บทที่ 99

“เจ้าซื้อน้ำแข็งปั่นได้ด้วยเหรอ ? พ่อของข้าไปที่นั่นสายทุกครั้ง ซื้อได้แค่ไอศกรีมบางอย่างมาประทังความอยากได้เท่านั้น” อีกคนที่ด้านข้างก็ได้เข้าร่วมวงสนธนา

“ข้าก็เหมือนกัน ทุกครั้งที่พ่อข้าไปสายก็จะซื้อไม่ทันตลอดเลย อีกทั้งแม่ข้ายังมักพูดตลอดว่าเป็นหญิงเป็นนางห้ามทานของเย็น ๆ ข้าก็เลยต้องแอบกินทุกครั้ง”

"ดูเหมือนพวกเจ้าจะยังไม่รู้ ว่าร้านขายของตำหนักเย็นได้เปิดตัวเครื่องดื่มและของที่ร้อนผลิตภัณฑ์ใหม่ออกมาแล้ว" มีคนพูดขึ้น

"ผลิตภัณฑ์ใหม่อะไร ?" ทุกคนสงสัยมากและไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์ใหม่

“ตั้งแต่อากาศเริ่มเย็นหลังจากนั้นพวกเจ้าก็ไม่ได้ไปซื้อเลยล่ะสิ ข้าเมื่อสองสามวันก่อนอยากกินเครื่องดื่มและของที่เย็นมาก เลยพ่อข้าไปซื้อเครื่องดื่มและของที่เย็นมาอีก จังหวะเวลาพอดีที่ร้านขายของตำหนักเย็นมีกิจกรรมส่งเสริมการขายพอดี โดยแจกเครื่องดื่มร้อนให้สองแก้ว เค้าเรียกว่าอะไรนะ ชานมไข่มุก ข้าขอบอกพวกเจ้าเลย อร่อยสุด ๆ ชีวิตข้าไม่เคยดื่มอะไรอร่อยแบบนี้มาก่อน”

ชานมไข่มุก ?

แม่นางแต่ละคนแอบจดชื่อไว้และวางแผนในวันพรุ่งนี้ที่จะขอให้พ่อของพวกนางไปซื้อมาสักที่เพื่อลองชิม

เหล่าแม่นางที่กำลังจับกลุ่มคุยกันอย่างออกรสออกชาติ ในที่สุดก็พูดถึงลู่ยุ๋นหลัว

"พอพูดไปแล้ว นายหญิงของตำหนักเย็นและองค์จักรพรรดิก็คู่ควรกันดี"

"ก็ใช่น่ะสิ นายหญิงท่านนี้ได้รับรางวัลที่หนึ่งในการแข่งขันดนตรีที่ยิ่งใหญ่เมื่อปีที่แล้ว"

“นางคู่ควรกับองค์จักรพรรดิจริงหรือ ?” เสียงเย้ยหยันเรียบเย็นดังมาจากด้านหลัง

คนที่มานั้นคือเซี่ยเหวินหลันบุตรสาวคนที่สองของจวนกั๋วกงเหวิน พ่อของนางคือกั๋วกงเหวินซึ่งเป็นผู้อาวุโสสามแผ่นดินในราชสำนัก ส่วนแม่ของนางก็เกิดในตระกูลที่มีชื่อเสียงเช่นกัน เมื่อ 15 ปีที่แล้ว นางบังเอิญได้ช่วยชีวิตองค์จักรพรรดิองค์ก่อน ต่อมาได้รับการแต่งตั้งจากองค์จักรพรรดิองค์ก่อนว่า องค์หญิงจวิ้นจู่เจียหนิง(จวิ้นจู่ คือ ตำแหน่งองค์หญิงลำดับที่สาม) ด้วยเหตุนี้จวนกั๋วกงเหวินจึงเต็มไปด้วยความรุ่งโรจน์และเกียรติยศ และสถานะของเขาก็โดดเด่นเป็นที่เคารพมาก