เทพบุตรกลางสายฝน

เอี๊ยด !

เสียงเหยียบเบรกดังสนั่นก่อนจะมีเสียงด่าตามมา

“ เฮ้ย ! อีอ้วน เดินไม่ดูตาม้าตาเรือ อยากตายหรือไง ทีหลังเอาซีดีห้อยตูดไว้ด้วยนะจะได้เห็นชัด ๆ ”

ใช่ นายคนนั้นบูลลี่เธอ ว่าเธออ้วนเป็นช้าง เป็นหมู หรืออะไรก็แล้วแต่ที่ผู้คนจะสรรหามาว่าเธอ แต่วันนี้เธอไม่มีกะจิตกะใจจะโต้เถียงใด ๆ ทั้งสิ้น

หมดเรี่ยวแรงจริงๆ...

“ ขอโทษค่ะ ” เธอกล่าวคำขอโทษเบา ๆ ก่อนที่รถคันนั้นจะออกตัวไปอย่างแรง เหยียบน้ำที่ขังอยู่บนพื้นให้กระเซ็นมาใส่ตัวเธอ

แพรวายกขวดเบียร์ในมือขวาขึ้นมากระดกดื่มรวดเดียวพร่องไปครึ่งหนึ่ง ทั้งเข้าปากและหกรดเสื้อผ้า ปกติแล้วเธอเป็นคนไม่ชอบดื่ม แต่หลังจากเหตุการณ์เฮงซวยที่พึ่งประสบพบเจอ เธอจึงตัดสินใจซื้อมันมาจากร้าน

“ ดื่ม ดื่มให้ลืมมัน ไอ้ผู้ชายเหี้ยๆ ! ”

เธอตะโกนก่อนจะกระดกมันอีกทีเดียวหมดขวด ก่อนทรุดฮวบลงกับพื้นแล้วร่ำไห้ สายฝนกระหน่ำลงมาหนักหน่วง เอาเลย จะซ้ำเติมเธอไปถึงไหนก็เอา ฟ้าผ่าลงมาเลยก็ได้ !

พลันนั้นก็มีใครคนหนึ่งมาดึงตัวเธอให้ลุกขึ้น

“ มานั่งทำอะไรตรงนี้ เดี๋ยวรถก็ชนหรอก ”

เธอเงยหน้าขึ้นมองก็พบว่าเขาเป็นชายหนุ่มคนหนึ่งที่สวมเสื้อยืดสีขาวสะอาด กางเกงยีนส์สีดำ หากเสื้อผ้าธรรมดานั้นเมื่ออยู่บนร่างสูงใหญ่ ผิวขาวละเอียด และใบหน้าหล่อเหลาราวฟ้าประทานนั้นก็ทำให้เขาดูดีราวเทพบุตรลอยลงมาโปรดเธอจากฟากฟ้า

“ คุณโอเคหรือเปล่า ” เสียงทุ้มถามซ้ำพลางใช้มือช่วยเช็ดน้ำสกปรกที่กระเซ็นโดนใบหน้าและท่อนแขนออกให้อย่างทะนุถนอมอย่างที่แพรวาไม่เคยได้รับมาก่อนในชีวิต แม้แต่คนที่ได้ชื่อว่าเป็นคนรักอย่างปณิธาน

ในช่วงเวลานั้น อาจจะเป็นเพราะความเมา ประกอบกับที่เธออ่อนแอเหลือเกิน เมื่อมีใครสักคนยื่นมือเข้ามาช่วยแม้เขาอาจจะทำตามหน้าที่พลเมืองดีคนหนึ่ง แต่มันก็เป็นความอบอุ่นอย่างที่สุดที่เธอต้องการ ณ เวลานี้

หญิงสาวสบสายตาเขา ส่ายหน้าเป็นคำตอบว่าเธอไม่โอเคใดๆ ทั้งนั้น แล้วโผเข้ากอดเขาเอาไว้แน่น พลางร่ำไห้สะอึกสะอื้นอยู่กับแผงอกกว้าง

นอกจากความเสียใจและการร่ำไห้แล้ว ประสาทอีกส่วนรับได้ว่า ผู้ชายคนนี้ตัวหอมจังเลย...

“ วันนี้วันเกิดฉัน แล้วแฟนฉันก็พึ่งบอกเลิก ”