บทที่ 23 หาคนในสายงานเดียวกันก็ไม่เลวนะ

กระดูกต้นคอของไป๋ซีเยว่เป็นปัญหาเรื้อรัง

ความจริงแล้วโรคนี้ไม่มีวิธีอะไรรักษาให้หาย

ทำท่าทางใดท่าทางหนึ่งเป็นเวลานาน ข้อต่อกระดูกจะแข็งตึงได้ง่าย เพราะรับภาระหนักเกินไป นานวันเข้าย่อมปรากฏปัญหาขึ้นมาต่อเนื่องกัน

คิดจะบรรเทาอาการ? นอกจากจะไม่ทำการผ่าตัดเท่านั้นแหละ

แต่นี่คืองานของไป๋ซีเยว่

ดังนั้นจึงทำได้เพียงแค่อดทน

หวางลุ่ยเจินก็รู้วว่าเธอมีปัญหาเรื้อรังในเรื่องนี้ รอเธอกลับมาที่ห้องพักผู้ป่วยแล้วส่งหลิวชุนเสียงจากไป เธอถึงได้ถาม “ลูกอย่าปิดบังแม่ สรุปว่าเป็นอะไรกันแน่”

ไป๋ซีเยว่นั่งลงที่ข้างเตียงเธอ ได้ยินคำพูดเธอแล้วก็อยากจะหัวเราะ “หนูปิดบังอะไรแม่คะ รายงานผลการตรวจสุขภาพทุกปีของหนูก็ให้แม่ดูนะ”

หวางลุ่ยเจินเอ่ย “ตอนแรกแม่ถึงไม่อยากให้ลูกไปแผนกศัลยกรรม เหนื่อยเกินไป”

เป็นหมอ รักษาโรคช่วยชีวิตคน ช่วยชีวิตคนใกล้ตายและดูแลรักษาคนที่บาดเจ็บเป็นความมุ่งมาดปรารถนาของไป๋ซีเยว่ตั้งแต่เด็ก

เหนื่อย แต่เธอก็รู้สึกพอใจ

ไป๋ซีเยว่ไม่พูดอะไร คุณหวางก็เอ่ยว่า “บางครั้งแม่ก็คิดว่า ลูกหาคนในสายงานเดียวกันก็ไม่เลวนะ อย่างน้อยก็ไม่รังเกียจที่อีกฝ่ายงานยุ่ง ไม่มีเวลาดูแลครอบครัว...”

เธอเอ่ยพูดสามประโยคก็สามารถลากไปถึงเรื่องใหญ่ในชีวิตของไป๋ซีเยว่ได้

ไป๋ซีเยว่ลุกขึ้นมองถุงน้ำแข็งของเธอแล้วขมวดคิ้วเอ่ยว่า “แม่คะ นอนเถอะ จะได้ออมแรงสะสมพลังงาน เพื่อเตรียมเข้าผ่าตัด”

แผนกศัลยกรรมกระดูกจัดห้องเดี่ยวให้ มีสองเตียง เพื่อที่ไป๋ซีเยว่จะได้สะดวกในการดูแล

ไป๋ซีเยว่เอนตัวลงนอนบนเตียงแล้วเปิดโทรศัพท์มือถือ

เกือบจะสี่ทุ่มแล้ว เธอเพิ่มวีแชทของจี้เหลียนเฉิง ทางฝ่ายนั้นยังไม่มีความเคลื่อนไหว

วีแชทยังไม่ได้เพิ่มเพื่อน โทรศัพท์ก็ไม่ได้โทร เห็นได้ชัดว่ามู่มู่ไม่ได้โวยวาย

ไม่ได้กดยอมรับเพื่อนในวีแชท เพราะเขากำลังยุ่ง หรือว่า....ไม่อยากจะเพิ่มเธอเป็นเพื่อนกันแน่”

ในเวลาเดียวกัน คฤหาสน์ตระกูลจี้ ในที่สุดมู่มู่ก็หลับตาแล้วนอนหลับไป

เขานวดขมับ โล่งอกทันที

เด็กหญิงเห็นว่าเป็นเขามารับตัวเองก็ดีใจมาก กลับบ้านมากินข้าว เล่นของเล่น อาบน้ำ ล้วนไม่ได้เอ่ยถึงแม่เลย

แต่เมื่อจะนอน เธอก็ไม่ยอมเสียแล้ว

กลิ้งไปกลิ้งมาบนเตียง ร้องจะหาแม่

จี้เหลียนเฉิงกล่อมเธอด้วยคำพูดดีๆ กล่อมเสร็จก็เล่านิทานก่อนนอน เล่านิทานแล้วยังต้องสัญญาว่าจะพาเธอออกไปเที่ยว ซื้อลูกอมเยอะๆ...สุดท้ายล้วนไม่มีประโยชน์

เด็กหญิงลืมตากลมโตมองมาทางเขาด้วยท่าทางน่าสงสาร เธอต้องการแม่