บทที่ 923 บนปลายลิ้นจ้าวอู่เจียง

บทที่ 923 บนปลายลิ้นจ้าวอู่เจียง

หลี่ฉวนจวินเดินอยู่บนทางเดินยาว กอดอกด้วยท่าทีสบาย ๆ

หลินเสี่ยวเคอเดินสวนมา นางสวมกระโปรงยาวสีม่วงเข้มงดงาม ท่าทางสง่า

“พี่หลี่” หลินเสี่ยวเคอคารวะเล็กน้อย แย้มยิ้มพลางพยักหน้า แม้พิษในร่างของนางเบาบางจนเกือบหมดแล้ว แต่ใบหน้างดงามยังคงซีดอยู่เล็กน้อย ทำให้นางดูอ่อนแอ

หลี่ฉวนจวินพยักหน้าตอบกลับอย่างเรียบง่าย

แล้วทั้งสองคนก็เดินผ่านกันไป

แต่จู่ ๆ หลี่ฉวนจวินก็ชกงัก เขานึกถึงบางสิ่งขึ้นมา

“เทพธิดาหลิน เจ้าจะไปหาจ้าวอู่หยางหรือ?”

“ใช่”

“เขา…บางทีอาจไม่สะดวก” หลี่ฉวนจวินกระแอมเบา ๆ

……

ตอนนี้จ้าวอู่เจียงสะดวกมาก

เขาเพียงแค่นอนเงียบ ๆ ให้จิ้งเอ๋อร์กับหลินหลางกำลังเอาเรื่องเขาอย่างเต็มที่ เหมือนว่าพวกนางจะไม่ยอมจบจนกว่าเขาจะพ่ายแพ้

เพียงชั่วพริบตา การต่อสู้ก็เข้าสู่ช่วงเวลาที่ดุเดือดที่สุด ทำเอาจ้าวอู่เจียงลำบากไม่น้อย

……

หลินเสี่ยวเคอได้ทราบเหตุผลจากหลี่ฉวนจวิน

ตอนนี้หลินหลาง น้องสาวของนางที่ไม่ได้เจอจ้าวอู่หยางมาทั้งวัน กำลังพูดคุยอยุ่กับเขา

นางรู้ ถ้าเข้าไปตอนนี้คงจะเป็นการรบกวน จึงนั่งรอเงียบ ๆ บนม้านั่งหินข้างทางเดินยาว

ความจริงนางไม่ได้มีเรื่องสลักสำคัญ แค่อยากมาตรวจสอบว่าพิษในร่างถูกกำจัดออกหมดหรือไม่ เพราะจ้าวอู่หยางมีฝีมือด้านการรักษาไม่น้อย

นิ้วเรียวของนางค่อย ๆ จับชายกระโปรง ความคิดในหัววิ่งวนไปมา

หลี่ฉวนจวินบอกนางว่าอีกราวสองถ้วยชา จ้าวอู่หยางก็คงเสร็จกิจ

แต่นางก็ไม่แน่ใจว่าหลี่ฉวนจวินได้เวลานี้มาจากที่ใด

……

เวลาที่บอกไปเขาคำนวณมาอย่างละเอียดแล้ว