บทที่ 32 ไม่ทำให้เธอหิวหรอก

ไป๋ซีเยว่นิ่งเงียบไปสองสามวินาที มือที่กำลังเตรียมที่จะตบน้ำตบที่หน้าก็หยุดชะงักลง

ในสายตาของจี้เหลียนเฉิงแฝงไปด้วยความสับสนอยู่ไม่น้อย ยังนึกว่าอินเทอร์เน็ตสะดุดค้างไป กำลังจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูให้แน่ชัด แต่ปรากฏว่ามีเสียงติ๊งดังขึ้นมาหนึ่งเสียง วิดีโอคอลสิ้นสุดลง

มู่มู่กำลังคลานอยู่ข้างเตียงเล่นนิ้วของตัวเอง พอได้ยินเสียงก็หันหน้าไปที่ไป๋ซีเยว่ เห็นโทรศัพท์วางเอาไว้ข้างๆ เธอเดินตรงเข้ามา ชะโงกหน้าไปดู เห็นหน้าจอดำมืดไปแล้ว เธอพูดถามขึ้น“แด๊ดดี้?”

ไป๋ซีเยว่พูดโกหกหน้าตาย“แด๊ดดี้หลับไปแล้ว”

เธอเพิ่งจะพูดจบ โทรศัพท์ก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง

มู่มู่รีบหยิบไปทันที ปากพูดขึ้น“แด๊ดดี้！”

ไป๋ซีเยว่ขี้เกียจจะสนใจเธอ ถึงยังไงเรื่องที่จี้เหลียนเฉิงพูด เธอก็ไม่มีทางตกลงอย่างแน่นอน

จี้เหลียนเฉิงนึกว่าอินเทอร์เน็ตมีปัญหา จึงโทรกลับมาอีกครั้งอย่างไม่ลังเล

มู่มู่หยิบโทรศัพท์มา ปีนขึ้นไปบนเตียงอย่างสุดแรง“แด๊ดดี้！หม่ามี๊บอกว่าแด๊ดดี้หลับปุ๋ยไปแล้ว！”

จี้เหลียนเฉิงยิ้มๆ“หม่ามี๊ล่ะ?”

มู่มู่วางโทรศัพท์ไว้บนเตียง มือน้อยๆที่จ้ำม่ำตบที่หน้าของตัวเอง“หม่ามี๊ทาหน้าหอมๆอยู่！”

ไป๋ซีเยว่เปิดปากพูดออกมาตรงๆ“ไม่ต้องมาคุยกับฉัน ไม่มีอะไรต้องคุยกัน ถ้าคุณไม่มีเรื่องอะไรจะคุยกับมู่มู่ ก็วางสายไปได้เลย”

อยู่ในห้องเดียวกัน คำพูดของไป๋ซีเยว่ จี้เหลียนเฉิงก็ได้ยินอย่างชัดแจ๋ว

เขาพูดถามขึ้น“คุณป้ากระดูกแตกแล้วไม่สะดวก ถ้าคุณไปโรงพยาบาล แล้วใครจะดูแลมู่มู่?”

ไป๋ซีเยว่พูดตอบ“ฉันเตรียมหาพี่เลี้ยงแล้ว”

จี้เหลียนเฉิงนิ่งเงียบไปสองสามวินาที ก่อนจะเปิดปากพูดขึ้นมา“ผมบอกไปแล้ว ว่าผมสามารถรับมู่มู่มาเลี้ยงดูได้สักพัก……”

“ไม่ต้อง” ไป๋ซีเยว่ไม่อยากคุยกับเขาแม้แต่ประโยคเดียว“มู่มู่ พูดบ๊ายบายกับแด๊ดดี้”

มู่มู่คลานอยู่บนเตียง ขาน้อยๆยกขึ้น แกว่งไปมา“แด๊ดดี้จะนอนแล้วเหรอ?”

จี้เหลียนเฉิงรู้ว่าไป๋ซีเยว่ไม่อยากคุยกับตัวเอง แถม คุยกันแบบนี้ก็ไม่สะดวกด้วยเหมือนกัน พอดูเวลาก็ดึกแล้ว เขาก็เลยพูดขึ้น“ใช่ มู่มู่เองก็ต้องนอนให้ตรงเวลาเหมือนกันนะ”

มู่มู่บอกบ๊ายบายกับเขาอย่างว่านอนสอนง่าย