น้ำลายตอนดูดนม

“ ค่ะพี่ ” แพรวาได้แต่รับคำสั้นๆ

“ โถ กลัวจนเหงื่อออกเปียกชุ่มหน้าอกหมดเลย ไปๆ รีบเดินตามท่านไป มีอะไรก็โทรหาพี่นะ ”

มันใช่เหงื่อที่ไหนกันเล่า น้ำลายของเขาตอนที่ดูดกินนมเธอผ่านเสื้อเชิ้ตต่างหาก !

“ ขอบคุณค่ะ ” เธอรับคำสั้นแล้วรีบเดินขาสั่นตามเขากลับไปที่ห้องท่านประธาน แต่เธอตัดสินใจแวะเข้าห้องน้ำเช็ดน้ำของเขาที่ไหลออกมาเปรอะง่ามขาเสียก่อน

ส่วนท่านประธานนั้นเดินกลับเข้าห้องไปก่อน ยิ้มร้ายผุดพรายที่มุมปากหยักได้รูป

ติณภพไม่ได้พึ่งเจอเธอแล้วจับกินอย่างตะกรุมตะกราม ในคืนนั้น แม้ว่าเขาจะเป็นผู้ชายรักสนุก แต่ก็ไม่ได้จัดอยู่ในประเภทตะกละตะกลามชนิดที่กินไปทั่ว

เขาเคยเจอเธอแล้วครั้งหนึ่ง หากครั้งเดียวนั้นกลับทำให้เขาฮอร์โมนพลุ่งพล่าน คลั่งไคล้ อยากได้ อยากเอา...

เช้าวันนั้น

ในวันที่ติณภพเข้าบริษัทพอดี และขณะที่กำลังเดินออกจากห้องจะไปขึ้นลิฟท์ก็บังเอิญได้ยินเสียงเสียงหนึ่ง

โครม !

ว้าย !

เขารีบสาวเท้าจากหน้าห้องผู้บริหารก่อนจะเลี้ยวซ้ายไปยังเส้นทางที่ทอดยาวสู่ลิฟท์ แล้วเท้าของเขาก็ต้องชะงักกึก ดวงตาคมเบิกโพลงอย่างตะลึงงัน

เบื้องหน้าของเขา มีร่างหนึ่งที่กำลังก้มลงคลานสี่ขาเพื่อเก็บข้าวของที่เกลื่อนกระจายอยู่บนพื้น มีเสียงบ่นงึมงำเป็นระยะ

“ ยัยแพรวาเอ๊ย ทำไมซุ่มซ่ามแบบนี้นะ นี่ถ้าคนสัมภาษณ์มาเห็นคงจะอยากรับแกเข้าทำงานหรอก ซุ่มซ่ามทำกระเป๋าหล่นจนของเกลื่อนพื้นแบบนี้ ไม่รอบคอบเอาซะเล้ย ”