บทที่ 59

เกี้ยวประทับที่ไปรับเสด็จใช้ข้อกำหนดของฮองเฮาในการจัดพิธี

แต่น่าเสียดาย ที่นายหญิงนั้นไร้ซึ่งบุญวาสนา เพราะนางกลับมีอาการป่วยจึงทำให้คนของสำนักพระราชวังเสียเวลาไปรับเสด็จอย่างเปล่าประโยชน์

ได้ยินเหล่านางข้าหลวงที่ได้ไปรับเสด็จที่ตำหนักเย็นว่ากันว่า นายหญิงของตำหนักเย็นนั้นมีอาการทางจิตร่วมอยู่ด้วยจนตัวนางเองจะเป็นคนก็ไม่ใช่ จะเป็นผีก็ไม่เชิง

แค่เหตุผลนี้อย่าว่าแต่จะเข้าพระเนตรองค์จักพรรดิเลย คนทั่วไปยังไม่ค่อยอยากจะแลด้วยซ้ำ

แต่คืนนั้นองค์จักพรรดิกลับเสด็จไปยังตำหนักเย็นพร้อมกับแพทย์หลวงเพื่อดูอาการนายหญิงท่านนั้น

คนทั่วไปต่างก็เดาไม่ออกว่าองค์จักรพรรดิมีดำริเช่นไร แล้วนายหญิงของตำหนักเย็นนั้นเป็นหรือไม่เป็นที่โปรดปราณขององค์จักรพรรดิกันแน่ ？

ถ้าจะบอกว่านางไม่เป็นที่โปรดปราณ แต่ทำไมองค์จักรพรรดิยังทรงเลือกตำหนักเย็นและเสด็จไปโดยทันที อีกทั้งเมื่อรู้ว่านางป่วยก็ถึงกับนำแพทย์หลวงไปดูอาการถึงที่

ถ้าจะบอกว่าเป็นที่โปรดปราณ แต่ทำไมคืนนั้นองค์จักรพรรดิถึงเสด็จไปหาหลันกุ้ยเหรินทันทีที่นางเรียกหา

ถ้าจะให้พูดตามตรง ในบรรดาเหล่านายหญิงทั้งสามคนนี้ ดูเหมือนว่านางหลันกุ้ยเหรินของวังหลิวหยุนน่าจะเป็นที่โปรดปราณขององค์จักรพรรดิมากที่สุด

ในทางตรงกันข้าม เหยากุ้ยเหรินที่ได้เข้ามาเป็นนางสนมพร้อมกับหลันหุ้ยเหรินในวันนั้น นอกจากวันแรกที่ได้เข้าเฝ้าองค์จักรพรรดิแล้ว ก็ดูเหมือนว่าองค์จักรพรรดิไม่เคยได้เสด็จประทับวังหลีเซี๋ยเลยแม้แต่ครั้งเดียว

เมื่อข่าวแพร่สะพัดไปยังวังหลีเซี๋ย เหยากุ้ยเหรินก็ยิ้มอย่างอ่อนโยน พร้อมกับกล่าวบางอย่างกับแม่นมเฉิน จากนั้นสีหน้าของนางก็กลับไปเป็นปกติเช่นเดิม

และเมื่อช่วงบ่ายของวันมาถึง นางข้าหลวงไม่กี่นางก็ได้นำยาและอาหารบำรุงมาถวาย อีกทั้งยังบอกอีกว่าเหยากุ้ยเหรินของวังหลีเซี๋ยเห็นว่านางเจ็บไข้ได้ป่วย ก็รีบส่งคนมาถวายให้

พวกนางยังบอกอีกว่า เหยากุ้ยเหรินอยากเชิญลู่ยุ๋นหลัวให้ไปที่วังหลีเซี๋ยสักครั้ง

เมื่อลู่ยุ๋นหลัวเห็นยาและอาหารบำรุงเหล่านั้นก็คิดในใจว่าเหยากุ้ยเหรินนั้นช่างน่าสนใจ

พอรู้ว่านางป่วยก็รีบส่งคนมาถวายยาและอาหารบำรุงพวกนี้ให้เป็นพิเศษ

ซึ่งนางก็รู้แก่ใจดีอยู่ว่านางนั้นป่วยแต่ก็ยังให้คนมาเชิญไปวังหลีเซี๋ยอีก นี่ไม่ได้เป็นการบอกเป็นนัยกับนางหรอกหรือว่าเหยากุ้ยเหรินนั้นรู้ว่านางแกล้งป่วย ?

“นายหญิงของพวกเราคงไปไม่ได้หรอก พวกเจ้ารีบกลับไปเถอะ !” หยินซวางเมื่อได้เห็นคนจากวังหลีเซี๋ยก็โกรธจัด เมื่อคราวก่อนเหยากุ้ยเหรินส่งคนมาวางมาดโอหัง แต่ตอนนี้กลับมาเชิญนายหญิงของนางไปยังวังหลีเซี๋ย ?

นี่มันก็คือยื่นแกะเข้าปากเสือไม่ใช่เหรอ? (แกะเข้าปากเสือ หมายถึง บุคคลหรือสิ่งของเมื่อตกไปอยู่ในมือหรือตกเป็นเหยื่อของคนที่มีอันตราย)