บทที่ 39

แม้ประสบการณ์ด้านนี้ของนางจะเป็นศูนย์

แต่นางก็อดนึกถึงหนังผู้ใหญ่ขึ้นชื่อของประเทศที่เป็นเกาะในศตวรรษที่ 21 ไม่ได้

ซึ่งพื้นฐานความรู้ของนางก็พอจะมีอยู่บ้าง

นางมัวแต่นึกถึงการจะนำตำลึงกลับมาให้ได้หลังจากตื่นนอนช่วงกลางวัน รีบร้อนจนกระทั่งลืมคิดถึงเรื่องนี้ไปซะสนิท

ตอนนี้นางค่อย ๆ นึกกลับไปและก็เกือบจะมั่นในได้เลยว่านางและจี้อู๋เจวี๋ยไม่ได้เกิดความสัมพันธ์อะไรกันขึ้นเมื่อคืนวาน

ไอเจ้าจี้อู๋เจวี๋ยชาติชั่ว ！

ไม่อธิบายอะไรยังพอเข้าใจได้ แต่ไม่คืนเงินนางมา นางยอมไม่ได้ !

ช่างเจ้าเล่ห์ ต่ำช้าไร้ยางอายซะจริง

น้อยครั้งนักที่หยินซวางจะเห็นลู่ยุ๋นหลัวมีท่าทีโกรธแค้น ซึ่งล่าสุดก็ตอนที่นายหญิงของนางออกมาปกป้องตัวของหยินซวางไว้

ดูเหมือนว่านายหญิงของนางก็คงห่วงใยองค์จักรพรรดิอยู่ไม่น้อย

ซึ่งเมื่อคืนองค์จักรพรรดิบรรทมที่ตำหนักเย็น พอมาวันนี้องค์จักรพรรดิบรรทมที่วังอื่น

นายหญิงจะรู้สึกอึดอัดใจบ้างก็เป็นเรื่องธรรมดา

นางก็เชื่อมั่นในตัวของนายหญิงของนาง ด้วยรูปลักษณ์งดงามที่หายากใครเทียบขอเพียงแค่นายหญิงของนางต้องการตำแหน่งภายในตำหนัก ก็คงจะใช้เวลาไม่ยาวนานนัก

ในฐานะนางข้าหลวงส่วนตัวของนายหญิง นับตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไปนางจะจับตาสืบหาข้อมูลของนางกุ้ยเหรินสองนางนั้นให้ได้

“นี่ หยินซวาง เรื่องระหว่างข้ากับท่านอ๋องเฉินมันเกิดอะไรขึ้นเหรอ ?” ลู่ยุ๋นหลัวอยู่ดีดีก็นึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมาได้ หากไม่จัดการเรื่องนี้ให้รู้ที่มาที่ไป นางก็คงจะไม่สบายใจไปอีกนาน

นางรู้สึกมาโดยตลอดว่าเจ้าของร่างเดิมกับท่านอ๋องเฉินจะต้องมีเรื่องราวบางอย่างเกิดขึ้นมาก่อน

ความตื่นตระหนกพลันปรากฏฉายขึ้นในแววตาของหยินซวาง นางก้มศีรษะต่ำเล็กน้อยพลางเอ่ย “นายหญิงน่าจะหิวแล้วใช่มั๊ยเพคะ ? เดี๋ยวบ่าวผู้นี้จะจัดเตรียมมาให้เพคะ”

นางไม่ปล่อยให้ลู่ยุ๋นหลัวเอ่ยตอบใด ๆ นางก็พลันหมุนตัวรีบใจไปในทันควัน

“กลับมานี่ !” ลู่ยุ๋นหลัวขมวดคิ้วเรียกหยินซวาง “เจ้ารีบบอกข้ามาว่ามีเรื่องอะไรเกิดขึ้นกันแน่ ?”

“ทำไมเรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างข้ากับท่านอ๋องเฉินทั้งหมดถึงจำไม่ได้เลย ?”

ถ้าสิ่งที่นางสงสัยแต่ก่อนทั้งหมดมีเพียงแค่เรื่องนี้เรื่องเดียวแล้ว ปฏิกิริยาที่หยินซวางแสดงออกมาก็บ่งบอกได้ชัดเจนแล้ว

ว่าระหว่างนางกับท่านอ๋องเฉินจะต้องมีเรื่องราวบางอย่างเกิดขึ้นมาก่อนแน่นอน