บทที่ 874 จีปอฉาง

บทที่ 874 จีปอฉาง

จ้าวอู่เจียงหยุดเรือเทียบท่าของหยินเถาเอ๋อร์ ทั้งสองกอดกันอยู่นานโดยไม่พูดอะไร

หยินเถาเอ๋อร์กอดเขาแน่นขึ้นเรื่อย ๆ นางกลัวว่าหากปล่อยมือ ชายที่อยู่ตรงหน้าจะหายไปอย่างไร้ร่องรอยอีกครั้ง

“ก่อนหน้านี้ข้าเห็นผู้ฝึกตนมากมายมุ่งหน้าไปยังส่วนลึกของชั้นที่ยี่สิบเอ็ดดินแดนลับเต๋อเหลียน คงจะมีเรื่องใหญ่อะไรเกิดขึ้นใช่หรือไม่?”

จ้าวอู่เจียงปาดเหงื่อหอมบนหน้าผากของหยินเถาเอ๋อร์เบา ๆ ก่อนจะถามสิ่งที่เขาสังเกตเห็นระหว่างการไล่ล่ากลุ่มศัตรูที่เหลือของเผ่าหมาป่าสวรรค์

“ดินแดนลับเต๋อเหลียนที่ยี่สิบสองมีการค้นพบกระดูกจอมจักรพรรดิ” หยินเถาเอ๋อร์ตอบขณะกอดเขาแน่นขึ้นอีก นางมองเขาด้วยสายตาอ่อนโยน เมื่อเขาถามมา นางก็ไม่อยากปิดบัง บอกข่าวที่ผูฝึกตนสำนักเทียนเหอสืบมาทั้งหมด

“กระดูกจอมจักรพรรดิเดิมถูกค้นพบโดยจีปอฉางกับพรรคพวก ไม่มีผู้ใดรู้เรื่อง แต่แล้วพวกเขากลับแตกคอกันเอง จีปอฉางใช้ทวนสังหารหนึ่งในพวกของเขา คนอื่น ๆ ต่างเลยหนีและกระจายข่าวออกไป”

“จีปอฉาง?” จ้าวอู่เจียงขมวดคิ้ว มองร่างวิญญาณของตัวเองที่ยังเชื่อมโยงกับหยินเถาเอ๋อร์

“ระหว่างข้ากับเขาใครยาวกว่ากัน?”

“ข้าไม่รู้… เจ้า โอ๊ย ไม่ใช่อย่างที่เจ้าคิด! จีปอฉางเป็นเพียงชื่อคนเท่านั้น” หยินเถาเอ๋อร์บ่น ท่าทีเขินอาย ใบหน้าแดงก่ำเมื่อรู้ตัวว่าหลงประเด็นเสียแล้ว นางตีจ้าวอู่เจียงเบา ๆ แล้วกลับสู่เรื่องจริงจัง

“จีปอฉางปลอมตัวเป็นผู้ฝึกตนพเนจร แต่ตัวตนที่แท้จริงของเขาคือองค์ชายของราชวงศ์เซียนต้าโจวแห่งอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ตอนกลาง เขามีพรสวรรค์เป็นเลิศ และพลังบ่มเพาะของเขาลึกล้ำจนยากหยั่งถึง”

“ถ้าเจ้าเจอเขา อย่าไปมีเรื่องกับเขาเชียว เขาไม่ได้อ่อนแอไปกว่าลู่จงแม้แต่น้อย บางแง่มุม เขาอาจแข็งแกร่งกว่าเสียด้วยซ้ำ”

จ้าวอู่เจียงขมวดคิ้วเล็กน้อย

ราชวงศ์เซียนคล้ายกับราชวงศ์ของมนุษย์ พวกเขามีขุนนาง ข้าราชการ และจักรพรรดิ์เช่นเดียวกัน แต่สิ่งที่แตกต่างอย่างมากก็คือ ในราชวงศ์เซียน ตั้งแต่ขุนนางจนถึงราษฎรธรรมดา แทบทุกคนล้วนมีพลังบำเพ็ญเพียร