บทที่ 88 เผชิญหน้าความเย็นชา

บทที่ 88 เผชิญหน้าความเย็นชา

หลังจากที่จ้าวอู่เจียงกับมือกระบี่หลี่หยวนเจิ่งแยกย้ายกันแล้ว จ้าวอู่เจียงก็กลับเข้าสู่วังหลวง

ตำหนักหย่างซิน ห้องบรรทมของฮ่องเต้

เซวียนหยวนจิ้งเพิ่งอ่านบันทึกจบ หลังจากรับประทานอาหารกลางวัน นางก็ใช้เวลางีบหลับเพื่อผ่อนคลายอยู่ในตำหนัก

เมื่อได้ยินเสียง ‘แอ๊ด’ ของประตูเปิดออกเบา ๆ ฮ่องเต้หญิงก็ลืมตาขึ้นมา และสบสายตากับจ้าวอู่เจียงเข้าพอดี

จ้าวอู่เจียงไม่ได้พูดอะไร เดินไปนั่งลงบนเก้าอี้ข้างนาง

ปลายจมูกของฮ่องเต้หญิงขยับเล็กน้อย นางได้กลิ่นเลือดจากตัวของจ้าวอู่เจียง หัวคิ้วพลันขมวดมุ่น ลอบกลืนน้ำลายอย่างฝืดคอ แต่ก็ตัดสินใจไม่ถามสิ่งที่สงสัยออกไป

ทั้งสองคนนั่งอยู่ในความเงียบงัน หลังทราบข่าวว่าตู๋กูหมิงเยว่กำลังตั้งครรภ์ ก็ดูเหมือนจะเกิดระยะห่างระหว่างทั้งสองคนไปโดยปริยาย

หลังจากลังเลอยู่เนิ่นนาน ฮ่องเต้หญิงก็ตัดสินใจจะบอกเรื่องราวสำคัญต่อจ้าวอู่เจียง ขันทีหนุ่มเองก็ตั้งใจจะใช้เวลาในตอนนี้บอกแผนการของเขาให้นางทราบเช่นนี้

กลายเป็นว่าพวกเขาส่งเสียงขึ้นมาพร้อมกัน

“คือว่า…”

“คือว่า…”

ต่างฝ่ายต่างก็ประหลาดใจที่อีกฝ่ายพูดออกมาพร้อมกับตน

“เจ้าพูดออกมาก่อนเถอะ” ฮ่องเต้กล่าวขึ้น

“ฝ่าบาทพูดก่อนเถอะ กระหม่อมยึดถือคติให้เกียรติสุภาพสตรีก่อน” จ้าวอู่เจียงกล่าวด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น

ฮ่องเต้หญิงสูดหายใจเล็กน้อย ใช้ความคิดอีกพักใหญ่ ก่อนจะกล่าวออกมาในที่สุด

“หลังจากเสนาบดีกรมกลาโหมพยายามใส่ร้ายเจ้าเมื่อครั้งที่แล้ว ข้าก็ได้ส่งคนไปสืบสวนเขา ในขณะนี้ ผลการสืบสวนออกมาแล้ว เฉินอันปังเป็นผู้ต้องสงสัยว่าแอบยักยอกเงินเบี้ยเลี้ยงของนายทหารใต้บังคับบัญชามายาวนานหลายปี อีกทั้งยังร่วมมือจากคนของกรมอื่นตักตวงผลประโยชน์ส่วนตน…”

“แต่น่าเสียดายที่ตอนนี้พวกเรายังไม่มีหลักฐานเอาผิดแน่ชัด…”

จ้าวอู่เจียงถูนิ้วมือของตนเอง

“มีหลักฐานพ่ะย่ะค่ะ”

ฮ่องเต้หญิงขมวดคิ้ว

“เสนาบดีกรมกลาโหมแอบยักยอกม้าหลวงและสิ่งของอื่น ๆ อีกพอสมควร ไม่ทราบว่าพอจะใช้เป็นหลักฐานเอาผิดได้หรือไม่?” จ้าวอู่เจียงกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“เขายักยอกม้าเหงื่อโลหิตห้าสิบตัว”

ดวงตาของฮ่องเต้หญิงเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง นางไม่ทราบเรื่องนี้ได้อย่างไร? แล้วทำไมจ้าวอู่เจียงถึงทราบเรื่องนี้ได้กันเล่า?

“เจ้าพูดจริงหรือ?” ฮ่องเต้หญิงมีสีหน้าครุ่นคิด

จ้าวอู่เจียงจ้องมองใบหน้าของนาง และพยักหน้าเล็กน้อย