บทที่ 685 กับดักของสำนักเทพอสูร

บทที่ 685 กับดักของสำนักเทพอสูร

“แน่นอนว่าต้องทำตามที่พวกเจ้าต้องการ ปลดปล่อยพญากิเลนจากการถูกขังในหอคอยปีศาจ”

อู๋ต้าห่ายพูดพร้อมกับสะบัดข้อมือ ทำให้แส้ทองคำที่ข้อมือของเขาแปลงร่างกลายเป็นแส้ยาวประมาณหนึ่งจั้งและหนาสองนิ้ว

เขายกมือสะบัดแส้ทองคำเพียงเล็กน้อย แส้เทพอสูรก็สั่นไหวอย่างรุนแรง

เทียนซวีที่อยู่ไม่ไกลตะโกนอย่างโกรธเคือง แต่ทันใดนั้นก็ส่งเสียงร้องอย่างโหยหวนและล่าถอยกลับด้วยความเจ็บปวด

“อู๋ต้าห่าย เมื่อข้าออกไปจากที่นี่แล้ว เราจะกำจัดลูกศิษย์ของสำนักเทพอสูรให้หมดสิ้น!”

เทียนซวีกล่าวด้วยความโกรธแค้น

“ก่อนหน้านี้ ข้าได้บอกไปแล้วว่า ผู้ใดที่ตั้งใจมาก่อกวนในสำนักเทพอสูร จงรีบจากไปเสียเพื่อไม่ให้เกิดการบาดหมางในภายหลัง นี่เป็นทางเลือกของพวกเจ้าเอง”

อู๋ต้าห่ายผมขาวโพลน ลมหายใจอ่อนแรง แต่พลังของเขายังคงเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

“เจ้าแสดงละครตบตาพวกเราตั้งแต่แรกอย่างนั้นหรือ!” เทียนซวีกล่าวด้วยความฉุนเฉียว เขาถูกแส้ฟาดจนเจ็บปวดลึกลงไปถึงระดับวิญญาณ

“ผู้ที่ไม่มีความโลภ จะไม่ตกเป็นเหยื่อในกับดักนี้” อู๋ต้าห่ายเสียงแหบต่ำ เขาเริ่มโจมตีผู้คนต่อไป

“พวกเราร่วมมือกัน กำจัดเขา! อู๋ต้าห่ายไม่สามารถทนได้นานนักหรอก!”

หนี่ผูซามีสีหน้าหนักใจ เขารู้ว่าอู๋ต้าห่ายต้องการกำจัดพวกเขาทั้งหมดในหอคอยปีศาจชั้นที่เจ็ดนี้ และแน่นอนว่าต้องมีผู้ช่วยอีกคนคอยให้ความร่วมมือ

เขาหันไปมองและเห็นพญากิเลนที่ถูกล่ามโซ่ขนาดใหญ่ ในใจเขาสั่นสะท้านโดยทันที

พญากิเลนคำรามเสียงดังในท้องฟ้า มือยักษ์สีเงินที่ปกคลุมด้วยเกล็ดยื่นออกมาและคว้าจับยอดฝีมือระดับสองท่านหนึ่งเข้าไปไว้ในกำมือ

มือยักษ์บีบอย่างรุนแรง

ร่างและวิญญาณของยอดฝีมือระดับสองแตกออกเป็นม่านหมอกเลือดในทันที

ม่านหมอกเลือดกระจายไปทั่ว ทำให้โซ่ที่พันรอบพญากิเลนเกิดเสียงกรอบแกรบและกัดกร่อนทันที มองเห็นได้ว่าสายโซ่ละลายไปบางส่วนเรียบร้อยแล้ว

ทุกคนพยายามสงบจิตใจลง พลังวิญญาณสามารถช่วยให้พญากิเลนหลุดพ้นได้

ดูเหมือนว่าพญากิเลนจะร่วมมือกับอู๋ต้าห่าย ไม่ใช่ตามข่าวลือที่ว่าพญากิเลนถูกขังโดยสำนักเทพอสูร แต่เป็นการเลี้ยงดูไว้โดยสำนักเทพอสูรต่างหาก