บทที่ 799 ความโลภและความโกลาหล

บทที่ 799 ความโลภและความโกลาหล

ไม่มีผู้ใดสังเกตเห็นว่าแสงสีแดงจากการสืบทอดของสัตว์ร้ายทั้งสี่เริ่มเข้มขึ้นเรื่อยๆ จนกลายเป็นสีแดงฉาน

ในบริเวณใกล้เคียงกับรูปปั้นเทพปีศาจ มีกระแสพลังที่มองไม่เห็นกำลังแผ่ขยายออกมาอย่างกว้างขวาง ซึ่งค่อยๆ กลืนกินสติสัมปชัญญะของผู้คน ทำให้ความโลภ ความโกรธ ความหลง ความรัก และความอิจฉาของพวกเขาถูกขยายขึ้นโดยไม่รู้ตัว

ในตอนแรกที่พวกเขาหยุดการต่อสู้ชั่วคราวและเริ่มถกเถียงกัน แต่แล้วจิตใจของผู้คนก็เริ่มปั่นป่วน

“เจ้าหงุดหงิดอะไร?”

“เจ้าจ้องข้าอย่างนั้นทำไม?”

“ถ้าไม่พอใจก็มาต่อยข้าสิ!”

“มาเลย ต่อยข้าเลย ลองดูสิ!”

“เข้ามาเลย ข้าอยู่ตรงนี้นะ ข้าจะโต้ตอบกลับไป และเจ้าจะทำอะไรได้?”

“เจ้ามองอย่างนี้อยากจะสู้ใช่ไหม?”

“รับไปซะ ลูกธนูทะลวงเมฆา!”

“เจ้าๆๆ… รอให้ถึงทีข้าก่อน เจ้ารู้ไหมว่าเขาคือผู้ใด?”

“ใช่ เจ้าคนนั้น ที่อยู่ตรงนั้นน่ะ เจ้าเตี้ย ข้ากำลังพูดกับเจ้า ออกมาสู้กันตัวต่อตัวเดี๋ยวนี้!”

ในชั่วพริบตา ผู้คนหลายคนก็เริ่มต่อสู้กัน และการต่อสู้ก็ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

ขณะเดียวกันจ้าวอู่เจียงและหลู่จงที่อยู่ในดินแดนแห่งภาพวาดก็ยิ่งทวีความร้อนแรงในการต่อสู้ของตนเองด้วยเช่นกัน

พลังหยินดั้งเดิมของหลู่จงถูกจ้าวอู่เจียงดูดกลืน และเพื่อเป็นการตอบแทน พลังปีศาจที่แข็งแกร่งของจ้าวอู่เจียงก็เติมเต็มเข้าไปในร่างกายของหลู่จงเช่นกัน

ทั้งสองได้รับประโยชน์จากกันและกันอย่างสมดุล

“ข้าเคยอ่านตำราการฝึกวิชาแบบคู่จากสำนักเติมฟ้ามาแล้ว ข้าจะท่องเนื้อหาให้เจ้าได้ฟัง แล้วเราสองคนก็จะสามารถฝึกฝนได้”

หลู่จงเกาะติดจ้าวอู่เจียงเหมือนลูกหมีน้อย นางกอดคอเขาและพูดด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยเสน่ห์และความเย้ายวน

“การฝึกวิชาแบบคู่อย่างนั้นหรือ? นั่นคืออะไรกันแน่?” จ้าวอู่เจียงยิ้มขณะที่ไล้มือไปบนสะโพกกลมกลึงของหลู่จงเล็กน้อย ทำให้นางครางเบาๆ เขาพูดอย่างเย้าแหย่ว่า

“เจ้ากำลังสอนข้าอีกแล้วหรือ?”

“ไม่ใช่…ข้าแค่…อืม…แค่ต้องการ…ให้เราสองคนเพิ่มระดับพลังขึ้นอีกนิด…อ้า…” หลู่จงครางออกมาเบาๆ

“เตรียมตัวให้ดีก็แล้วกัน” จ้าวอู่เจียงยิ้มมุมปาก

“วันนี้ข้าจะทำให้เจ้ารู้ซึ้งว่าอะไรคือการฝึกวิชาแบบคู่ในแนวทางเต๋าที่สมบูรณ์แบบ!”