บทที่ 912 จูกัดเซี่ยวไป๋ปั่นปั่นหัวจีปอฉาง

จูกัดเซี่ยวไป๋จิบชาแห่งการรู้แจ้งอย่างสงบ พ่นลมหายใจเบา ๆ น้ำเสียงราบเรียบเอ่ยว่า

“พี่จี โปรดเข้ามาเถิด ท่านมีเรื่องใดถึงได้โกรธเกรี้ยวเพียงนี้?”

ปัง!

ประตูห้องถูกผลักเปิดอย่างแรง จีปอฉางถือหอกยาวเดินเข้ามาอย่างองอาจ ดวงตาคมกริบ จ้องจูกัดเซี่ยวไป๋อย่างเอาเรื่อง

เขาโยนม้วนกระดาษประวัติของจ้าวอู่หยางและจ้าวอู่เลี่ยงลงมา

“คืนเงินข้ามา!”

“เหตุใดข้าถึงต้องคืนเงินพี่จีเล่า? หรือว่าท่านไม่พอใจกับเอกสารที่ข้าให้ไป?” จูกัดเซี่ยวไป๋ถามด้วยสีหน้าสงสัย

“นั่นคือข้อมูลที่ละเอียดที่สุดที่เจ้าอ้างว่าหอสมบัติหมื่นวัตถุเก็บรวบรวมมาหรือ?” จีปอฉางตวาดเสียงดัง

“นี่มันไม่ใช่เรื่องที่ใคร ๆ ก็รู้กันอยู่แล้วหรอกหรือ? ยังกล้าขายให้ข้าแพงถึงสิบแปดเมล็ดบัว?”

“เป็นไปได้อย่างไรกัน?” จูกัดเซี่ยวไป๋ทำสีหน้าไร้เดียงสา

“ข้อมูลที่หอสมบัติหมื่นวัตถุเก็บรวบรวมมาพวกข้าจะตรวจสอบความถูกต้องเสมอ และเพื่อรับประกัน พวกข้าทุ่มเททั้งกำลังคนและทรัพยากรจำนวนมาก”

“เนื้อหาที่ดูธรรมดาสามัญ เหมือนเป็นสิ่งที่ทุกคนรู้กันดี แต่ความจริงแล้วแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง”

“ข้าขอถามท่าน เนื้อหาข้างบนก่อนที่ท่านจะได้พลิกเอกสาร ท่านสามารถยืนยันได้หรือไม่ว่าเป็นความจริงแน่นอน?”

จีปอฉางชะงักไปเล็กน้อย

“สิ่งที่ท่านเห็นไม่ได้หมายความว่าจะเป็นความจริงเสมอไป หลักการนี้ข้าเชื่อว่าพี่จีผู้ชาญฉลาดย่อมทราบดี” จูกัดเซี่ยวไป๋กล่าวด้วยความห่วงใย

“ทุกคนอาจจะรู้ แต่ทุกคนสามารถยืนยันได้หรือไม่ว่ามันเป็นความจริง? แน่นอนว่าไม่ได้!”

“แต่หลังจากที่หอสมบัติหมื่นวัตถุใช้ทั้งกำลังคนและทรัพยากรมากมายในการสืบสวน พวกเราก็ยืนยันว่าเป็นความจริง!”

“ดังนั้น สิ่งที่ท่านพี่จีได้รับจึงไม่ใช่เพียงการคาดเดา ไม่ใช่ภาพลวงตา แต่เป็นข้อมูลที่แท้จริงและแน่นอน”

“ระหว่างสองสิ่งนี้ มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญ!”

พวกข้าสามารถทำให้เอกสารข้อมูลสมบูรณ์และละเอียดได้ แต่พวกข้าเป็นผู้ที่ยึดมั่นในความซื่อสัตย์!

ข้อมูลที่เป็นเท็จ ยังไม่ได้รับการยืนยัน หรือยังไม่ได้รับการพิสูจน์ พวกข้าจะไม่มีวันเขียนลงไปเพื่อหลอกลวอย่างเด็ดขาด!”

จีปอฉางจมอยู่ในห้วงความคิด แท้จริงแล้วเป็นดังที่จูกัดเซี่ยวไป๋กล่าว การคาดเดาของเขาก็เป็นเพียงการคาดเดา แต่หลังจากได้พลิกอ่านเอกสารแล้ว ข้อมูลที่ได้รับเป็นสิ่งที่ผ่านการยืนยันแน่นอน

สองประเด็นนี้แตกต่างกัน

ความคิดเห็น