บทที่ 198

ในเมื่อนางคราวนี้พุ่งเล็งมายังข้าวสาลีของตำหนักเย็นอย่างไม่สะทกสะท้าน สนมเหยาจะต้องมั่นใจแล้วว่าลู่ยุ๋นหลัวต้องไม่มีวิธีในการรับมือกับนาง

ชื่อเสียงและเกียรติยศที่ตามมาหลังจากปลูกข้าวสาลีสำเร็จ สนมเหยาคงคิดว่าคุ้มค่ากับแผนการของนางแล้ว

“ใช่แล้วเพคะนายหญิง บ่าวยังได้ยินมาว่าไม่กี่วันก่อน สนมเหยาสั่งให้คนทำลายพืชผลอื่น ๆ ที่ปลูกเอาไว้ทั้งหมดด้วยเพคะ”

"อะไรนะ ?"

สีหน้าของลู่ยุ๋นหลัวหมองหม่นลง

ตำหนักเย็นมีพื้นที่ทั้งหมด 300 หมู่

นอกจากข้าวสาลีที่ปลูกไว้ 100 หมู่แล้ว พื้นที่ 200 หมู่ที่เหลือ ก่อนที่จะออกจากวังไปก็ได้ปลูกพืชผักฤดูใบไม้ร่วงเอาไว้

โดยพื้นที่กว่า 100 หมู่ก็ได้ปลูกมันฝรั่งเอาไว้

ผลผลิตของมันฝรั่งมีมากเป็นห้าเท่าของข้าวสาลี !

เดิมทีนางวางแผนที่จะรอให้มันฝรั่งงอกโตออกมาพร้อมกับข้าวสาลีและแจกจ่ายให้กับพสกนิกรไปเพาะปลูก พอถึงเวลานั้นก็ค่อยทูลบอกข่าวแก่จี้อู๋เจวี๋ย

แต่ไม่คาดคิดว่าจะถูกสนมเหยานางผู้หญิงตัวร้ายคนนี้ทำลายทิ้งเสียจนหมด ?

ถ้าปลูกออกมาได้จริงโดยไม่ถูกทำลายไปก่อน นั่นก็เป็นธัญพืชถึง 7,500 ชึ !

ถ้าเอามาคำนวนเป็นกิโลกรัม นั่นเท่ากับธัญพืชมากกว่า 350,000 กิโลกรัม !

นั่นสามารถเลี้ยงผู้คนได้ตั้งกี่คน ?

ลู่ยุ๋นหลัวใบหน้าบึ้งตึงเดินตรงไปยังพื้นที่การเกษตร

ยังไม่ทันที่นางจะเดินเข้าไปดี นางหยุดห่างจากที่ไกล ๆ ก็เห็นสนมเหยายืนอยู่ข้าง ๆ โดยที่ข้ารับใช้ของนางก็กำลังแจกเงินตำลึงให้กับเหล่าขันทีและนางข้าหลวงที่กำลังเลิกงาน

ลู่ยุ๋นหลัวหรี่สายตามองจากระยะไกล

จากนั้นก็ตรงไปยังที่มุมของพื้นที่ทางตะวันตกเฉียงเหนือ

อ้างอิงคำนวณจากเวลาแล้ว พืชผักที่ปลูกก่อนหน้านี้ตอนนี้ก็ควรที่จะงอกต้นกล้าขึ้นมาแล้ว

แต่จากที่ดูตอนนี้ นอกจากพื้นที่ 100 หมู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ที่เริ่มงอกต้นกล้าสีเขียวของข้าวสาลีแล้ว พื้นที่ส่วนที่เหลือก็ถูกถางเป็นหน้าดินใหม่แล้วทั้งหมด

ไม่เเห็นแม้แต่เงาของต้นกล้าที่งอกขึ้นมาสักส่วน ?