บทที่ 867 พลังสายฟ้า

บทที่ 867 พลังสายฟ้า

บรรดาเผ่าปีศาจ เมื่อฝึกฝนถึงระดับหนึ่ง พวกเขามักจะใช้หญ้าแปลงกาย เปลี่ยนร่างเป็นมนุษย์ เพื่อให้สะดวกต่อการดูดซับพลังวิญญาณแห่งฟ้าดินและการฝึกฝน

ผลของหญ้าแปลงกาย หลังจากใช้แล้ว พวกปีศาจจะมีรูปลักษณ์เป็นมนุษย์ ตราบเท่าที่ไม่ตั้งใจกลับเป็นร่างเดิม

หลังจากหลินเสี่ยวเคอใช้พลังจนหมดสิ้นร่างก็เปลี่ยนกลับเป็นร่างมนุษย์ นางนอนหมดแรงอยู่บนพื้นด้วยความหมดหวัง ไม่สามารถขยับตัวได้

ผู้นำทั้งสามของเผ่าหมาป่าสวรรค์ เผ่าพยัคฆ์คำราม และเผ่าอสรพิษเถิง เดินเข้ามาใกล้ หลินเสี่ยวเคอกัดฟันแน่น นางหลับตาลงด้วยความสิ้นหวัง พิษงูออกฤทธิ์แล้ว ร่างกายนางเริ่มร้อนรุ่ม จิตใจสับสนขึ้นเรื่อย ๆ

พิษของเผ่าอสรพิษเถิงขึ้นชื่อว่าเป็นยาปลุกกำหนัดชั้นเลิศ

เปรี้ยง!

จู่ ๆ เสียงฟ้าผ่าก็ดังขึ้น เสียงดังมาจากนอกเขตพำนักของเผ่าหมาป่าสวรรค์ ก่อนจะตามมาด้วยเสียงการต่อสู้

ผู้นำทั้งสามของเผ่าปีศาจตกตะลึง

เกิดอะไรขึ้น?

แววตาของหลินเสี่ยวเคอมีความสิ้นหวังปรากฏอีกครั้ง

หรือจะมีผู้ใดมาช่วย?

เปรี๊ยะ…

สายฟ้าแลบผ่าน ใครบางคนพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วปานสายฟ้า…แล้วบุรุษผู้สวมชุดสีดำก็ปรากฏกายอยู่เบื้องหน้าหลินเสี่ยวเคอ

“จ้าวอู่เจียง…?” ผู้นำของทั้งสามเผ่าจดจำจ้าวอู่เจียงได้

จ้าวอู่เจียงประคองหลินเสี่ยวเคอขึ้นมาด้วยมือข้างหนึ่ง สายตาเขานิ่งสงบ ขณะที่มืออีกข้างปรากฏลูกบอลสายฟ้า

“จ้าวอู่เจียง เจ้าคิดจะสอดมือยุ่งเรื่องของเผ่าปีศาจอย่างนั้นหรือ?” ผู้นำเผ่าหมาป่าสวรรค์ตะโกนก้อง

ผู้นำของทั้งสามเข้าล้อมจ้าวอู่เจียงไว้ สายตาจับจ้องไม่วาง

จ้าวอู่เจียงยิ้มบาง หางจิ้งจอกสีม่วงเจ็ดหางปรากฏอยู่เบื้องหลัง พลังปีศาจแผ่ซ่านออกมาจากร่างกาย เขาไม่ได้พูดอะไร แต่แสดงทุกอย่างออกแทน

“เจ้า…เจ้าก็เป็นคนของเผ่าจิ้งจอกชิงชิว!” ผู้นำเผ่าหมาป่าสวรรค์พูดอย่างไม่เชื่อ

“ลงมือ!” ผู้นำเผ่าอสรพิษเถิงตะโกนลั่น

ร่างของหลินเสี่ยวเคอร้อนขึ้นเรื่อย ๆ แววตานางสั่นไหว นางไม่คิดเลยว่าคนที่มาช่วยเหลือจะเป็นจ้าวอู่เจียง