บทที่ 167

"เมื่อปีที่แล้วช่วงเดือนสี่ ตอนที่ท่านได้เข้าร่วมการแข่งขันดนตรีครั้งใหญ่ ท่านได้บรรเลงเพลงนี้แหละเพคะ ด้วยเพลงนี้ ทำให้ท่านได้รับรางวัลที่หนึ่งในการแข่งขันดนตรีครั้งใหญ่ของเมืองหลวง" หยินซวางเมื่อคิดว่านายหญิงของนางคงลืมบางเรื่องไปแล้ว ดังนั้นนางจึงค่อย ๆ อธิบายอย่างอดทน

"การแข่งขันดนตรีครั้งใหญ่ของเมืองหลวง ?"

“ปีที่แล้วช่วงเดือนสี่ ?”

ลู่ยุ๋นหลัวสีหน้าราวกับเห็นผี ขนลุกขนชันไปทั้งตัว

ก็เห็นชัดอยู่ว่านางเพิ่งทะลุมิติมาที่นี่เมื่อเก้าเดือนก่อน และตอนที่นางทะลุมิติมาก็อยู่ในตำหนักเย็นแล้ว นี่เป็นครั้งแรกที่นางออกจากวังตั้งแต่ทะลุมิติมาที่นี่ นางจะเข้าร่วมการแข่งขันดนตรีครั้งใหญ่ได้อย่างไร ?

สิ่งที่หยินซวางกล่าวควรจะเป็นเจ้าของร่างเดิมที่เข้าร่วมการแข่ง

แต่เจ้าของร่างเดิมจะบรรเลงหนาวเหน็บเพลงนี้ได้อย่างไร ?

เป็นไปได้รึไม่ว่าเจ้าของเดิมก็ทะลุมิติมาเหมือนกันจากนั้นก็เสียชีวิตอย่างน่าอนาถ ?

ไม่ว่าลู่ยุ๋นหลัวจะคิดอย่างไรก็คิดไม่ออก

"หยินซวาง แต่ก่อนข้าเคยเล่นบรรเลงเพลงอะไรมาก่อนบ้าง" ลู่ยุ๋นหลัวรู้สึกว่าถ้าเจ้าของร่างเดิมทะลุมิติมาที่นี่จริง ๆ ก็ควรจะบรรเลงเพลงอื่นที่ไม่ใช่แค่เพลงนี้เพลงเดียว

หยินซวางคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูด "ท่านบรรเลงเพลงนี้เพลงเดียวเท่านั้นเพคะ"

แค่เพลงนี้เพลงเดียวก็ดังทั่วเมืองหลวงแล้ว

มีแค่เพลงเดียว ?

ความสงสัยของลู่ยุ๋นหลัวไม่เพียงไม่ได้รับการไขให้กระจ่างแล้ว แต่กลับสงสัยลึกขึ้นไปอีก

งั้นเจ้าของร่างเดิมก็เป็นบุคคลที่ทะลุมิติมาเหมือนกันหรือไม่ ?

ถ้าใช่ งั้นเจ้าของร่างเดิมคนนี้คือเจ้าของร่างเดิมตัวตนที่แท้จริงหรือไม่ ?

ความทรงจำที่นางได้หลอมรวมไปนั้นเป็นของเจ้าของร่างเดิมตัวจริงหรือคนที่ทะลุมิติมาก่อนหน้านี้กันแน่ ?

ลู่ยุ๋นหลัวยิ่งคิดก็ยิ่งปวดหัว