บทที่ 77

“อะแห่ม ๆ ๆ ….”

นางเกือบจะสำลักตายเพราะน้ำผลไม้ที่เพิ่งเข้าปากไป

ทำไมเจ้าจี้อู๋เจวี๋ยถึงเลือกแผ่นไม้ของนางอีกล่ะ ?

เป็นไปได้ไหมว่าหลันกุ้ยเหรินไม่ได้ทรงเป็นที่โปรดปราณแล้ว ?

นี่เพิ่งผ่านมาได้ไม่กี่วันเองก็จะให้ข้าเข้าปรนนิบัติอีกงั้นเรอะ !

คราวก่อนที่แสร้งแกล้งทำป่วยไป เจ้าจี้อู๋เจวี๋ยก็ไม่ได้เชื่ออยู่แล้ว หากคราวนี้นางยังมาแสร้งทำป่วยอีก เกรงว่าคงหมดหนทางที่จะเจรจาอื่นใดกับจี้อู๋เจวี๋ยได้อีก

ลู่ยุ๋นหลัวยังคงปวดหัวกับเรื่องตรงหน้า แม่นมโจวที่เข้ามาเมื่อเห็นลู่ยุ๋นหลัวยังคงนั่งอยู่บนเก้าอี้อยู่ก็ร้อนเร่งในทันใด “หยินซวาง เจ้าเร่งมือแต่งองค์ทรงเครื่องให้กับนายหญิงด่วนเลย เดี๋ยวอีกสักพักผู้เชิญเกี้ยวประทับก็จะมาแล้ว”

ข้อกำหนดของการเข้าถวายการปรนนิบัติภายในพระมหาราชวังแห่งนี้ยังมีอีกมาก ซึ่งขั้นตอนหลังจากนี้เองก็ยังมีอีกเป็นขบวนที่ต้องทำ หากยังคงเสียเวลาเช่นนี้ต่อไปเกรงว่าจะไม่เหมาะ

ด้วยเหตุนี้ ถึงแม่ลู่ยุ๋นหลัวจะทำท่าไม่เต็มใจสักเท่าไหร่ แต่ก็ยังคงถูกหยินซวางและแม่นมโจวพลักเข้าไปยังห้องชำระร่างกายและเริ่มลงมือขัดสีฉวีวรรณในทันที

จากนั้นก็ถูกเปลี่ยนเป็นชุดกระโปรงผ้าทิ้งตัวสีเหลืองสด อีกทั้งยังถูกให้ไปนั่งหน้ากระจกลงมือตกแต่งเครื่องประทินโฉมและจัดทำผมเผ้าใหม่ในทันใด

หยินซวางถึงกับเข้าไปค้นหาในกล่องเครื่องประดับที่นายหญิงนำติดตัวเข้ามาด้วยขณะเข้ามาในวัง นางค้นอยู่ในกล่องสักพักก็หยิบกำไลข้อมือที่เป็นหยกสีแดงออกมาสวมให้กับลู่ยุ๋นหลัวที่ข้อมือ

ซึ่งลู่ยุ๋นหลัวให้ความสนใจกับกำไลหยกแดงนี้ตั้งแต่เมื่อก่อนแล้ว แรกเริ่มเดิมทีนางอยากเอาไปขายเพื่อแลกเป็นอาหารและของกินกลับมา แต่ตอนนั้นหยินซวางก็มักจะพูดขัดเสมอไม่ให้นำไปขายจนต่อให้เป็นตายเช่นไรนางก็จะขวางไว้ไม่ให้ขาย จนเวลาผ่านมาจนพอที่จะสามารถหาเงินได้ก็ลืมเจ้ากำไลหยกแดงนี้ไปเลย

หยินซวางเองก็มักจะพูดเสมอว่าหยกเขียวนั้นหาง่ายแต่หยกแดงหาได้ยากยิ่งกว่า ขอให้เป็นหยกน้ำดี สีสันงดงามใสสดและแสงลอดผ่านได้ ก็คงจะเป็นหยกแดงนี่แหละที่ดีที่สุดในบรรดาหยกทั้งหมด แน่นอนว่าต้องมีมูลค่ามหาศาล ซึ่งโชคดีที่หยินซวางได้ขวางนางเอาไว้ในตอนนั้น

หลักจากจัดองค์ทรงเครื่องเสร็จแล้ว แม่นมโจวและหยินซวางก็รีบให้นางออกจากห้องและลากลู่ยุ๋หลัวไปยังมุมห้องอย่างมีลับลมคมใน

“นายหญิง ท่านเองก็จากแม่แท้ ๆ ไปตั้งแต่ยังเยาว์วัย บ่าวเองก็เลี้ยงดูท่านขึ้นมาจนเติบใหญ่ ท่านเองกับองค์จักรพรรดิก็อภิเษกมานานแล้ว ในที่สุดคืนนี้ก็จะได้เป็นทองเนื้อเดียวกันสักที”

ลู่ยุ๋นหลัวเหลือมมองแม่นมโจวอยู่ครู่ ดูเหมือนว่าหยินซวางไม่ได้บอกแม่นมโจวเรื่องที่ครั้งก่อนนางเกือบที่เล่นชู้กับจี้อู๋เจวี๋ยไป