บทที่ 30 เธอคิดเข้าข้างตัวเอง

มู่มู่เอียงศีรษะ เมื่อเห็นไป๋ซีเยว่ ก็นัยน์ตาเป็นประกาย ทั่วทั้งร่างล้วนตื่นเต้น “แม่คะ!”

ไป๋ซีเยว่เข้าไปใกล้จี้เหลียนเฉิง รับลูกมาอุ้ม และหอมแก้มเธออย่างแรงไปครั้งหนึ่ง “ลูกรัก คิดถึงแม่มั้ย”

“คิดถึงแม่ค่ะ!” มู่มู่กอดคอเธอไม่ปล่อย ขาสองข้างพันอยู่บนตัวไป๋ซีเยว่ กอดเธอเอาไว้แน่น

ไป๋ซีเยว่รู้สึกปวดที่หน่วยตา สะอึกในลำคอ พูดไม่ออกไปชั่วขณะ

หน้าประตูศูนย์การเรียนรู้ระดับต้นมีคนเดินไปเดินมา จี้เหลียนเฉิงเอ่ยว่า “พวกเราไปคุยกันที่ลานจอดรถ”

ไป๋ซีเยว่ที่อุ้มมู่มู่หมุนตัวเดินไป จี้เหลียนเฉิงเดินตามอยู่ด้านหลัง มือใหญ่ประคองข้างหลังเธออยู่ห่างๆ ปกป้องเธอที่เดินลงบันไดอยู่

มู่มู่คุยกับไป๋ซีเยว่ไม่หยุดอย่างคึกคัก คล้ายกับนกกระจอกตัวจ้อย แทบจะอดรนทนไม่ไหวเล่าเรื่องทั้งหมดในหลายวันนี้ให้ไป๋ซีเยว่ฟัง

เมื่อถึงลานจอดรถ คนก็น้อยลงมาก ไป๋ซีเยว่เอ่ยกับมู่มู่ยิ้มๆ “ลูกรัก วันนี้กลับบ้านกับแม่ได้แล้วนะ มา บ๊ายบายพ่อเร็ว”

“บ๊ายบายค่ะพ่อ!” ตอนนี้ทั้งหัวใจของมู่มู่ล้วนมีแต่ไป๋ซีเยว่ เธอไม่มองจี้เหลียนเฉิงสักแวบเดียว

จี้เหลียนเฉิงยิ้มเฝื่อน ดึงมือเล็กๆของมู่มู่เอาไว้ “มู่มู่ ยังจำคำพูดที่พ่อพูดได้มั้ย”

“จำได้ค่ะ!” มู่มู่ตอบเสียงดังมาก “มู่มู่จะเป็นเด็กดีค่ะ!”

มู่มู่ถึงกับน่ารักน่าเอ็นดูแบบนี้ ไป๋ซีเยว่อดมองจี้เหลียนเฉิงแวบหนึ่งไม่ได้ “คิดไม่ถึงเลยว่า คุณจะเลี้ยงลูกเก่ง”

จี้เหลียนเฉิงไม่ตอบเรื่องนี้ แต่กลับเอ่ยว่า “เช่นนั้นหลังจากนี้ก็เหมือนเดิม วันศุกร์ตอนเย็นผมจะมารับลูก”

ไป๋ซีเยว่ไม่ยอมยังไง ก็ไม่สามารถช่วงชิงสิทธิ์ในการมาเยี่ยมของคนเป็นพ่อได้

เธอพยักหน้า วางมู่มู่ลงบนคาร์ซีท โดยไม่ได้พูดอะไรกับจี้เหลียนเฉิงอีก และขับเคลื่อนรถออกไป

ส่วนมู่มู่นั้นโบกมือให้จี้เหลียนเฉิงตลอด “บ๊ายบายค่ะพ่อ!”

เมื่อไปถึงกลางทาง ไป๋ซีเยว่ถึงได้นึกออกว่า จี้เหลียนเฉิงไม่ได้คืนของของมู่มู่ให้เธอ

ในบ้านมีของสำรอง เขาไม่คืนให้ก็ช่างเถอะ

แต่เสื้อผ้าหลายตัวนั้นของตัวเอง ยังไงก็ต้องเอาคืนมาจากเขา

คิดแบบนี้แล้ว เธอก็ฉวยโอกาสตอนที่ไฟแดงส่งข้อความเสียงไปให้จี้เหลียนเฉิง “ถ้าคุณมีเวลาให้อาซงเอาของของมู่มู่กับเสื้อผ้าฉันมาส่งคืนด้วย ขอบคุณ”

มู่มู่ที่นั่งอยู่ด้านหลังเอ่ยขึ้นอย่างแก่แดดว่า “แม่ขับรกระวังด้วยนะคะ”

“รถ” เธอพูดไม่ชัด ออกเสียงได้ไม่ตรงมาก

ไป๋ซีเยว่วางโทรศัพท์มือถือ หันไปมองเธอ “แม่บ้านตัวน้อย ขี้กังวลขนาดนี้ตามใครกัน”

มู่มู่เพียงแค่หัวเราะอิอิ