บทที่ 24 ช่วยหรือไม่ช่วย

อย่างน้อยจี้เหลียนเฉิงก็ใช้วีแชทพูดคุยกับคนอื่น แต่ในไทม์ไลน์เขาไม่ได้ตั้งค่าให้แสดงโพสต์ให้เห็นแค่สามวัน เพราะไม่จำเป็นจริงๆ...เขาไม่ได้โพสต์อะไรในไทม์ไลน์ด้วยซ้ำ!

เขานั่งอยู่ริมเตียง พิมพ์ตัวอักษรอย่างรวดเร็ว : หลับแล้ว

ไป๋ซีเยว่ตอบข้อความเร็วมาก : เธองอแงมั้ย

เขาตอบ : ไม่

ในขณะที่ไป๋ซีเยว่รู้สึกปลื้มใจ ในใจก็เกิดความรู้สึกแห้งเหี่ยวขึ้นมาหลายส่วน ลูกสาวติดเธอเกินไป บางครั้งเธอก็รู้สึกเหนื่อย แต่เมื่อลูกสาวอยู่กับพ่อได้อย่างสบายเช่นนี้ ในใจเธอกลับรู้สึกหดหู่มาก

ไป๋ซีเยว่ไม่รู้ว่าจะคุยอะไรอีก ด้วยความสัมพันธ์ของทั้งสองคน จะบอกราตรีสวัสดิ์ก็รู้สึกว่าอบอุ่นเกินไปหน่อย

หลังจากนั้น เธอก็เห็นว่าในหน้าสนทนาปรากฏคำว่า “ฝ่ายตรงข้ามกำลังพิมพ์”

เธอตัดสินใจจ้องหน้าสนทนา ดูว่าเขาจะพูดว่าอะไร

สุดท้าย รออยู่นานสองนาน ก็ไม่มีข้อความอะไรส่งมา แต่ด้านบนก็ยังคงแสดงคำว่า “ฝ่ายตรงข้ามกำลังพิมพ์”

แค่ไม่กี่ตัวอักษรก็คล้ายกับถูกปีศาจควบคุมยังไงอย่างนั้นแหละ เดี๋ยวก็หายไป เดี๋ยวก็ปรากฏ

ดังนั้นจี้เหลียนเฉิงจะพูดอะไรกัน ถึงได้พูดยากขนาดนี้?

ไป๋ซีเยว่ส่งเครื่องหมายคำถามไป

ทางนั้นเงียบไปหลายวินาที

ต่อมาก็ส่งข้อความไม่กี่คำมา

เขาพูดว่า : ดึกแล้ว นอนเถอะ

ไป๋ซีเยว่ : ....

เกิดความหุนหันพลันแล่นอยากจะฆ่าคนขึ้นมาเลย!

เธอถูกหลอกซะแล้ว รออยู่ตั้งนานสองนาน สุดท้ายมีแค่นี้?

เธอยัดโทรศัพท์มือถือเข้าไปใต้หมอนด้วยความโมโห โมโหอยู่พักหนึ่งก็รู้สึกว่าตัวเองน่าขัน ดังนั้น เธอกำลังเฝ้ารออะไรอยู่?

เธอดึงผ้าห่มคลุมโปง

นอน!

ไม่ง่ายเลยกว่าเธอจะนอนหลับ ทางด้านจี้เหลียนเฉิงกลับแทบจะนอนไม่หลับโดยสิ้นเชิง