บทที่ 855 ม้วนภาพลุกไหม้

บทที่ 855 ม้วนภาพลุกไหม้

อาณาจักรเซียนหลิงตงอี้

ตระกูลหลู่

จิตรกรผู้ยิ่งใหญ่หลู่จงกำลังวาดภาพอยู่

เขาตักน้ำจากถังขึ้นมา แล้วสาดลงบนกระดาษขาว กระดาษขาวเปียกชุ่มยับย่น

หลู่จงพยักหน้าพอใจ

“ภาพนี้จะเรียกว่า ฟ้ากระจ่างสีครามราวชำระล้าง”

“ยอดเยี่ยม! สมแล้วที่เป็นจิตรกรผู้ยิ่งใหญ่!” ชายวัยกลางคนร่างท้วมสวมเสื้อผ้าหรูหราที่ยืนอยู่ข้างหลู่จงปรบมือ มองกระดาษย่นยับด้วยสายตาชื่นชม

“จูกัดชื่อ เจ้าเห็นอะไรบ้าง?” หลู่จงถามด้วยรอยยิ้มเมตตา

จูกัดชื่อรองประมุขหอสมบัติหมื่นวัตถุ เป็นลูกพี่ลูกน้องร่วมรุ่นของจูกัดเสี่ยวไป๋

“ท้องฟ้าสีครามสดใส” จูกัดชื่อกล่าวช้า ๆ

บางทีอาจเป็นเพราะรูปร่างของเขาค่อนข้างอ้วน ใบหน้าก็ค่อนข้างใหญ่ ทำให้ดวงตาดูเล็กไปหน่อย หากไม่สังเกตให้ดี อาจคิดว่าเป็นถั่วดำสองเม็ดงอกอยู่บนมันฝรั่งสีเหลือง

“ใช่แล้ว ฟ้ากระจ่างสีครามราวชำระล้าง ชำระล้างก็ล้างแล้ว แต่ท้องฟ้าสีครามเล่า?” หลู่จงมองกระดาษวาดภาพหลากสีที่ติดเต็มผนังห้องหนังสือ คิ้วยาวขยับเล็กน้อย

“บางทีอาจถูกใครบางคนซ่อนไว้” จูกัดชื่อลูบท้องของตนที่ดูราวกับตั้งครรภ์ได้เจ็ดแปดเดือน แล้วยิ้มซื่อ ๆ

“เจ้าว่าจะเป็นใคร?” หลู่จงหันมอง

“พูดยากนะ พูดยาก” จูกัดชื่อยิ้มแล้วพูดว่า

“ข้าเดาไม่ออกหรอกว่าจะเป็นหลี่เว่ยยางจากตระกูลหลี่ที่ไม่ต้องการเปิดเผยชื่อ”

“เดาไม่ออกก็ช่างเถอะ” หลู่จงส่ายหน้าพลางยิ้ม

“ท่านผู้เฒ่า ภาพที่สร้างด้วยวิชาสร้างโลกจำลอง ข้านำมาส่งถึงห้องหนังสือของท่านด้วยตนเองแล้ว นี่…” จูกัดชื่อถูนิ้วมือใส่หลู่จง เป็นสัญญาณว่าถึงเวลาจ่ายเงินส่วนที่เหลือแล้ว

“ภาพฟ้ากระจ่างสีครามราวชำระล้างนี้เจ้าเอากลับไปเถอะ” หลู่จงเอามือไพล่หลัง สายตาจับจ้องอยู่ที่ภาพวาดบนผนัง

‘หรือท่านผู้เฒ่าจะเปลี่ยนเป็นภาพอื่น?’ จูกัดชื่อคิดในใจ เอากระดาษเปียก ๆ แผ่นเดียวแลกภาพที่สร้างด้วยวิชาสร้างโลกจำลองมากมายของหอสมบัติหมื่นวัตถุ ก็ดูจะ…

“ท่านจะเปลี่ยนจริงหรือ?” สีหน้าหลู่จงเมตตาและอ่อนโยน

จูกัดชื่อเหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ ดวงตาสั่นไหว เขาคว้าแผ่นภาพเปียกชื้นที่กำลังค่อย ๆ แห้งขึ้นมา โค้งคำนับหลู่จงอย่างลึกซึ้ง แล้วหมุนตัวกลับไป

ท่านหลู่ไม่ได้กำลังข่มขู่เขา แต่กำลังเตือน