บทที่ 62

สีหน้ารังเกียจของเหยากุ้ยเหรินมองไปที่ตำราขาดขาดเน่าเน่าเล่มนั้น ไอนี่เนี่ยนะ ?

ที่สามารถทำให้นางได้เป็นที่โปรดปราณขององค์จักรพรรดิ ?

ลู่ยุ๋นหลัวคงไม่คิดว่านางหลอกง่ายจนขนาดที่หยิบเอาตำราขาด ๆ มาหลอกนางหรอกใช่มั๊ย ?

ลู่ยุ๋นหลัวยื่นตำราส่งไปให้พร้อมกับยิ้มอย่างเลศนัย “ลองเปิดดูสิ”

เหยากุ้ยเหรินรับมาพร้อมกับเปิดพลิกดูตามใจ เพียงเห็นเนื้อหาภายในก็ถึงกับหน้าแดงลามไปจนถึงหูทันที

นึกไม่ถึงเลยว่าจะเป็นตำรากามสูตร

แต่นางเพียงแค่เปิดดูอย่างคร่าว ๆ กลับพบว่าเนื้อหาภายในนั้นเป็นที่น่าตกใจมากกว่าปกติ !

ตั้งแต่นางยังเด็กถือว่าถูกครอบครัวเลี้ยงมาแบบฮองเฮา เรื่องบนเตียงเหล่านั้นบรรดาแม่นมก็ได้สอนให้นางตั้งนานแล้ว แต่...

แม่นมเฉินที่ยืนอยู่ข้างหลังเหยากุ้ยเหรินก็ได้เห็นเนื้อหาภายในตำรานั้นสีหน้าของนางก็เปลี่ยนกระทันหันเช่นเดียวกัน

ต้องทราบก่อนว่า ตำรากามสูตรเฉกเช่นนี้ถึงแม้ว่าภายในตำหนักในถือว่าเป็นของลามกและเป็นสิ่งที่กฎหมายบังคับห้ามไว้ชัดเจน แต่ก็ยังมีนางสนมที่แอบสะสมสิ่งของเหล่านี้

เพียงแค่เรื่องบนเตียงนั้นทำให้องค์จักรพรรดิพอพระทัยได้ หลังจากนี้ก็จะเป็นที่โปรดปราณไปตามธรรมชาติมากขึ้นไปเรื่อย ๆ

โดยเฉพาะเหล่าหญิงสาวที่เตรียมพร้อมเข้ามาในวัง โดยก่อนที่จะเข้ามาในวังก็มักจะมีเหล่าผู้อาวุโสใช้ตำรากามสูตรคอยตักเตือนสั่งสอน

แม่นมเฉินถือว่าเป็นคนที่อยู่ภายในครอบครัวราชการมากกว่าครึ่งค่อนชีวิต เหลือบตาเพียงครู่นางก็ดูออกทันทีว่าตำราเล่มนี้แตกต่างจากตำรากามสูตรอื่น ๆ ทั่วไป

แอบตกใจไม่น้อย นึกไม่ถึงว่าภายในตำหนักในแห่งนี้จะพบเข้ากับสิ่งของที่ไม่ถูกตามทำนองคลองธรรม

ใบหน้าที่ละเอียดอ่อนของเหยากุ้ยเหรินค่อย ๆ กลับมาสงบอีกครั้ง พร้อมกับปิดตำราวางไว้บนโต๊ะ “เสด็จพี่ เกรงว่าสิ่งนี้จะไม่สุภาพสักเท่าไหร่จริงมั๊ย ? อีกทั้งยังเป็นการฝ่าฝืนกฏของพระราชวังอีกด้วย”

ลู่ยุ๋นหลัวถอนหายใจเบา ๆ เฉิดหน้ามุมสี่สิบห้าองศามองขึ้นไป “ตำราเล่มนี้ เดิมทีผู้อาวุโสในครอบครัววางไว้ในกล่องให้ข้าในวันอภิเษก ข้าที่อยู่ในตำหนักเย็นด้วยสถานการณ์อันยากลำบาก เครื่องประดับที่ข้าควรขายก็ขายไปเกือบหมดแล้ว ตอนนี้เหลือเพียงตำราเล่มนี้ที่สามารถแบ่งเบาค่าใช้จ่ายของตำหนักเย็นได้ ในเมื่อเสด็จน้องเกรงว่าจะเป็นการไม่เหมาะสม ข้าก็จะไม่บังคับให้ลำบาก บางทีวังหลิวหยุนอาจจะสนใจในตำราเล่มนี้ก็เป็นได้”

？