บทที่ 26 คิดถึงแม่แล้ว

เธอหยิบขึ้นมาดู เป็นจี้เหลียนเฉิงที่คอลวิดีโอมา

เธอสางผมโดยไม่รู้ตัว แผ่นหลังยืดตรงเล็กน้อย กระแอมไอให้คอโล่ง ถึงได้กดรับสาย

วินาทีถัดไป กรามด้านข้างที่ชวนให้ผู้คนหลงใหลก็ปรากฏขึ้นในกล้อง ต่อมาน้ำเสียงทุ้มต่ำของชายหนุ่มก็ดังขึ้น “มู่มู่อย่าขยับ โอเคแล้ว”

ดูเหมือนว่าเขาจะวางโทรศัพท์มือถือเอาไว้ที่ใดที่หนึ่งแล้วถอยออกไป ใบหน้าหล่อเหลาก็ปรากฏขึ้นในกล้อง

ไป๋ซีเยว่กลืนน้ำลายเงียบๆ

ตอนนี้เธอเข้าใจความรู้สึกหุนหันพลันแล่นที่อยากจะเลียหน้าจอของแฟนคลับมากมายที่เห็นไอดอลแล้ว

เธอก็อยากเลียเหมือนกัน

ไม่รอให้เธอมองจนพอใจ จี้เหลียนเฉิงก็อุ้มมู่มู่มาไว้ในอ้อมแขน กล้องขนาดเล็ก ถูกดวงหน้าเจ้าเนื้อรูปไข่ของมู่มู่อัดแน่นทันที

“แม่คะ!” เด็กหญิงยิ้มจนนัยน์ตาเป็นประกาย และเรียกติดกันอีกหลายครั้ง “แม่คะ แม่คะ แม่คะ!”

ไป๋ซีเยว่ขยับเข้าไปดูใกล้ๆ ถึงพบว่า มู่มู่ดูเหมือนจะเพิ่งร้องไห้มา แพขนตายังมีน้ำตาเกาะอยู่ มิน่ามองดูแล้วถึงได้ฉ่ำวาวแบบนี้

ไม่เจอกันวันหนึ่ง คิดถึงเธอจริง ไป๋ซีเยว่เผยรอยยิ้มออกมา ยื่นมือไปแตะเธอ สุดท้ายกลับสัมผัสได้เพียงหน้าจอโทรศัพท์มือถือ

เธอเอ่ยอย่างอ่อนโยน “ลูกรัก กินข้าวรึยัง”

“กินแล้ว กินเนื้อค่ะ” คล้ายกับว่ามู่มู่ก็อยากสัมผัสเธอเหมือนกัน มือเล็กๆสองข้างยื่นตรงมาข้างหน้า

จี้เหลียนเฉิงจับเธอเอาไว้ ในกล้องจึงปรากฏมือใหญ่เรียวยาวที่กระดูกข้อต่อที่แยกกันเห็นได้ชัดคู่หนึ่ง

กระทั่งมือก็สวยขนาดนี้

ไป๋ซีเยว่เม้มปากเงียบๆ

“กินเนื้อมากเกินไปไม่ได้นะ ต้องกินผักกับผลไม้ด้วย” ไป๋ซีเยว่กล่อมเธอ “อีกครู่สามารถดูการ์ตูนได้ ดูเสร็จแล้วก็เป็นเด็กดีเข้านอน โอเคมั้ย”

“จะหาแม่!” มู่มู่ทำปากบึน ดูท่าจะร้องไห้อีกแล้ว

ไป๋ซีเยว่รีบเอ่ยว่า “มู่มู่เด็กดี แม่อยู่ที่โรงพยาบาล มีเคสผ่าตัดที่ต้องทำเยอะมาก”

เธอหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาแล้วหมุนกล้องไปรอบๆ เดินออกจากห้องทำงานไปข้างนอก ให้มู่มู่ดูคนไข้ที่ระเบียงทางเดิน “มู่มู่ ลูกดูสิ มีคุณปู่คุณย่ามากมาย รอให้แม่ผ่าตัดให้ รอแม่ทำงานเสร็จแล้ว ก็จะไปรับลูก โอเคมั้ย”