บทที่ 41 ไปตั้งแต่เมื่อไร

เธอกลัวว่าคุณหวางจะไล่เค้นถามต่อ จึงรีบรับสายทันที“ไป๋ซีเยว่ค่ะ”

รองคณบดีของโรงพยาบาลฝู้เจี่ยเป็นคนโทรมา คณบดีคนนี้สกุลเฉียน เป็นคณบดีฝ่ายบริหาร ปกติแล้วเวลาพูดอะไรทำอะไรมักจะชอบวางมาดทำท่าทำทางเป็นทางการ ไป๋ซีเยว่ไม่ได้ชอบเขามากเท่าไร

เฉียนควนพูดขึ้น“คุณหมอไป๋ ผมคือเฉียนควน”

ไป๋ซีเยว่ลุกขึ้นตรงไปที่ห้องรับแขก“คณบดีเฉียน ที่โรงพยาบาลเกิดเรื่องอะไรเหรอคะ?”

“โรงพยาบาลไม่ได้เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรอก แค่ผมอยากจะขอให้คุณหมอไป๋ช่วยเป็นการส่วนตัวสักหน่อย”

ไป๋ซีเยว่ยิ้มเบาๆ“คณบดีเฉียนไม่ต้องเกรงใจหรอกค่ะ มีเรื่องอะไรท่านก็พูดออกมาได้เลยค่ะ”

เฉียนควนพูดขึ้น“คือแบบนี้ ผมมีญาติคนหนึ่ง ผลตรวจร่างกายออกมาว่าเป็นมะเร็งเต้านม ผมได้ยินมาว่า มะเร็งเต้านมยิ่งทำการผ่าตัดเร็วเท่าไรยิ่งดี ก็เลยคิดว่า จะขอให้คุณหมอไป๋ช่วยดูเวลาสักหน่อย ถ้าสะดวกล่ะก็ คุณก็เป็นหมอผ่าตัดหลักให้กับเธอ ทำการผ่าตัดในครั้งนี้”

อัตราการเกิดโรคมะเร็งเต้านมเกิดจากเนื้องอกร้ายในเพศหญิงเป็นอันดับหนึ่ง การรักษาแบบผ่าตัดก็เป็นแผนการรักษาที่เลือกเป็นอันดับแรก

แต่การผ่าตัดนี้ ไป๋ซีเยว่ไม่สามารถทำได้“คณบดีเฉียนคะ อย่าเพิ่งคุยเรื่องอาการของผู้ป่วยก่อนเลย โรงพยาบาลของพวกเรามีแผนกศัลยกรรมเต้านมและต่อมไทรอยด์ ผู้ป่วยมะเร็งเต้านมมักจะได้รับการรักษาในแผนกนั้น ให้ฉันไปทำการผ่าตัดที่แผนกของคนอื่น มันไม่ได้ไม่ใช่เหรอคะ?”

น้ำเสียงทางด้านของเฉียนควนไม่แยแสสนใจอยู่ไม่น้อย“ก็เอาไปรับการรักษาที่แผนกของคุณก็ได้แล้วไม่ใช่เหรอ? อีกอย่าง เดิมทีแผนกของพวกคุณก็รับรักษาผู้ป่วยเนื้องอกอยู่แล้วด้วย มะเร็งเต้านมมันก็เป็นมะเร็งไม่ใช่เหรอ? นี่มันไม่เห็นผิดกฎระเบียบตรงไหนเลย！”

ไป๋ซีเยว่พูดอธิบาย“ในโรงพยาบาลของพวกเรา ไม่มีกฎระเบียบที่บอกว่าไม่อนุญาตให้แผนกเนื้องอกรับรักษาผู้ป่วยมะเร็งเต้านมก็จริง แต่ว่าคณบดีเฉียน เรื่องนี้ฉันตัดสินใจไม่ได้จริงๆค่ะ ผ.อ.ซุนของแผนกศัลยกรรมเต้านมและต่อมไทรอยด์เห็นด้วยไหม? ผ.อ.หลิวของพวกเราก็ไม่แน่ว่าอาจจะมีท่าทีอะไรก็ได้เหมือนกันนะคะ”

ไม่ใช่ว่าไป๋ซีเยว่จะเอาผ.อ.แผนกมารับบาปแทน แต่มันเป็นแบบนี้จริงๆ เธอมาตัดสินใจไม่ได้จริงๆ

แทนที่เฉียนควนจะโทรศัพท์มาหาเธอ สู้ไปหาหลิวฉางเลี่ยงตรงๆเลยไม่ดีกว่าเหรอ?

พูดอีกครั้ง น้ำเสียงของเฉียนควนก็ไม่สบอารมณ์อยู่ไม่น้อยแล้ว“ได้ ถ้าอย่างนั้นผมจะไปคุยกับผ.อ.หลิวเอง แต่ว่า ถ้าได้รับการรักษาจากแผนกของคุณแล้ว คุณหมอไป๋คุณจะต้องทำการผ่าตัดครั้งนี้ให้กับผม”

ไป๋ซีเยว่ยิ้มๆ“ถึงตอนนั้นก็รอดูว่าผ.อ.จะจัดการยังไงก็แล้วกันค่ะ”

พอวางสายลง ไป๋ซีเยว่ก็ขมวดคิ้ว ทำงานที่โรงพยาบาลมาหลายปี มีปฏิสัมพันธ์กับเฉียนควนไม่ค่อยบ่อย ถึงจะไม่ชอบนิสัยพฤติกรรมของอีกฝ่ายยังไง แต่เขาก็เป็นหัวหน้า ไป๋ซีเยว่ก็ไม่กล้าไปตอบโต้กับเขาซึ่งๆหน้าเหมือนกัน

ช่วงสองสามปีที่หย่าร้างมา เธอรู้สึกว่านิสัยก็ถูกเกลาจนอ่อนโยนขึ้นมาไม่น้อย ถ้าเป็นเมื่อสองสามปีก่อน น้ำเสียงที่เธอพูดจะไม่สละสลวยนุ่มนวลขนาดนี้

“เกิดเรื่องขึ้นเหรอ?”

พอกลับมาที่โต๊ะอาหาร คุณหวางก็พูดถามขึ้น

ไป๋ซีเยว่ส่ายหัว“เรื่องของผู้ป่วยน่ะค่ะ”