บทที่ 73

เขาจำเวลาตอนนั้นได้ดีว่าองค์จักรพรรดิทรงบัญชาให้ทำการถวายอาหาร เครื่องนุ่งห่มและของจำเป็นอื่น ๆ โดยอ้างอิงข้อกำหนดของฮองเฮา

อาจพูดได้ว่านี่คือการละเลยหน้าที่ที่ร้ายแรงที่สุดของเขา

แต่ก็ยังดีที่องค์จักรพรรดิยังมิได้ทรงรับทราบ อีกทั้งนายหญิงแห่งตำหนักเย็นผู้นี้ก็มิได้ถือโทษอะไรในทำนองนั้น

ฉะนั้นช่วงไม่กี่วันนี้สำนักพระราชวังจึงถวายอาหารข้าวของเครื่องใช้ต่าง ๆ ด้วยความหมั่นเพียรและรอบคอบ

เพราะเกรงว่านายหญิงท่านนี้จะเอาเรื่องก่อนหน้านี้ไปกราบทูลต่อเบื้องพระพักตร์องค์จักรพรรดิ

พอคนของสำนักพระราชวังจากไป คนของกองพระราชฐานชั้นในก็มาพอดี

พร้อมกับนำนางข้าหลวง 40 นางและขันทีอีก 20 นายมาถึง

เหล่านางข้าลวงและขันทีเดิมทีพวกเขาอายุถึงเกณฑ์ที่จะต้องออกจากพระราชวังแล้ว แต่เนื่องจากปีนี้ที่มีพระราชโองการให้เลื่อนการออกจากวังไปอีกหนึ่งปี รวมถึงงานของฝ่ายแผนกซักล้างที่มีคนใหม่มาทำแทน หลังจากจัดการบริหารคนอื่น ๆ ทั้งหมด คนที่เหลือจากการจัดการบริหารที่เหลืออยู่ก็ถูกส่งให้มาที่ตำหนักเย็นได้พอดี

หยินซวางตรวจสอบรายชื่อของเหล่านางข้าหลวงและขันทีเสร็จเรียบร้อย คนของกองพระราชฐานชั้นในก็จากไป

หยินซวางได้ทำการลงทะเบียนรายชื่ออย่างง่าย ๆ อีกทั้งอธิบายเรื่องต่าง ๆ พอสังเขปจนเสร็จก็ให้พวกเขากลับไป แล้วค่อยให้กลับมาใหม่ในพรุ่งนี้เช้า

เหล่านางข้าหลวงและขันทีที่มานั้นล้วนรับค่าแรงจากภายในวังทั้งหมดและยังมีที่พักเป็นหลักแหล่งที่เดียวกัน จึงไม่ต้องให้พวกนางมาจัดการเรื่องที่พักให้

ตอนที่พวกเขากำลังจะจากไป ลู่ยุ๋นหลัวก็ให้หยินซวางเอาหมั่นโถวหนึ่งลูกและซาลาเปาสองลูกแจกจ่ายให้กับพวกเขา เหล่านางข้าหลวงและขันทีไม่คิดมาก่อนว่าวันแรกที่มาถึงทั้งทั้งที่ยังไม่ได้ทำงานอะไรเลย ก็ได้ทานอาหารที่คนพูดกันว่าทำมาจากธัญพืชที่มีกำลังปลูกผลิต 10 ชึต่อหมู่

บางคนพอกัดเข้าไปหนึ่งคำจนเห็นเนื้อด้านในก็ยิ่งประทับใจเข้าไปใหญ่

ต้องทราบอย่างก่อนว่าพวกเขานั้นไม่ได้เป็นขันทีหรือนางข้าหลวงข้างพระวรกายของพระบรมวงศานุวงศ์ ดังนั้นอาหารของพวกเขาจึงมักเป็นอาหารแบบเดียวกัน โดยถ้าหากไปสายขึ้นมาในมื้อนั้นก็ต้องอดทนหิ้วท้องหิว

ซึ่งอาหารปกติแล้วก็ไม่ค่อยจะมีเนื้อเท่าไหร่นัก โดยพื้นฐานก็ทานไม่ค่อยอิ่มเท่าไหร่ด้วย

พริบตานั้นพวกเขาจึงตัดสินใจที่จะต้องตั้งใจทำงานในตำหนักเย็นให้ดี

การกระทำที่ไม่ได้ตั้งใจของลู่ยุ๋นหลัวครั้งนี้กลับเอาชนะใจของคนส่วนใหญ่ได้