บทที่ 903 แผนการในใจ

บทที่ 903 แผนการในใจ

“มีข่าวอะไรเกี่ยวกับพี่น้องตระกูลจ้าวบ้าง รายงานมาทีละเรื่อง”

ลูกเต๋าสีทองในมือของจูกัดเซี่ยวไป๋หมุนไม่หยุด

เงาร่างที่ปรากฏขึ้นกะทันหันในห้องคุกเข่าลงด้วยท่าทางนอบน้อม

“จ้าวอู่หยางไปยังถ้ำวิถีกระบี่ เกิดความขัดแย้งกับคนของสำนักกระบี่ซ่อนเร้น แล้วเขาก็ได้ช่วยชีวิตคนผู้หนึ่งที่อ้างว่ามาจากหมู่บ้านตระกูลจ้าว”

“หลังจากนั้นภายในถ้ำ เหมือนว่าจ้าวอู่หยางจะไม่ได้รับโชคลาภใด ๆ ตรงกันข้าม จ้าวอู่เลี่ยงได้กระบี่มาหนึ่งเล่ม ส่วนหลี่ฉวนจวินก็ได้รับบางสิ่งเช่นกัน แล้วจ้าวอู่หยางก็หายตัวไปอย่างกะทันหัน

“หายตัวไปอย่างกะทันหันหรือ?” จูกัดเซี่ยวไป๋นั่งตัวตรงขึ้นมา

คนของตระกูลจูกัดที่ออกไปสืบข่าวมีความเชี่ยวชาญในการซ่อนตัว และระมัดระวังในการกระทำ เว้นแต่จะมีคำสั่งพิเศษ พวกเขาจะไม่เข้าใกล้จุดศูนย์กลางของเหตุการณ์ ภายใต้ความระมัดระวังเช่นนี้ยากที่จะถูกค้นพบ

แต่จ้าวอู่หยางกลับหายตัวไปอย่างกะทันหัน เป็นไปได้หรือไม่ว่าเขาสังเกตเห็นคนของตระกูลจูกัดที่กำลังติดตามอยู่?

“ใช่ขอรับ” ผู้รายงานกล่าวอย่างนอบน้อม

“เหมือนหายตัวไปจากดินแดนลับเต๋อเหลียน ไม่ว่าจะสืบค้นอย่างไรก็ไม่พบร่องรอยการดำรงอยู่ใด ๆ”

“แต่ไม่นานหลังจากนั้น เขาก็ปรากฏตัวขึ้น”

“เขาเดินทางไปยังที่สิบหกของเต๋อเหลียน เหมือนว่าพันธมิตรเผ่าปีศาจจะเกิดความขัดแย้งภายใน เผ่าอสรพิษเถา เผ่าหมาป่าสวรรค์ และเผ่าพยัคฆ์คำราม ต้องการจะกลืนกินเผ่าจิ้งจอกชิงชิว”

“ข้าไม่รู้ว่าเขาบังเอิญมาพบหรือรู้เรื่องนี้มาก่อนแล้ว แต่เขาช่วยชีวิตหลินเสี่ยวเค่อกับคนอื่น ๆ จากเผ่าจิ้งจอกชิงชิวเอาไว้”

“หลังจากเหตุการณ์นั้น เขาเริ่มไล่ล่าคนของเผ่าอสรพิษเถาวัลย์ เผ่าหมาป่าสวรรค์ และเผ่าพยัคฆ?คำราม ไปจนถึงชั้นที่ยี่สิบเอ็ด”

“และเหมือนว่าเขาจะเคยมีความสัมพันธ์ยางอย่างกับหยินเถาเอ๋อร์แห่งสำนักเทียนเหอ และเขาก็ได้ไปยังที่พำนักของสำนักเทียนเหอในชั้นฃที่ยี่สิบเอ็ด”

“หลายชั่วยามต่อมา จ้าวอู่หยางก็เดินทางไปยังชั้นที่ยี่สิบสอง ส่วนเรื่องราวหลังจากนั้น ท่านคงได้เห็นกับตาแล้ว แต่ว่า…”

จูกัดเซี่ยวไป๋ตกตะลึง ทำไมทุกคนที่เกี่ยวข้องกับเจ้าจ้าวอู่หยางถึงเป็นสตรีงามเลิศทั้งนั้นเลยเล่า?

ก่อนหน้านี้ก็หลู่เสี่ยวจิน แล้วก็หลินเสี่ยวเค่อ ตอนนี้ยังมีหยินเถาเอ๋อร์อีก หรือว่า…ยังมีสตรีอื่นอีกหรือไม่?

เขาขมวดคิ้ว แล้วกล่าวว่า

“แต่อะไรกัน?”

“เมื่อคืนวาน มีผู้ไม่ประสงค์ดีปรากฏตัวขึ้นในแต่ละชั้น แพร่กระจายข่าวลือหนึ่งว่า จ้าวอู่หยางครอบครองวิชามารกลืนสวรรค์ที่สาบสูญไป!”

จูกัดเซี่ยวไป๋ขมวดคิ้วแน่น

“สืบได้หรือไม่ว่าผู้ใดเป็นคนปล่อยข่าว?”

“ข้ายังไม่พบหลักฐานใด แต่เหมือนไม่ใช่ร่องรอยการเคลื่อนไหวของกลุ่มอิทธิพลใหญ่”

จูกัดเซี่ยวไป๋เขย่าลูกเต๋าในมือ จิตใจปั่นป่วน