บทที่ 154

“เรียนคุณชาย ทุกอย่างล้วนทำตามที่ท่านกำชับให้ทำลายแล้ว”

ซูพิ่นเจ๋อพยักหน้า "เจ้าออกไปได้แล้ว เกิดเรื่องอะไรขึ้นก็ให้รีบมารายงานโดยด่วน !"

"ขอรับ !"

รอยยิ้มชั่วร้ายก็ปรากฏบนใบหน้าของซูพิ่นเจ๋อ ครั้งนี้เขาจะต้องทำให้สำเร็จให้ได้ !

ตำแหน่งบรรดาศักดิ์ของจวนกั๋วกง ใครก็มิสามารถแย่งไปได้ !

ในช่วงกลางดึก ลุงหวังอยู่ดี ๆ ก็รีบมาที่บ้าน นางข้าหลวงที่เฝ้าดูแลในยามดึกก็รีบเข้าไปทูลรายงานให้ลู่ยุ๋นหลัวทราบตามที่นางรับสั่งไว้

ลู่ยุ๋นกลัวลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว

ในช่วงสองวันที่ผ่านมา นางขอให้ลุงหวังจับตาดูการเคลื่อนไหวของข้ารับใช้ในจวน ตอนนี้แม้ยามวิกาลแล้วก็ยังมาหา เกรงว่าคงจะเกิดเรื่องอะไรขึ้น

"คุณหนูใหญ่ แม่ครัวในครัวถูกมัดพร้อมที่จะเอาไปขายในตอนกลางดึกแล้ว" ในช่วงกลางดึกสองวันนี้ลุงหวังมักจะเดินตรวจตราไปรอบ ๆ จวนอยู่ตลอด นอกจากคนเก่าคนแก่ที่อยู่มานมนาน ข้ารับใช้ใหม่ ๆ ที่เข้ามาในจวนก็มักไม่ค่อยคุ้นชินนัก

เขาจึงมักไปสอบถามสถานการณ์ล่าสุดกับข้ารับใช้ในจวนอยู่ตลอด

เช่น มีใครอยู่ดี ๆ ก็มีเงินขึ้นมา ใครที่มีชีวิตดีขึ้นผิดปกติขึ้นมาบ้าง เช่น ข้ารับใช้เหล่านี้ไปรายงานอะไรให้ใครในช่วงกลางดึกบ้าง

หลังจากผ่านไปสองวัน เขาก็ค้นพบบางอย่างเข้าจริง ๆ

ป้าจางในครัว เขาจำได้ว่าสามีของนางมักจะชอบไปที่บ่อนพนันจนสูญเสียเงินทั้งหมดในครอบครัว แม้ว่านางจะทำงานในจวนกั๋วกงติ้ง นางก็มักจะมีใบหน้าที่เศร้าหมองอยู่ตลอด

แต่ก็ไม่รู้ว่าเริ่มเปลี่ยนไปตั้งแต่ตอนไหน ป้าจางผู้นี้ดูเหมือนจะเริ่มค่อย ๆ แต่งกายดูดีขึ้นเรื่อย ๆ ขนาดเป็นแค่แม่ครัวในครัว แต่กลับสามารถสวมชุดผ้าไหมราคาสูงถึง10 ตำลึงได้

เมื่อคนที่ทำงานร่วมกับนางถามนาง นางก็ได้แต่ยิ้มและบอกว่าสามีของนางดวงดี ชนะเงินบ่อนพนันมาได้มาก ไม่เพียงแต่จ่ายหนี้พนันคืนจนหมด และยังซื้อเสื้อผ้าให้แก่นางไม่น้อย

เมื่อก่อนตอนที่เขาเป็นหัวหน้าผู้ดูแลก็ไม่เคยคิดระแวงมาก่อน จนกระทั่งเมื่อสองวันก่อนที่ลู่ยุ๋นหลัวบอกว่าให้จับตาสนใจคนที่ร่ำรวยขึ้นอย่างกระทันหัน เขาถึงจะนึกออกถึงป้าจางคนนี้