บทที่ 53

นางลากหยินซวางเข้ามาหาพร้อมกับถาม “นี่มันเรื่องอะไรกัน ?”

หยินซวางตอบกลับด้วยอารมณ์ที่ตื่นเต้น “นายหญิงเพค่ะ นายหญิงต้องใจเป็นที่โปรดปราณแล้วเพค่ะ องค์จักรพรรดิทรงมีรับสั่งให้จัดขบวนรับเสด็จนายหญิงไปปรณนิบัติเพค่ะ !”

นางเพิ่งนับได้ทั้งหมด 37 คน แค่เฉพาะคนที่เชิญเกี้ยวก็แปดคนแล้ว นี่หมายถึงการรับเสด็จในฐานะฮองเฮาเท่านั้นที่จะมีได้ !

ปรณนิบัติ ?

ภายในหัวของลู่ยุ๋นหลัวก็ปรากฏภาพจากละครในศตวรรษที่ 21 ในฉากที่มีการปรณนิบัติในราชวัง ซึ่งทั้งหมดนั้นล้วนเริ่มจากให้สนมชำระล้างร่างกายจนมีกลิ่นหอม พร้อมกับห่อด้วยผ้าห่มด้วยร่างกายที่เปลือยเปล่า จากนั้นเหล่าขันทีก็จะยกขึ้นถวายถึงเตียงบรรถมขององค์จักรพรรดิ เพื่อรอองค์จักรพรรดิมาร่วมเสพสุข

เมื่อจบภารกิจ ก็จะม้วนนางสนมเข้าไปในผ้าห่มตามเดิมพร้อมยกกลับทางเดิมซึ่งกระทำราวกับไร้ศักดิ์ศรี

เพียงลู่ยุ๋นหลัวนึกถึงภาพพวกนั้นก็รู้สึกคันที่หัวขึ้นมาทันที(คันที่หัว หมายถึง อาการวิตกหรือเป็นกังวล) เป็นเรื่องยากที่นางจะรับได้

ให้นางเปลือยกายและห่อด้วยผ้าห่มและให้ขันทียกไปถวายส่งรอเจ้าจี้อู๋เจวี๋ยมาร่วมเสพสุข ?

นางยอมจ่ายเงินสามพันตำลังให้จี้อู๋เจวี๋ยหลับไปเลยยังจะดีสะกว่า

แต่ไม่ว่าอย่างไร หากนางปฏิเสธการที่ต้องเข้าปรณนิบัติองค์จักรพรรดิ อาจเป็นสาเหตุนำไปสู่ข้อกล่าวหาของการอกตัญญูต่อองค์จักรพรรดิจนทำให้ชีวิตน้อย ๆ ของนางอาจจบลงแค่ตรงนี้ ดังนั้นนางต้องหาวิธีการ

“นายหญิง เวลาของเรานั้นเหลือไม่มาก หลังจากนี้ยังต้องทรงถวายการขัดศรีฉวีวรรณ อีกทั้งการเดินทางเส้นนี้ยังต้องเสียเวลาอีกไม่ใช่น้อย ตอนนี้ท่านควรชำระล้างก่อนหรือไม่เพค่ะ ?” แม่นมอาวุโสฮันที่ยืนเงียบอยู่นานหลังจากได้พบลู่ยุ๋นหลัวก็ได้กล่าวเตือน

ร่างกายเนื้อตัวที่สกปรกมอมแมมแค่เห็นก็อดที่จะทนไม่ได้

“แม่นมอาวุโสท่านนี้กล่าวถูกแล้ว อะแห่ม...อะแห่ม...อะแห่ม...หยินซวางเจ้าช่วยพยุงข้าเข้าไปยังด้านให้ข้าได้ล้างเนื้อล้างตัวหน่อย อะแห่ม...อะแห่ม...อะแห่ม...” ลู่ยุ๋นหลัวอยู่ดี ๆ ก็ไอออกมาอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย ทักษะการแสดงอันลำลึกของนางทำให้หยินซวางตกใจขึ้นมาทันที

“นายหญิง นายหญิงเป็นอะไรไปเพค่ะ ?” เมื่อสักครู่นางก็ยังดี ๆ อยู่เลย

ลู่ยุ๋นหลัวโบกมือปฏิเสธอย่างอ่อนแรง “ไม่ได้สำคัญอะไร...อะแห่ม...อะแห่ม...บางทีข้าอาจจะเป็นโรคร้าย...อะแห่ม...อะแห่ม...”

“พวกเจ้าไม่ต้องกลัวไป...อะแห่ม...อะแห่ม...โรคนี้ไม่แพร่ติดถึงผู้อื่น อะแห่ม...อะแห่ม...”

นางพูดจบไม่ได้ง่ายดายนัก เพราะการไอขั้นรุนแรงเป็นระลอก ดูเหมือนว่าอาการป่วยของนางราวกับจะไอจนตับไตไส้พุงทะลักออกมาได้