหยกและขอบเขตกายเทวะต่างกันเพียงขั้นเดียว

พลังจิตของผู้บำเพ็ญขอบเขตกายหยกที่อยู่ในขั้นสูงสุด ไม่ได้ต่างจากขอบเขตกายเทวะมากนัก สิ่งเดียวที่แตกต่างคือความแข็งแกร่ง

สาเหตุหลักคือขอบเขตกายเทวะสามารถจุดไฟในวิญญาณของตนเองและใช้พลังจิตได้เต็มที่

ส่วนผู้บำเพ็ญขอบเขตกายหยกเปรียบเสมือนผู้ที่เฝ้าสมบัติวิญญาณ ทุกครั้งที่โจมตีสามารถใช้พลังจิตได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น

อธิบายคือสมมุติว่าทุกคนมีอาวุธเป็นกระบี่สิบเล่ม ผู้บำเพ็ญขอบเขตกายหยกสามารถใช้ได้ครั้งละหนึ่งหรือสองเล่มเท่านั้น ส่วนผู้ที่อยู่ในขอบเขตกายเทวะสามารถใช้ได้สิบเล่มพร้อมกัน แล้วผู้ใดจะสามารถรับมือได้?